Beste vrienden in Nederland,

Karl Handy – mijn zoon van 6 – zit in de laatste klas van de kleuterschool. En daarom wilde ik hem aanmelden voor de basisschool. Nou, nou, nou dat viel weer niet mee.

Het valt niet mee om terug te zijn in Haïti. De afgelopen dagen heb ik mij kunnen wentelen in de luxe van de VS en dan valt de ellende in Haïti je weer rauw op je dak kan ik u zeggen. Maar Haïti is wel mijn land en dat zal het voor altijd blijven. Ook al duurt het waarschijnlijk nog een halve eeuw voordat we weer iets van een normale ontwikkeling zullen zien.

Ik wil graag dat Karl naar een christelijke school gaat en daarom kwam ik uit op de Saint Louis de Gonzague, de school waar ik zelf op gezeten heb of de Saint Joseph in Pétionville.

Allereerst moest ik een doopbewijs hebben van Karl Handy. Dat was niet te vinden, want de kerk was ingestort. Uiteindelijk is het toch gelukt. Daarna had ik een overzicht nodig van z’n laatste schoolresultaten. Ook moeilijk, want de school wilde me die niet geven. Eerst moest ik schoolgeld betalen voor de maand januari. Kun je het je voorstellen? Hij is 5 dagen naar school geweest in januari en ik moest voor de hele maand betalen! Op 7 januari was de kerstvakantie afgelopen en op 12 januari was de aardbeving. Toch maar weer betaald natuurlijk, want je hebt geen keus. Anders zou ik die cijferlijst niet krijgen en kon ik ‘m niet aanmelden. Schandalig hoe er misbruik wordt gemaakt van de situatie. Karl Handy heeft trouwens fantastische cijfers gehaald.

Om de verloren tijd van de afgelopen maanden weer in te lopen, gaan de scholen door tot eind juli, sommige zelfs tot ergens in augustus. En het volgende schooljaar begint alweer in september, dus dat is maar een maandje vakantie. Maar vooruit, dit zal dan wel het offer zijn dat de kinderen van Haïti en hun ouders moeten brengen voor de toekomst van hun vaderland.

Morgen is het de nationale feestdag van de Haïtiaanse vlag. Voor wie onze vlag niet kent: hij heeft een blauwe en een rode baan. De Franse vlag dus, waar na de onafhankelijkheid de witte baan is uitgeknipt, u begrijpt de symboliek. Normaal gesproken is er op 18 mei altijd een parade op het Champ de Mars, tegenover het presidentiële paleis. Maar ja, dat zal wel niet doorgaan, want het paleis is ingestort en op het plein zelf zit al maandenlang een enorm tentenkamp. Het schijnt dat er in plaats daarvan nu een groot muziekfestival is georganiseerd. Fierté Nationale heet het, nationale trots. Wat een flauwekul zeg. De Haïtianen zijn helemaal niet trots op hun land. Of ze willen hier weg, of ze maken het kapot of ze vermoorden mekaar. Ik doe niet mee aan dat festival. Ik ga met m’n gezin wel een dagje naar het strand. Want ik wil niet gezien worden tussen al die mensen die eerst met veel vertoon een vlag in de lucht steken waar ze even later met evenveel gemak hun, nou ja, u snapt hem wel.

Dat was het voor nu. Tot volgende week. Salut!