Petje af voor meneer Spaak en zijn companen
Liefdevolle herinneringen, daar gaat het om. Wanneer keek je voor het eerst op zondagavond? Hoe heilig was het in jouw gezin? Zat je echt met dat bord op schoot? Wie is je favoriete presentator? Is er te veel voetbal, of kan het niet op? Vijftig jaar Studio Sport is vooral een aaneenschakeling van emoties. Weinig mensen die bij het befaamde NOS-programma primair denken aan kwaliteitsjournalistiek. Onterecht is dat.
Sport en nieuws zitten op respectievelijk de vierde en derde verdieping van het Videocentrum in Hilversum. We komen elkaar tegen in de lift, op de gang, in het restaurant. Of buiten op de stoep, waar zij van sport en wij van nieuws rokers onder elkaar zijn. Allemaal bij dezelfde werkgever, de Nederlandse Omroep Stichting. En vandaag, allemaal even trots op dat legendarische programma dat de tand des tijds moeiteloos doorstaan heeft.
Want we hebben grenzeloos respect voor elkaar, ook al vertegenwoordigen we verschillende culturen. Sport is verslaglegging waar nieuws vooral verslaggeving is. Sport richt zich immers voornamelijk op evenementen en wedstrijden, waar nieuws moet inspelen op plotse gebeurtenissen die je vaak niet ziet aankomen. Sport is inderdaad emotie, waarbij een verslaggever zich bij tijd en wijle kan laten meeslepen. Nieuws daarentegen vraagt om distantie, omdat feiten voor zich spreken en je die hooguit kunt duiden. Toch?
Samen staan we voor de NOS, die het motto ‘onbevooroordeeld, onafhankelijk en onbevangen’ hoog in het vaandel draagt. Geldt dat ook voor sport, waar commerci”ele belangen het schier onmogelijk maken om zuivere journalistiek te bedrijven? Kijk naar voetbal, of kijk naar schaatsen, waar contractuele verplichtingen een strikt onafhankelijke houding jegens die sport danig in de weg kan staan. Is het verwijt terecht dat sportjournalistiek per definitie van lager kwalitatief gehalte is?
Nee, zeg ik volmondig. De feestelijke receptie bij Beeld en Geluid was daar maandagmiddag een sterk bewijs van. Jong en oud, huidige en ex-medewerkers kwamen bijeen om die vijftigste verjaardag te vieren. Van Tom Egbers tot Theo Reitsma, van Monique Hamer tot Fanny Blankers, van cameraman tot beeldbandredacteur, het succes van het programma was vooral zichtbaar in de sporen die menig collega heeft verdiend. Of het nou een training was van PSV of de Olympische Spelen in Peking.
Sport biedt de beste opleiding in de journalistiek, is mijn stokpaardje altijd geweest. Als student journalistiek liep ik stage op de sportredactie van NRC Handelsblad. Wat kreeg ik een goddelijke ruimte. In drie maanden tijd varieerden mijn werkzaamheden van het schrijven van simpele nieuwsberichten tot diepgravende achtergrondreportages, van scherpzinnige interviews tot afgewogen analyses. En niet zelden gebeurde dat in lastige omstandigheden, want op buitenlandse perstribunes met een genadeloze deadline. Ik zou vervolgens werken voor de sportredacties van Het Parool en De Volkskrant, wat me voorbereidde op het leven van correspondent.
Wat Studio Sport jaar in jaar uit presteert, is onge”evenaard. Het is meer dan passie voor de sport, hoewel je er met die onvoorwaardelijke liefde alleen nimmer zult komen. Het is vooral de gedrevenheid om die passie te vertalen in krachtdadige verslaglegging, in de drang om kwaliteit te willen leggen in het verbeelden van sportdramatiek, in het vermogen om helder en soms wollig te vertellen over de gebeurtenissen op het gras of op het ijs. Sportjournalistiek is een vak apart.
Tussen de jonkies en de oudjes zat op het Studio Sport-feestje een eregast. Bob Spaak is de grondlegger van van het programma, aanvankelijk luisterend naar de naam Sport in Beeld. Meneer Spaak, moeten we eigenlijk zeggen. Zelfs ‘onze Mart’ is vol eerbied over de nestor van de sportjournalistiek, en zegt meneer. Na precies 23 jaar in de journalistiek, waarbij ik toch op heel wat plekken in de wereld ben geweest en de nodige interessante mensen heb ontmoet, deed ik vanmiddag iets wat ik nimmer heb gedaan.
Ik ging als fan op de foto. Met meneer Spaak. Een van de hele groten binnen de NOS, wiens visie Studio Sport en daarmee dus ook ons groot heeft gemaakt. Petje af.

Op zondagavond S.S. kijken?
Ik heb nog nooit uit vrije wil gekeken, het moest vroeger, en sindsdien heb ik niet meer gekeken
Kennelijk is het onmogelijk om gewoon via een reactie gewoon een vraag te stellen. Het lijkt mij dat je minstens ook verantwoording mag afleggen of antwoord mag geven als er iets kroms of doms staat. Wensen die dus kennelijk onlogisch zijn wil ik eerst wel uitgelegd hebben.
Waar gaat het om? Bij een correspondent van een in het Nederlands gesteld weblog staat dat bij voorkeur de reacties in het Engels gesteld moeten worden. Nou dat snap ik dus niet echt. Laten we al die buitenlanders een inburgeringscursus volgen en dan gaat iemand zeggen dat een reactie in het engels moet. Gek volk toch. Maar heren of dames, graag een toelichting.