NOS

Vechten over Darwin, de vrije pers die het steeds moeilijker krijgt - is er eigenlijk nog wel hoop voor Turkije? In mijn allerlaatste weblog wil ik graag met U speculeren over hoe Turkije zich de komende jaren gaat ontwikkelen.

De ramp in Amsterdam was pas net gebeurd toen op de Turkse televisie de namen al voorgelezen van de passagiers in de vlucht van Turkish Airlines. In Nederland was men veel voorzichtiger met deze informatie. Is dit slechts een verschil in journalistieke cultuur of gaat het hier om een ethisch probleem?

Persmagnaat Aydin Dogan moet de Turkse belastingdienst een bedrag betalen van - omgerekend - 393 miljoen euro.  Heeft de persbaas echt gesjoemeld of wordt hij gestraft omdat zijn kranten premier Erdogan hebben aangepakt?

Het was nieuws in de hele wereld - de Turkse premier Erdogan liep nijdig weg uit een bijeenkomst in Davos omdat hij vond dat hij daar zijn zegje niet kon doen over 'Gaza'. Inmiddels zijn we enige weken verder - maar is de crisis opgelost? En, belangrijker nog: heeft Turkije nog steeds reden om zo blij te zijn met het optreden van zijn premier?

Vanmorgen werd ik wakker en las de kranten. Natuurlijk ging het allemaal over Erdogan en zijn optreden en Davos, maar ik wil een ander bericht naar voren halen - een politicus gaat een proces aanspannen tegen een voormalig chef-staf. Toen ik het bericht las, besefte ik ineens weer waarom zoveel Turken alles wat macht heeft, wantrouwen.

Een heuse rel in het altijd zo beschaafde en sjieke Davos: de Turkse premier, Erdogan, liep weg uit een bijeenkomst over het Midden-Oosten en liet weten nooit meer naar Davos terug te komen? Waarom was Erdogan zo gepikeerd? En heeft die woede gevolgen voor de regio?

De populaire Turkse acteur Attila Olgaç deed een boekje open over zijn verleden. In 1974 zat hij in het leger, vertelde hij, en was betrokken bij de Turkse invasie van Noord-Cyprus. Hij doodde daar tien Grieks-Cyprioten, vertelde hij. ,,Tot op de dag van vandaag kan ik geen vlees eten". Hoe reageerde Turkije op deze onthullingen?

Even was ik weg van het nieuws - ik verhuisde en daarna kreeg ik de griep. Maar ik zette de tv nog niet aan of ik werd weer platgewalst door een batterij van nieuwe ontwikkelingen met betrekking tot de Ergenekon-zaak. Niemand in Turkije kan er inmiddels nog een touw aan vastknopen - de chaos is troef.

Herinnert U het zich nog? Een aantal jaren geleden was er een grote strijd in Turkije over het gevangenissysteem. De autoriten wilden het oude systeem van de gigantische slaapzalen afschaffen en vervangen door cellen met slechts enkele gedetineerden. Politieke groeperingen die de dienst uitmaakten op die slaapzalen, reageerden met een bezetting van een aantal gevangenissen. Toen de autoriteiten daar een einde aan maakten, leidde dat tot een bloedbad. Hoe staat de vlag er bij in de nieuwe gevangenissen?

Twee nieuwsontwikkelingen trokken mijn aandacht de afgelopen dagen. Vanaf een januari gaat er een nieuw televisiestation de lucht in, dat in het Koerdisch gaat uitzenden. Ook lijkt het er op dat er een serieus onderzoek ingesteld gaat worden naar moordpartijen in het Zuidoosten uit de jaren negentig. Wordt 2009 een goed jaar voor Koerden?