De zon schijnt, de muggen zoemen en de hordeur staat wagenwijd open. Als ik vraag of de deur dicht kan omdat we lek geprikt worden, krijg ik ten antwoord dat de deur zal klemmen en we niet naar buiten kunnen rennen als er weer een aardbeving komt. Treffend voor de huidige spanning waarin Haïti leeft.

Berichten over nieuwe aardbevingen doen iedereen in angst en stress leven. Mensen die hun huizen bewoond hadden, verhuizen terug naar buiten. President Preval heeft gezegd dat er nieuwe aardbevingen zullen komen. Een opmerkelijk bericht, dat niet op feiten gebaseerd lijkt te zijn en weinig bemoedigend is voor het volk.

Wel bemoedigend is het feit dat sinds begin april scholen weer zijn begonnen in Port-au-Prince. Op het voetbalveld in mijn woonwijk wordt gebouwd aan een tijdelijk onderkomen. Elders krijgen de kinderen les onder zeildoeken. Sommige scholen hebben geen mogelijkheid om buiten les te geven, zijn volledig vernield en blijven noodgedwongen gesloten. Het is goed om weer scholieren op straat te zien in hun schooluniformen. Tegelijk herinnert het zien van een meisje in haar groen-geel geblokte schoolrok me aan een dode scholiere in diezelfde kleding, die de dag na de aardbeving op straat lag, te midden van vele andere lijken.

Straten zijn deels geblokkeerd door puinhopen van panden die gesloopt worden. Mannen werken zich in het zweet door met hamers het ingestorte beton in kleine brokken te slaan. Anderen kruien het puin over straat. Er wordt gewerkt. Ook het paleis wordt gesloopt, dat zo kenmerkend is voor de hoofdstad van Haïti, al decennia lang. Een benzinecrisis zorgt voor gesloten benzinepompen, lange wachtrijen en weinig openbaar vervoer.

Ik werk voor Mennonite Central Committee, een hulpverleningsorganisatie die zich in Haïti bezighoudt met een herbebossingsprogramma, milieuonderwijs, mensenrechten, lobbyen, vrede en gerechtigheid. Sinds de aardbeving is het werk uitgebreid met distributies van voedsel en hulpgoederen; zeildoeken, tenten, waterfilters, dekens, lakens, sanitaire en medische benodigdheden, EHBO-dozen, etc. Elke dag komen er mensen langs kantoor om een hulpaanvraag in te dienen. Langzamerhand wordt er behalve noodhulp begonnen met nadenken over en werken aan de lange termijn. Het leven gaat door voor hen die in leven zijn.