Verdeeld over drie groepen verspreidden we ons over de stad. Op wankele trapjes smeerde ik amateuristisch het behangplaksel uit over de verkiezingsborden terwijl mijn ‘posterplakmaatje’ het trapje stabiel probeerde te houden. Bij het derde bord gaf hij mij de emmer en bleek ik  toch iets gul te zijn omgesprongen met het spul. Terug naar het fractiehuis om het plaksel weer aan te vullen. Er schijnen partijen te zijn die hun agenda laten beïnvloeden door de kou: daar willen wij VVD’ers natuurlijk helemaal niets van weten.

Eenmaal bij het fractiehuis keek ik voor ik naar binnen ging stiekem om de hoek of de dames van de griffie al naar huis waren. Liep ik het risico om een verdwaald raadslid tegen het lijf te lopen? De kust was veilig, wat best bijzonder was omdat er een belangrijke raadsvergadering was. Verre van representatief liep ik de VVD-fractiekamer binnen om een nieuw pak lijmpoeder te vermengen met water. Dit alles natuurlijk zonder rekening te houden met verhoudingen.
Ik snelde naar buiten om weer achter het stuur van de auto van de lijsttrekker  te gaan zitten. Het werd echt tijd om de klus in onze mooie Hanzestad af te ronden. De andere groepen zaten immers al aan de borrel.

Auto pontificaal in de berm, voor het verkiezingsbord geparkeerd, ladder uitladen, emmer aanpakken en bord besmeren. Het begon routine te worden. Dat het proces van het maken van behangplaksel niet hetzelfde is als het bereiden van pannenkoekmix werd mij duidelijk toen ik de borstel door het plaksel wilde halen. Het was een grote, solide substantie geworden waar je diamant mee had kunnen slijpen. Samen met mijn ‘plakpartner’ zochten we een oplossing voor ons probleem. Willekeurig aanbellen met de boodschap “goedenavond wij hebben water nodig want wij plakken posters voor de VVD, maar ons plaksel is gestold” leek ons niet erg verstandig.

Nu is Zwolle in de 15e eeuw als Hanzestad erg welvarend geworden dankzij haar rijke infrastructuur aan grachten en waterwegen, en over het algemeen ligt in grachten water. Dus daar ging ik, zakkend langs de steile kade om een klein scheutje water te halen zodat ons werk niet voor niets zou zijn geweest.

Dankzij dit historische, Zwolse steuntje in de rug konden we ons werk snel afmaken. Spoedig stond het hele plakteam zich dan ook in een Zwolse horecagelegenheid op te warmen.

Het leven van een kandidaat-raadslid brengt veel avonturen met zich mee. De een leuker dan de ander, maar uiteindelijk hebben alle activiteiten een gezamenlijk doel: De verkiezingsoverwinning op 3 maart!

Volg de Raad van Elf van NOS|Headlines op headlineskiest.nos.nl.