Toen vorige week Nederland tegen Afghanistan in het kwalificatietoernooi voor het WK T20 cricket 2010 speelde en won, hield ik mijn hart vast. Nog maar een half jaar geleden ging Nederland ten koste van Afghanistan door naar het ‘echte’ WK cricket.

 In Dubai wonnen de Nederlandse cricketers gemakkelijk en hielden de kans op deelname aan het WK levend. Tegelijkertijd werd de kans op Afghaanse deelname aan het WK nieuwe stijl een stuk kleiner. Het gaat toch niet weer gebeuren, dacht ik. De volgende dag won Afghanistan van Ierland en plaatste zich voor het eerst in de geschiedenis voor een belangrijk sportevenement. Cricket is een mondiale sport met een miljardenpubliek. In India en Pakistan is cricket zelfs meer dan sport. Het is de nationale trots. Als het nationaal team speelt dan ligt het openbare leven vaak stil. Men zit dan uren achtereen aan de buis gekluisterd. In deze landen zijn de cricketspelers de supersterren die worden aanbeden door ruim een miljard mensen.

Cricket heeft in de afgelopen jaren een aantal sterke veranderingen doorgemaakt. Er zijn nieuwe en snelle versies van het spel geīntroduceerd voor het grote publiek. Het WK waarvoor Afghanistan zich heeft gekwalificeerd is er één in nieuwe stijl en wordt dit jaar voor de derde keer gehouden. De eerdere twee edities werden gewonnen door India en Pakistan. Het WK wordt gehouden in de Caraïben in mei van dit jaar. Afghanistan heeft geen cricketgeschiedenis. Het is een nieuwe sport voor veel Afghanen. Het feit dat Afghanistan nu een goed elftal heeft en zich in de subtop van het mondiale cricket staande kan houden, is te danken aan de Afghaanse vluchtelingen die jarenlang in Pakistan, een cricket beminnend land, hebben gewoond. Hierdoor is cricket alleen in bepaalde delen van het land en onder Afghanen die in Pakistan hebben gewoond erg populair. Heel langzaam wordt cricket een nationale sport. De goede resultaten helpen daarbij uitstekend.

Het Afghaanse cricketelftal heeft een lange weg afgelegd naar de subtop van het mondiale cricket. In 2008 kwam het voor het eerst in een toernooi voor landenteams uit, in divisie vijf. Dat is te vergelijken met de vierde klasse van het voetbal in Nederland. Afghanistan heeft verder een reeks van toernooien moeten afwerken voordat het in 2009 werd toegelaten tot het kwalificatietoernooi voor het ‘echte’ WK in 2011. Mede door toedoen van Nederland lukte het het Afghaanse elftal niet om zich te kwalificeren.
De prestaties van het Afghaanse cricketelftal staan niet op zichzelf. Ook andere Afghaanse sporters deden van zich spreken bij de Zuid-Aziatische spelen in Bangladesh. Zij veroverden er acht gouden- en een vracht aan zilveren- en bronzen medailles.

Bij het laatste kwalificatietoernooi voor World Cup T20 Cricket, zoals het WK officieel heet, versloeg Afghanistan Ierland, Schotland, de Verenigde Arabische Emiraten, de VS en in de finale nog een keer Ierland. Het verloor alleen van Nederland. Bij het WK is Afghanistan ingedeeld in een groep met giganten als India en Zuid-Afrika. De kans dat Afghanistan weer kan stunten tegen deze grootmachten is nihil, maar deelnemen is belangrijker dan winnen moeten de Afghanen maar denken. Voor een land als Afghanistan is het al heel wat dat het zover gekomen is. Misschien brengt het cricketelftal Afghanen iets dichter bij elkaar en wordt het het broodnodige en onomstreden symbool van het nieuwe Afghanistan.