Turken zijn stressbestendiger dan Nederlanders
Ook in Turkije slaat de economische crisis toe. In veel winkels is er geen klant meer te vinden, buitenlandse investeerders trekken hun kapitaal uit het land terug en de Turkse regering overlegt weer met het IMF over financiële steun. Maar Turken, zo is mijn ervaring, gaan laconieker om met de crisis dan Nederlanders.
Hoe laconiek, is mij de afgelopen weken wel goed gebleken. Uit Nederland krijg ik bezorgd telefoontje op bezorgd telefoontje – Nederlanders zijn bezorgd om hun spaargeld, hun baan, hun pensioen en ga zo maar door. Terecht natuurlijk want het is niet mis wat er de afgelopen maanden op economisch gebied allemaal gebeurd is. Maar Turken nemen de crisis vooralsnog laconieker op. ,,We hebben zoveel problemen hier in dit land gehad”, zei een vriend onlangs tegen mij. ,,Een meer of minder maakt niet uit”.
En daar zit hem de kneep natuurlijk. De ergste crisis in recente jaren maakte Turkije in 2001 mee. Toen verloor de nationale munteenheid, de Turkse lire, in een dag tijd tientallen procenten aan waarde. Het was toen nog gebruikelijk dat leningen in Turkije in buitenlandse valuta werden afgesloten. In wisselkantoren zag ik mensen verbijsterd kijken hoe de Turkse lire elke seconde aan waarde verloor en hun maandlasten elke seconde toenamen.
Turkije heeft natuurlijk ook altijd enorme politieke problemen gehad. Staatsgrepen, politieke liquidaties, de strijd tegen de PKK – de lijst lijkt vrijwel geen einde te hebben. Ook dat, is mijn ervaring, heeft Turken psychologisch sterker gemaakt. Ik herinner me deze zomer toen het Constitutionele Hof volgens velen op het punt stond de AK-partij van premier Erdogan te verbieden. Zulke politieke stress zou in Nederland de politieke ketel doen ontploffen maar niet in Turkije. Veel van mijn vrienden zeiden dat ze gewoon doorgingen hun leven te leven – ,,maar ik zet wel de tv uit”, zei een van hen, ,,Ik kijk geen nieuws meer”. Ik heb het niet gecheckt met psychologen maar het lijkt me een uitstekende coping strategy.
En dus vind ik veel Turken vanuit psychologisch oogpunt meer dan sterk. Ze weten dat het leven nare klappen kan uitdelen maar weten dat datzelfde leven, hoe dan ook, verder gaat. Veel Nederlanders, verwend door jarenlange luxe en gebrek aan economische rampspoed, zijn vergeten dat, zoals de Amerikanen zeggen, life can be a bitch. Europeanen gaan er altijd van uit dat Turken wat van hen moeten leren. Maar hier moeten ‘wij’, vrees ik, in de schoolbanken.
Europeanen en zeerzeker Nederlanders zijn zeer verwend en kunnen slecht incasseren.
Turkije behoort niet tot Europa, mensen daar zijn niet verwend en dus kunnen beter incasseren
House zegt: 25-11-08 om 16:51
Europeanen en zeerzeker Nederlanders zijn zeer verwend en kunnen slecht incasseren.
Turkije behoort niet tot Europa, mensen daar zijn niet verwend en dus kunnen beter incasseren
Je bedoelt , Turkije hoort wel bij Europa maar zit niet in de EG waarschijnlijk.
Nederlandsers hebben zelf de druk op zich geladen veel meer van de wereld te dragen dan de Turken die hun vertrouwen helemaal op de sterkste regelaar hebben gericht . Hebben wij dan een beter ontwikkeld geweten of is dat ons ongeluk ? Hoe lang hebben wij democratie , hoelang zij ? Maar even ter vergelijk , die van de sterkste is de beste , die ideologie kennen wij niet meer , wij zijn individuel – zelfkant gerichter en ook – van school uit verplicht – ondernemend , dus niet zozeer uit ideologie of vlucht uit een – naar – bestaan, en dat maakt ons meer de alleenstaander , hoewel we een zorgzame overheid hebben zal dit Nederlandse stelsel , de ordinaire hoge meedoen eis, onkosten maken , dus (al) het sociale en persoonlijk ontwikkelende leven ( mits er iets gebeurd ) meer en meer opeisen …
Ik heb er ook niet naar gevraagt om de Nederlander met overheids eisen mee te laten doen aan de maatschappij. – Met als eis – te zoeken naar materialistische ( vermaak) oplossingen want die maken je leven er niet automatisch socialer op maar , ik zal het Turkse idee van sociaal rechtvaardigheid niet ook willen verdedigen .
Ik denk dat dit wel klopt.
Door de jarenlange strijd tegen de armoede en de regering zijn de mensen in turkije zeer stressbestendig, maar helaas houden de problemen hiermee niet op. Turkije heeft nog een lange weg te gaan hoe stressbestendig het volk ook is. Misschien kunnen de turken het beste in de schoolbanken voor een lesje tolerantie.