Italië en Europa?
Waar ging het nu om bij de verkiezingscampagne in Italië? Om Noemi Letizia en de aard van de relatie die premier Silvio Berlusconi met het meisje heeft, dat hij op haar achttiende verjaardag bezocht?
Om Silvio Berlusconi, die zichzelf in alle vijf de kiesregio’s als lijsttrekker van zijn partij presenteerde, maar niet van plan is om naar Straatsburg te gaan?
Om Filibert Emanuel, de kleinzoon van de laatste Italiaanse koning die dankzij het tv-programma ,,Dansen met de sterren’’ wereldberoemd werd in Italië en er van overtuigd is dat wie goed kan dansen ook een goed politicus kan zijn?
Italianen stemmen vandaag tot 22.00 uur en gisteren van 15.00 tot 22.00 uur. De kranten melden vanochtend dat de opkomst op de eerste dag 3 procent lager ligt dan vier jaar geleden. In L’Aquila, de door de aardbeving getroffen stad, is de opkomst dramatisch. In een kiestent – de stembureaus zijn in tenten – kwamen gisteren maar 20 van de 1600 kiesgerechtigden opdagen. ,,We hebben samen besloten niet te gaan stemmen’’, vertelt een vrouw aan de krant La Repubblica. De L’Aquilaners zijn teleurgesteld over de traagheid waarmee de wederopbouw plaatsvindt.
De campagne voor de Europese verkiezingen is in Italië gereduceerd tot een peiling van de populariteit van Silvio Berlusconi. Hij wil via deze verkiezingen zijn machtspositie in de regeringscoalitie bevestigen. Berlusconi wil de coalitiegenoten van de Lega Nord laten weten dat hij de grootste achterban heeft in Noord-Italië en niet zij. De Lega is de Italiaanse partij die het meest op die van Wilders lijkt. Om de Lega de wind uit de zeilen te nemen, zei Berlusconi afgelopen donderdag dat Milaan veel weg heeft van Afrika, zoveel immigranten als er rond lopen.
Berlusconi hoopt op ruim 3 miljoen voorkeursstemmen. Dat is volgens hem genoeg om de ,,communistische’’ journalistiek en rechterlijke macht te laten zien dat het volk, ondanks de processen tegen hem en de primeurs over zijn privéleven, achter hem staat. Het volk, zo stelt Berlusconi, is de hoogste macht. Een keuze voor hem staat volgens Berlusconi gelijk aan vrijspraak van alle aanklachten die in het verleden tegen hem zijn ingebracht. Rechters en ook journalisten zouden dat moeten accepteren.
Wellicht heeft u het woord Europa gemist in deze column over de Europese verkiezingen. Dat is geen toeval. Europa speelde in het geheel geen rol in de Italiaanse campagne.

Ach het gaat in Italie blijkbaar om hetzelfde als waar het in andere EU landen ook om gaat. Europa zegt de gemiddelde kiezer niets. Het rode potlood is gebruikt om een reacie te geven op de landelijke politici, op declaratieschandalen, op vermeende affaires met minderjarigen, op de aanpak van de aanhoudende vluchtelingenstroom, op de aanpak van de vermeende invloed van de islam. Ook nergens in deze opsomming komt het woord Europa voor. Toch kunnen ook een aantal van deze zaken wel degelijk in Europees verband worden aangepakt. Waarvan ook Italie zou kunnen profiteren. Ook de mensen in L’Aquila. Wel mooi dat ze zo’n front vormen en massaal niet gaan stemmen. Of het Berlusconi raakt is de vraag. Die is nog met zijn gedachten bij de blote buiken in zijn Sardijnse villa…..