‘Snowmageddon’
Door stagiair Madelijne Daub
Ik had me behoorlijk goed voorbereid dacht ik zelf, op mijn stage in Washington DC. De komende maanden ga ik namelijk bij de NOS-correspondenten Eelco Bosch van Rosenthal, Ron Linker en producer Sander Warmerdam kijken hoe ‘het’ moet. Dus ik had kranten gelezen, internetsites gespeld en een koffer met een cameraatje en microfoon ingepakt, want je-weet-maar-nooit. Maar ik was wat vergeten. De weersvoorspellingen checken.
Op woensdagavond kwam ik aan en met jetlag en al toog ik donderdagochtend naar bureau NOSWash voor de eerste kennismaking. Na een uitgebreide tour van de oud-stagiaire hoorde ik het dan eindelijk voor het eerst: er komt een sneeuwstorm aan. Een echte sneeuwstorm! Dat probeerde ik in eerste instantie weg te lachen, want een sneeuwstorm kwam me niet goed uit. Ik wilde dit weekend een wedstrijdje toeristische trekpleisters afvinken doen, en bovendien had ik mijn moeders advies om regenlaarzen mee te nemen totaal in de wind geslagen. Maar ik werd zelf uitgelachen om mijn ongeloof: ik kon het maar beter gaan accepteren.
Supermarkt
Een paar uur later, de jetlag was inmiddels 100 procent voelbaar, ging ik naar de supermarkt. Sowieso is voor de eerste keer naar een Amerikaanse supermarkt gaan al een behoorlijke ervaring, want die dingen zijn gigantisch. Maar nu sloeg de paniek toe: het was stamp- en stampvol in de winkel, en voor de kassa’s stonden rijen van zeventig mensen. Die Amerikanen waren aan het hamsteren! En ik kwam niet eens verder dan twee appels in mijn mandje… Hoe bereid je je in godsnaam voor op een sneeuwstorm? Ik heb uiteindelijk maar wat eten erbij gegooid, want een mens moet toch eten, en stel dat we de deur niet meer uitkomen in drie dagen, dan ben je toch aardig het bokje.
Mijn verwarring was blijkbaar duidelijk van me af te lezen, en al snel gingen Amerikanen me in het Nederlands (!) vertellen wat er aan de hand was. De ergste sneeuwstorm in twintig jaar komt eraan, en er gaat 60 (60!) centimeter sneeuw vallen in 36 uur. Sterker nog, het is niet eens een sneeuwstormpje, het is een blizzard, dus er komen ook nog grote windstoten bij kijken.
Sneeuwlaarzen
Mijn toeristische plannen gingen gisteren het raam uit, het werd prioriteit om goede sneeuwlaarzen te vinden. En ik vond ze. Ik zou er mee kunnen gaan vissen. Ondertussen sneeuwde het inmiddels wel, maar het bleef nog niet eens liggen. Maar daar is verandering in gekomen. We hebben nog zo’n vijftien uur te gaan, en er ligt inmiddels 40 centimeter. Een paar verontrustende krantenkoppen:
Deadly ‘epic snowstorm’ hits Washington, mid-Atlantic – CNN
Washington DC prepares to shut down for massive snowfall dubbed “snowpocalypse” – Telegraph
‘Snowmageddon’ brings DC to standstill – Daily Mail
Snow storm panic grips Washington DC – ABC
Auto’s zijn volledig ingesneeuwd, straten niet te onderscheiden van de stoep, en mijn laarzen verdwijnen in de sneeuw. Ze zijn kniehoog, maar de sneeuw schuift er tien centimeter overheen. Het enige wat ik nu nog kan hopen, is dat het maandag weg is. Want die stomme sneeuw gaat toch niet ten koste van mijn stage?! Hoewel dit Winter Wonderland ook wel wat gezelligs heeft. Dat dan weer wel.
Goed verhaal. Boeiend geschreven. Eén ding begrijp ik echter niet helemaal. Hoe kun je nu afsluiten met “die stomme sneeuw gaat toch niet ten koste van mijn stage?” als je stage samenvalt met een episch evenement als dit. Zou je dat ook gezegd hebben als je stage liep in Berlijn toen de muur viel? De sneeuw is het nieuwsitem pur sang. So enjoy!
Goed blog! Alleen de titel al… Heb je drop meegenomen? Zo nee, vraag er eens naar
Te gek, zo’n dik pak sneeuw!
@Michel
True, true, je hebt gelijk… Inmiddels waardeer ik de sneeuw meer en meer, zéker als groot nieuwsfeit. Ik ben vandaag met mijn cameraatje op pad gegaan en heb gefilmd, en toen voelde het wel héél erg alsof ik met mijn neus in de… sneeuw was gevallen, in de eerste week van mijn stage! Alleen of ik de sneeuwval zou vergelijken met de val van de Muur… Dat weet ik niet
Het zou mooi zijn als nu een paar republikijnse senatoren Washington niet kunnen bereiken
Dan kan toch het ziekenfondsplan van Obama ingevoerd worden
Je zit er middenin en dat is al een ervaring apart! Ook meegedaan aan het grote sneeuwballengevecht
Ik vraag me dus af hoe dat voelt… Washington DC, is toch een beetje voor de huidige wereld, wat Sauron’s fort in Mordor was voor Middel-Aarde.
In het midden van het as van het kwaad als journalist werken lijkt me dan ook een zeer aparte gewaarwording.
Gewoon van genieten, het is je toch gewoon overkomen. Het zal denk ik alleen ten goede komen van je stage omdat je ook dit een keer meegemaakt moet hebben. Niet altijd je bedje gespreid vinden kan ook heel leuk zijn.
Eindelik de tijd gevonden je verhaal en report te lezen.
Mooie fotoos! Wat een verschil met hier, een soort stuifsneeuwtje probeert op het trottoir te blijven liggen en wordt met ruwe halen van onze bezem weggeveegd. Je kunt er medelijden van krijgen.
Verraderlijk kan het zijn, want het blijft als een vliesdun laagje op de tegels vastzitten met noodlottige konsekwenties.
Het is wel genieten voor jou als ik de footoos zie.
Je zult ons kunnen rondleiden… eind april!