The day after. De dag na de NVM Open Huizendag 2012. In diverse media is gemeld dat een record aantal huizen verkopers hun woning hebben opengesteld. Ook wij hebben daar aan meegedaan, net als de andere doorstartende NOSop3 Huizenmarkt-bloggers, denk ik.
En zo kwam alles (toch nog) op zijn spreekwoordelijke pootjes terecht. Onze verkopend makelaar heeft alles op alles gezet om ons huis tijdig op Funda te zetten, de Te Koop borden af te leveren en om informatiemateriaal bij ons in huis te hebben. Dat was afgelopen vrijdag. Ook de dag dat wij bezoek kregen van Martijn van der Zande van NOS op 3 en dat zijn reportage over onze voorbereidingen op de Open Huizen Dag, ‘s avonds tijdens het nieuwsbulletin van 18:00 uur, op de nationale radio te horen was.
De echte voorbereidingen waren eerder die week al gestart. Elke dag een beetje gedaan variërend van schoonmaken, opbergen, en weggooien. Ruimte voor ruimte, vertrek voor vertrek. Best handig die voorbereidingen op ons Open Huis. ‘t Is net de voorjaarsschoonmaak zoals mijn grootmoeders die vroeger deden in de periode dat de lente was begonnen. Mochten we geen bezichtigingen krijgen, hebben we toch een lekker opgeruimde en opgefriste woning.
Voor half elf ‘s ochtends is Astrid met de kinderen naar mijn zus vertrokken. Het was een verhuizing in het klein. Dat stelde mij in de gelegenheid om nog even rustig een rondje door onze woning te lopen en alle ruimtes eens ‘met vreemde ogen’ te bekijken. Zo kon ik nog een paar dingetjes wegzetten, of net even anders plaatsen. Nadruk op licht, ruimte en comfort.
En toen begon het wachten. Best weer een vreemde gewaarwording om in je eigen huis te zitten wachten. Het is stil, verlaten en bij elk geluidje van een auto of dichtslaande deur mijn oren gespitst en de gedachte dat dit de eerste bezoekers zijn. Uiteindelijk leek het er op dat iedereen gewoon de ochtend thuis was gebleven en na een vroege lunch op pad is gegaan. Want na half één kwamen de eerste bezoekers aan de deur. Na de rondgang en mijn uitleg en antwoord op hun vragen duurde het weer even eer de volgende (!) bezoeker zich meldde. En toen ging het hard, maar precies hard genoeg. Telkens als ik een rondleiding beëindigd had of de bezoekers hun gegevens aan het noteren waren zodat onze makelaar contact met hun op mocht nemen, stonden de volgende bezoekers alweer (!) voor de deur.
En zo gebeurde het dat ik tussen half één en drie uur vijf geïnteresseerde, potentiële kopers heb rondgeleid door onze woning. En kon ik met de door hun genoteerde gegevens langs bij het makelaarskantoor voor een drankje en het nabespreken van de bezichtigingen met onze makelaar. De komende week zal hij voor ons nagaan welke van de bezoekers interesse heeft in een tweede bezichtiging.
Voor de open dag was ik nieuwsgierig hoe hij zou gaan verlopen, hoeveel aanloop wij zouden krijgen. Door de enthousiaste reacties van de mensen is het nu spannend of er iemand tussen zat die oprecht verder met ons in gesprek wil.
Een belangrijke voorwaarde voor het mogelijk maken van de verkoop van onze woning is gehaald: kijkers in huis gehad. Immers, zonder kijkers geen koper.