Beste vrienden in Nederland,

Angee is weer thuis. Vorige week maandag hebben Stéphanie en ik onze dochter mee teruggenomen uit de Dominicaanse Republiek. En eindelijk is ze na meer dan 2 maanden weer naar school geweest! Nou ja, school. Eigenlijk is het meer een soort crèche, maar het is er schoon, ze heeft haar vriendinnetjes na lange tijd weer gezien en – ook heel belangrijk – het is er veilig. Precies wat een meisje van 4 verdient. Er zijn nog wel wat kleine dingetjes natuurlijk: dat er bijna geen elektriciteit is. Dat de weg voortdurend geblokkeerd is door mensen die op werk staan te wachten, dat het regent, dat de economie nog niet draait…. Onze zoon Karl komt trouwens pas over 2 weken thuis, want zijn school begint pas op 5 april. Hopen we.

Ook nog weer even een update van het Genesis-project – dat idee om samen met vrienden te helpen bij de opbouw van het land. Dat gaat nog steeds door. Ook al krijg ik de laatste tijd steeds vaker het verwijt dat ik het voor het geld zou doen! Dat vind ik zo ontzettend triest als mensen die ik vertrouwde insinueren dat ik betaald zou worden door een ngo. Hoe verzinnen ze het dat geld mijn motivatie zou zijn. Of dat geld de motivatie is van Alex, van Paolo, van James, van Haendel en al die andere maffe gasten. Het werk wordt er niet eenvoudiger op met dit soort verdachtmakingen.

Ik zie dat trouwens steeds vaker: mensen die paranoïde trekjes gaan vertonen. Tegenwoordig worden er elke dag wel twee of drie dode mensen aangetroffen op het strand. Geen idee hoe die aan hun einde zijn gekomen. Maar wat je dan hoort is dat ze zijn vermoord ‘om het land te destabiliseren’. Zodat daarmee de aanwezigheid van buitenlandse soldaten gelegitimeerd kan worden. Of dat de CIA erachter zit. Ik weet ook niet hoe dat allemaal niet zit; ik vind het alleen maar eng. Ja ik ben echt bang, want ik moet elke dag de straat op. Mijn vrouw moet naar haar werk. De kinderen moeten naar school. Port-au-Prince wordt er niet veiliger op. Helaas.

Tot volgende week. Salut!

Beluister het weblog, ingesproken door verslaggever Roel Pauw: