Onderhandelen met de Taliban
Ik lees de columns van Kader Abdolah in de Volkskrant heel graag. Kader Abdolah schrijft heel toegankelijk. En erg duidelijk en precies. Ooit las ik een column van hem over de film en het boek ‘De Vliegeraar’. Niemand heeft dit boek beter beschreven en gerecenseerd als Kader Abdolah.
Zijn column van 1 februari ging wederom over een aan Afghanistan gelieerd onderwerp. Deze column maakt de situatie in Afghanistan in het algemeen en die van president Karzai in het bijzonder op een zeer simpele manier duidelijk. Niemand heeft ooit zo helder de situatie in Afghanistan beschreven.
Over het boek ‘De Vliegeraar’ schrijft Abdolah het volgende: “De vliegeraar is als het ware een nodig boek.Er zijn schrijvers die prachtige boeken schrijven, met verrassende complotten, grootse verhalen die buitengewoon goed in elkaar zitten, maar het zijn geen nodige boeken, het zijn aardige kunstwerken. Een boek als De vliegeraar moet juist een eenvoudig plot hebben, alles wat daar gebeurt, is op een natuurlijke manier al ingewikkeld, spannend, mysterieus en hartverscheurend. Wat er de afgelopen dertig jaar in Afghanistan plaats heeft gevonden, is voor een Afghaan niet bij te houden, laat staan voor de rest van de wereld.” In achtentachtig woorden beschrijft Kader Abdullah De Vliegeraar en de functie van dit boek voor de wereld en Afghanistan.
In zijn column van 1 februari schrijft hij: “Over president Karzai is genoeg verteld in de afgelopen jaren, we weten nu allemaal dat Karzai niet bepalen kan, dat hij een zwakke president is…….. Naar westerse maatstaven is Karzai een zwakke president, maar volgens de Afghaanse stammenregels is hij een president met inzicht. Als leider van een land heb je natuurlijk geen macht wanneer honderden Amerikaanse generaals, Engelse kolonels, Franse gendarmes, Duitse officieren en Maxime Verhagen van Nederland bepalen wat er gebeurt.” Abdolah beschrijft een kern van het Afghaanse probleem.
Het andere deel van de oorzaak van het Afghaanse probleem is de Taliban. Het is nu meer dan ooit duidelijk geworden dat het probleem van Afghanistan niet zal worden opgelost als er niet wordt gepraat met de Taliban en als er niet wordt onderhandeld. Dit weet president Karzai als geen ander. Hij wil ten koste van alles onderhandelingen met de Taliban realiseren. Wat de column van Kader Abdolah zo goed maakt is dat hij weer de vinger op de zere plek weet te leggen. Want hij vraagt zich af wat “tegen elke prijs betekent”. Wat voor concesies moeten er worden gedaan? Wat zijn de “deal breakers” voor de Afghaanse overheid en de internationale gemeenschap? Gaan de Afghaanse overheid en de internationale gemeenschap het hoofd buigen voor de eisen van de Taliban op het gebied van mensen- en vrouwenrechten, onderwijs aan meisjes, culturele vrijheid, vrijheid van meningsuiting, omwille van de vrede?
Onderhandelen en tot een akkoord komen met de Taliban is nodig. Er is geen andere uitweg uit dit conflict. Maar ten koste van wat?
Wat er in Afghanistan gebeurt is, behoudens effecten in het buitenland, zoals het ooit gestelde trainene van terroristen een Afghaanse zaak.
Willen de Afghanen geen medische zorg? Prima. ALles is prima, het is namelijk hun land, hun leven en hun cultuur
Wat onze Maxime vind, mag voor Afghanistan niet uitmaken (als het aan mij ligt zelfs voor Nedelrand niet, maar daar gaat het nu niet om) het gaat om wat de Afghanen willen
Helaas, een traditie van het westen is dat wij anderen de vrijheid die wij hebben niet gunnen, wij willen bijvoorbeeld geen islamitische inmenginging in onze zaken (terecht), maar bemoeien ons wel met anderen (niet terecht).
De geschiedenis herhaalt zich:
Dick Cheney onderhandelde al eens met de Taliban over een pijpleiding vanuit Turkmenistan naar de arabische zee olieterminal aan de kust van Pakistan.
Hij dacht echter dat de Taliban nee zouden zeggen en ging toen over tot steun aan de krijgsheren van Noordelijke Alliantie en tot invasie van AFghanistan waarbij er heel toevallig een reden tot invasie ontstond door 9/11.
Zie o.a.: Oil Barons Court Taliban in Texas 1996
http://www.counterpunch.org/tomenron.html
de democracie is niet te bringen met een geweer …
We moeten niet met dit tuig onderhandelen, we moeten ze tot pulp schieten.
De Talibaan geloven niet in de gelijkheid van man en vrouw, wij als beschaafde volkeren moeten ze laten zien dat er dan slechts 1 plaats voor deze denkbeelden is: in een stinkend massagraf, met alle andere idioten die complete bevolkingsgroepen verkracht en uigebuit hebben.
De Talibaan zijn voor vrouwen, wat de nazi’s waren voor de joden. En daar ging men toch ook niet mee onderhandelen? Ik zeg: roei zoveel mogelijk Talibaanstrijders uit, maar beloon zij die zich overgeven met privileges en luxeproducten.
Zo werkte insurgency oorlog altijd prima, dat softe gedoe van nu is niks. Bovendien verstaan zulke schijtbarbaren als de Talibaan slechts 1 boodschap, de boodschap van terreur. Dat is namelijk de enige manier van ‘onderhandelen’ die ze zelf kennen en toepassen; intimidatie.
Peter,
Dat vinden de Taliban ook van jouw soort.
Echter, je vrienden in de VS hebben wel altijd gehandeld met de Taliban en hebben ook serieus gesproken over die pijpleiding door Afghanistan, dat jij gefocussed bent op de vrouwonvriendelijke eigenschappen van de Taliban is het werk van de massamedia.
Dat er bijvoorbeeld in Oost Congo 30.000 mensen per maand worden vermoord door de groepen die de macht proberen te krijgen over de ertsrijke gebieden vanwege de hoge prijzen die westerse internationals betalen voor de bodemschatten, enkele miljoenen vrouwen zijn daar al verkracht, daar is geen ideologie voor nodig, hoor jij echter niets over want je staart je blind op de propaganda die je wordt aangeboden.
Wake up. In Afghanistan gaat het puur om de stabiliteit die nodig is om een pijpleiding te bouwen, het publiek moet denken dat het om de vrouwen te redden is en voor schooltjes en democratie.
Ga toch heen man.
@Peter,
Je schrijft overigens als minder dan een Barbaar.
Dan,
het is bijzonder stuitend om voor VS-aanhanger uit gemaakt te worden. Ik heb NERGENS laten doorschemeren ook maar ENIG respect voor yanks en hun machtsspelletjes te hebben.
Ik ben gewoon een zeer praktisch ingesteld iemand, als jij effectief counterinsurgency wil uitvoeren (los van of dat terecht is, of legitiem, 2 dingen die nogal ter discussie staan idd) dan moet je geen zachte heelmeester zijn.
Terroristen zijn gewoon kankergezwellen, ze zijn lastig grijpbaar, zelfs succesvol beproefde bestrijdingsmethodes kunnen het gruwelijk laten afweten, en als je ze denkt uitgeroeid te hebben komen ze sterker terug dan ooit.
De enige motivatie voor troepen in Afghanistan moet zijn: Hoe schakel ik zoveel mogelijk Talibaanstrijders uit, en dood ik zomin mogelijk vrouwen, kinderen, ouderen en zieken?
Ik zeg: doe dat met dezelfde tactieken waarmee de Britten de Afrikaners aanpakten begin vorige eeuw.
Doden van onschuldige burgers moet tot een minimum worden beperkt, dus moeten die yankee-baklappen stoppen met carpet bombing van berggebieden ophouden.
Veel effectiever is, om het gebied in sectoren in te delen, in alle sectoren een uitkijkpost te bouwen, en patrouilles in waaiervorm de sector rond zo;n post uit te laten kammen. Is een gebied veilig verklaard, dan houd je een klein contingent soldaten achter de hand daar, en verleg je deze miltaire variant van een luizenkam naar een andere sector.
Ik ben btw fel tegen het Amerikaanse beleid, maar nu we er eenmaal TOCH zitten kunnen ze beter meteen dr voor gaan vind ik. Zo’n kans als nu krijgen ze niet snel meer…
maar met ‘ze’ bedoel ik dus de Yanks, want onze soldaten hadden daar NOOIT heengestuurd moeten worden.
@Peter,
Maar je doorziet niet dat de VS daar zijn om dat vervloekte mooie gasveld in Turkmenisatn met een pijp via Afghanistan naar het vrije westen te vervoeren.
De Taliban zijn daartoe aangewezen als het motief om er militair actief te zijn.
Dat die lui inderdaad nogal rigide opvattingen hebben komt vooral doordat ze nog vechten voor de macht.