Beste vrienden in Nederland,

Ik heb echt ongelooflijk nieuws: ik ga op bezoek bij Bill Clinton! In New York! Om te praten over mijn Genesis-project en natuurlijk ook om Bill Clinton uit te horen over zijn plannen met Haïti. Ik kan het zelf maar nauwelijks bevatten. En ik moet – laat ik dat er ook bij zeggen – nog wel een kleine slag om de arm houden.

Het ging zo. Afgelopen week was Michelle Obama op bezoek in Haïti. Veel gedoe natuurlijk met beveiliging. Haïtiaanse politie, de VN, Amerikaanse militairen. Je snapt het wel. Een hele heisa. En dan is het ook nog zo dat het bezoek niet van te voren was aangekondigd. Als ze dat wel had gedaan, dan was Port-au-Prince helemaal een gekkenhuis geweest, want iedereen wilde natuurlijk de vrouw van Mister Change in levenden lijve zien.

Nou had ik het geluk dat ik wel op de hoogte was van haar komst, omdat ik was gevraagd als tolk voor een groep journalisten van NBC. Die waren zondag al ingevlogen. Het bezoekje zelf was het bekende werk: eerst een officiële ontvangst door de vrouw van president Préval, daarna even langs bij een school, een tentenkamp, blablabla. En inmiddels ook een vast ritueel: het gemopper na afloop van gewone Haïtianen die zich hardop afvragen wat het zoveelste bezoek van de zoveelste hot shot hun iets zal opleveren.

Nou, laat ik er heel eerlijk over zijn: de actie van Michelle Obama heeft mij wel degelijk wat opgeleverd. En dat heb ik te danken aan dr. Nancy Snyderman, zij is hoofd van de redactie gezondheidszorg van NBC en ze kent de Clintons persoonlijk. Ik heb een paar dagen voor haar vertaald en we hebben het natuurlijk ook gehad over mijn eigen plannen. Ze was daar behoorlijk van onder de indruk en daarom heeft ze me uitgenodigd om langs te komen op het NBC-kantoor in New York. En wat het helemaal speciaal maakt: zij gaat haar best doen om een privé-ontmoeting met Bill Clinton te organiseren. Wat een superkans voor mij! La chance favorise les esprits en éveil. Een zinnetje uit een film dat ik altijd heb onthouden. Het betekent zoiets als: het geluk is met mensen die waakzaam zijn.

Ik zit nu wel heel dicht bij het vuur. Want waarschijnlijk zal Clinton worden belast met het beheer van de miljarden aan donorgeld. En als ik dat contact dan warm weet te houden, dan kan ik misschien wel heel direct invloed uitoefenen op de reconstructie van Haïti!. Maar nu loop ik een beetje te hard van stapel. Rustig blijven Handy. Focussen nu.

Iets anders nu: mijn videostudio. Daar heb ik ook over nagedacht afgelopen week. Als ik dat weer wil openen, dan moet ik een nieuwe vergunning zien te krijgen en moet ik mijn administratie weer op orde hebben. Sorry voor het woord, maar die ambtenarij in Port-au-Prince, dat is echt een pain in the ass. Nou weet ik wel dat het centrale belastingkantoor van Haïti volledig verwoest is, maar het zou evengoed toch niet zo moeilijk moeten zijn om de documentatie over mijn bedrijf terug te vinden? Foutje: 70 procent van de administratie van dit land staat op papier. Niet lachen! Ik kan me voorstellen dat u nu zegt dat dat helemaal niet kan in 2010 met al die computers. In Haïti kan het, 70 procent op papier.

Als je je business weer wilt opzetten, moet je heel wat geduld hebben. Om te beginnen heb je geld nodig. En nou hebben de banken onlangs officieel permissie gekregen om bestaande leningen te cancellen, zodat je weer helemaal opnieuw over de voorwaarden moet gaan onderhandelen. Ik ben benieuwd hoe het bedrijfsleven hierop gaat reageren. Het is niet te hopen dat hier weer nieuwe sociale en politieke problemen uit voortkomen. Weet je, misschien laat ik mijn studio nog maar even rusten. Eerst het Genesis-project maar weer eens opfrissen en alles netjes op papier zetten.

Tot volgende week. Salut!

Beluister hier de audioblog van Handy Tibert