00.30 uur: Brussel, Europees Parlement.
Politici kunnen het altijd mooier maken dan het is. Dat is toch echt het gevoel dat blijft hangen na deze drukke verkiezingsnacht in het Europees Parlement. Slechts 43 % van de 400 miljoen stemgerechtigden is komen opdagen. Voor de mensen die hier werken een enorme teleurstelling. Want het Europees Parlement is de laatste jaren alleen maar machtiger geworden. Brussel overstelpt nieuwe lidstaten met liefde, aandacht en geld, maar naar de stembus gaan? Ho maar.
Maar commissievoorzitter Barosso verstaat als geen ander de kunst van het bezigen van overtuigende Euro-peptalk. Hij jubelt: “Throughout the European Union, millions of people have used their democratic vote to elect members of the European Parliament. In doing so, they have expressed their views on the European Union’s political future.”

Hij constateert ook dat  de uitslag een daverende overwinning is van partijen die geloven in het project Europa. Voor iemand die afgelopen week de overwinning van de PVV in Nederland heeft gadegeslagen, is dat toch maar de helft van de waarheid. Er zijn ook veel mensen die niet geloven in het project Europa en zij beloven zich de komende jaren te laten horen in Straatsburg en Brussel. Het is waar, afgezet tegen de enorme overmacht van sociaal-democraten en christen-democraten, zijn de anti-Europa partijen getalsmatig verwaarloosbaar. Maar dat ze een rol gaan spelen in de coulissen lijkt me onmiskenbaar.

Als je Barosso tussen de regels door goed leest, belooft hij dat ook: “I thank all citizens who have exercised their democratic rights. I can assure them that they are being heard.” In de week van 13 juli zijn de vandaag gekozen Europese volksvertegenwoordigers in Straatsburg om beëdigd te worden. Aan het werk!

23.10 uur: Brussel, Europees Parlement.
Sommige lijsttrekkers zijn heel eerlijk. De PvdA is gehalveerd en straalt dat ook uit. Lijsttrekker Thijs Berman was al lid van het Europarlement. En hij houdt van Europa.

De partijleiding heeft de hele campagne geprobeerd om de lijsttrekker toch vooral op het juiste Euro-realistische pad te krijgen. Oftewel, het mocht niet al te pro-europees zijn. De kiezer heeft gesproken, en wat blijkt? De PvdA heeft vooral stemmen verloren aan D66 en GroenLinks. Die partijen durfden wel openlijk Eurofiel te zijn. Berman moest noodgedwongen in iedere zin een komma plaatsen namens de partij. En dat is afgestraft door de kiezer.

Samen met Hans van Baalen schuift hij aan. En dan blijkt weer waar te zijn wat mij vaker opvalt bij Nederlandse politici in het buitenland: verschillen vallen weg. PvdA en VVD kunnen zich best voorstellen dat ze op veel terreinen samen kunnen werken. tenslotte verdwijnt de liberale koopman van Baalen in de progressief liberale fractie waar ook D66 in zit. En de PvdA wil met de sociaal democratische collega’s ook wel eens een coalitie smeden tegen de almachtige Christendemocraten van Balkenende en Merkel.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

De snoepjes laten de liberalen en sociaal democraten overigens liggen. Vermoeid loopt Berman de gangen van het parlement in. Hij had zich de intocht vast wat feestlijker voorgesteld.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

22.30 uur: Brussel, Europees Parlement.
Toch opmerkelijk hoe makkelijk je de Nederlandse aanstaande Europarlementariërs eruit kunt vissen. Uit 27 landen lopen hier de mensen rond die straks bepalen welke kaas we mogen eten, en hoe we de economische crisis te lijf gaan. Hoe druk het ook is, de meeste Nederlandse lijsttrekkers, straks parlementariërs lopen hier in Brussel warm voor de taak die hun wacht. Wat ze concreet willen gaan doen op dag EEN in het parlement, dat moet je ze niet vragen. Want dan is het antwoord vaag, dat ze belangrijke thema’s aan de orde willen gaan stellen. Maar misschien is dat nu ook teveel gevraagd, de meeste lijsttrekkers zijn toch moegestreden tijdens de campagne van de afgelopen weken.

Mijn debat tafel lijkt ondertussen steeds meer op een tafel van een bedrijfskantine, na een vakbondsvergadering. Een paar halve broodjes kaas en veel snoep Bounty’s, snickers en Twix. Wim van de Camp steekt er een extra in z’n jaszak. De avond is tenslotte nog lang. Maar, hij is  niet moe, hij is ontspannen, benadrukt hij.

21.47 uur: Brussel, Europees Parlement
Een voor een schuiven ze aan, de lijsttrekkers die zich begin juli zich echt Member European Parliament mogen noemen. MEP’s heten ze oneerbiedig. Dan mogen ze ook gratis parkeren op -3 in Straatsburg, de parkeerlaag waar ik altijd onverbiddelijk teruggestuurd word. Maar nu nog lopen de lijsttrekkers met een grijs pasje van de beveiliging op het revers. Een kamer, een eigen toegangspas, dat moet allemaal nog geregeld worden.
 
Wim van de Camp kwam voor de uitzending al langs, vrolijk, vol energie, want het CDA is de grootste gebleven en dat straalt hij graag uit. Dennis de Jong van de SP was onze eerste gast aan tafel. Vol goede moed heeft hij campagne gevoerd met de leus Minder Europa. Maar het werd een teleurstelling, de SP bleef steken op 2 zetels en die hadden ze al. De Jong praat aan tafel liever over de PvdA, die het pas echt slecht gedaan heeft.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

De SP verheugt zich ondertussen op samenwerking met Die Linke, de partij van de erfgenamen van wijlen de DDR. Dat zij juist graag een sterk centraal geleide socialistische eenheidsstaat willen in Europa, MEER EUropa dus, dat deert de SP niet.
 
Nu een vrolijke lijsttrekker aan tafel: Sargentini van Groen Links. Ook met een grijs pasje, maar wel met de tekst: Les Verts, de Groenen dus.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

20.34 uur Brussel, Europees Parlement 

“Election observers” lopen in uniform door de gangen van het Europees Parlement. Ja, Europa neemt de verkiezingen bloedserieus, tot op het laatste moment.

Ze hebben in 27 landen gekeken of alles wel eerlijk is verlopen, en komen nu kijken hoe honderden journalisten vanuit het gebouw van het Parlement in Brussel verslag doen van de uitslagen.

Het parlement stroomt al vol met vooral journalisten, technici en Europarlementariërs. Wij zitten met een radiotafel in de gang. Een beveiligingsbeambte schuift steeds mijn stoel aan tegen de tafel, omdat hij scheef staat. We moeten binnen een denkbeeldige lijn blijven, die in het plafond herkenbaar is. Nee, dat is geen Europese richtlijn, het is gewoon Belgische precisie.

“Ik zit onder een bord met als tekst: Europawahl: deine Entscheidung”. Ik zal de verkiezingsleuzen nog gaan missen. 

Verder is de sfeer zoals die altijd is in het parlement. Iedereen kakelt in 23 talen door elkaar heen, mannen in pak worden gevolgd door struikelende cameramensen, en de Nederlandse parlementariërs druppelen langzaam binnen. Wim van de Camp van het CDA als eerste, vrolijk uitstrallend dat ze de grootste zijn gebleven. Dat zal straks ook wel de eerste zin zijn uit zijn mond als hij voorzichtig aanschuift aan tafel. Met de stoel recht vanzelfsprekend.

Correspondent Chris Ostendorf blogt vanavond vanuit het Europees Parlement in Brussel.