De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Acht ‘first ladies’?

pic_8794Er gaat bijna geen dag voorbij of er zijn ergens ter wereld wel verkiezingen: Ivoorkust, Brazilië, Ghana, de VS. Waarom zouden de verkiezingen in Haïti dan zo interessant of belangrijk moeten zijn? Ik zal proberen dat uit te leggen. Het is al heel lang geleden dat Haïti voor het laatst eerlijke en transparante verkiezingen heeft gehad. En de leiders van dit land blonken vooral uit in één ding en dat is corruptie.

Haïti is straatarm en heeft dit jaar onvoorstelbaar veel te verduren gehad. Maar de internationale gemeenschap zit nog steeds te wachten op een president en een regering die ze kan vertrouwen. En dat is Préval overduidelijk niet. Dus: wat Haïti nu nodig heeft, dat zijn deugdelijke verkiezingen.

Met nog twee weken te gaan, wordt de strijd met de dag intenser. Jude Célestin, de kandidaat van Préval, laat mensen persoonlijk langs de deuren gaan om stemmen te winnen. Tegen betaling, want in Haïti hebben de mensen zoveel noden dat ze niks voor niks gaan doen. Vrijwilligerswerk bestaat niet bij ons. En al dat geld voor die wervingscampagne komt van president Préval. Ik heb het al eerder gezegd: het is geen eerlijke strijd. Célestin krijgt verreweg de meeste zendtijd op de nationale radio en tv. Hij kan gebruik maken van allerlei faciliteiten van de overheid. Op dat punt kun je het gewoon niet van hem winnen. En daarom zijn de andere kandidaten maar overgegaan op een andere strategie: het privéleven van Célestin.

Volgens geruchten heeft hij 13 kinderen verwekt bij 8 verschillende moeders. Dat verhaal deed al vanaf het begin de ronde, maar nu hoor je het ook terug in de officiële toespraken van andere presidentskandidaten. Terwijl het op zich helemaal niet zo bijzonder is, want zo ongeveer elke Haïtiaan houdt er een vrouw, een vriendin, een cliënt, een maîtraisse enzovoort op na. Zeker mannen met macht hebben zo hun eigen harem. En Célestin heeft macht: hij was directeur van CNE (Centre Nationale des Équipements), het staatsbedrijf dat verantwoordelijk is voor het zware werk, zoals wegenbouw, afvalverwerking en het schoonhouden van de openbare ruimte. Het grappige is dat hij zich daar in de verkiezingscampagne ook nog eens op laat voorstaan: moet je eens kijken wat ik allemaal voor Haïti heb gedaan, puin ruimen, schoonmaken, u mag mij wel dankbaar zijn. Terwijl die man gewoon z’n werk heeft gedaan!

Maar weer even terug naar Célestin en zijn hofhouding. De afgelopen week heb ik een heleboel sms’jes en emails gehad waarin vrienden en trouwens ook onbekenden mij vroegen om vooral niet op Célestin te stemmen, want in het presidentiële paleis is geen plek voor 8 vrouwen die met elkaar zitten te kijven en zeker niet voor 13 kinderen die daar maar lopen te spelen, op de vloer te kakken en terloops ook nog eens cholera verspreiden. Voor de goede orde: dit is niet mijn tekst hè. Maar Célestin heeft niets gedaan om het ontkrachten. En zoals het spreekwoord zegt: wie zwijgt, stemt toe.

Nog 14 dagen. Mensen zijn nog steeds naarstig op zoek naar een nieuwe stemkaart. Mijn kandidaat Henry Baker zakt in de peilingen, Michel Martelly stijgt. Twee kinderen van een vriend van me zijn ontvoerd en niemand heeft het erover. De cholera heeft inmiddels bijna 1000 slachtoffers gemaakt. God sta ons bij.

Dat was het voor nu. Tot volgende week. Salut!

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie