Ongeveer zes jaar geleden had ik een bijbaantje in een klein cafetaria in Den Bosch. Op een gegeven moment zette ik de tv daar aan en het NOS-Journaal was net begonnen. Het Journaal begon met berichtgeving over de gevechten in Irak en Afghanistan. Daarna ging het over gevechten in Afrika en vervolgens kwamen slechte berichten over Indonesiē aan de beurt.

Zo ging het ongeveer een kwartier door; nieuwsberichten over oorlog, gevechten, aanslagen en dood. Ik was behoorlijk ontdaan. Ik voelde me als een machteloos burger die zijn wereld in een diepe crisis ziet terechtkomen.
Gisteren had ik een déjà-vu gevoel. Het heeft geen introductie nodig om te beweren dat Afghanistan op dit moment in een ongekend diepe politieke, maatschappelijke en sociale crisis is terechtgekomen. Net als zes jaar geleden toen ik erg pessimistisch was over de toekomst van de wereld, ben ik dat nu ook over de toekomst van Afghanistan. Het ‘Talibanprobleem’ behoeft geen verder uitleg. Nu de lente is aangebroken, lijkt het erop dat we een hete zomer tegemoet zullen gaan. Alleen al vorige week kwamen meer dan vijftig mensen om door zelfmoord-en raketaanslagen in Kabul en andere delen van het land. De dreiging van de Taliban blijft, maar ik denk dat de politieke, maatschappelijke en sociale crisis van dit moment een nog gevaarlijker dreiging vormt voor de toekomst van Afghanistan.
‘Peace Jirga’
De ‘Peace Jirga’, de grote bijeenkomst van stamoudsten uit heel Afghanistan, is twee keer uitgesteld. Het Eerst werd het uitgesteld vanwege Karzai’s reis naar Amerika. Daarna werd het uitgesteld vanwege een conflict met het parlement. Het parlement is al een aantal dagen in staking vanwege het conflict met de president over het uitblijven van voordracht van nieuwe ministers, ter goedkeuring van het parlement. De volksvertegenwoordigers op hun beurt weigeren deel te nemen aan de Peace Jirga. Deze bijeenkomst op 2 juni is één van de belangrijkste beleidspunten van Karzai’s regering en wordt belangrijk geacht voor een politieke oplossing van het militaire conflict in Afghanistan. Hoe de partijen uit deze impasse zullen komen is op dit moment erg onduidelijk.
‘Hazara-Kuchi’ conflict
Elk jaar in de lente laten de Kuchi’s (nomaden) hun veestapel op grond van de Hazara’s grazen. Elk jaar leiden de acties van de Kuchi’s tot gevechten tussen de Hazara’s en de Kuchi’s. Ook dit jaar is dat het geval. In de provincie Maidan Wardak, grenzend aan Kabul en waar veel Hazara’s wonen, is een aantal doden gevallen als gevolg van gevechten met de Kuchi’s. De nomaden trekken zwaar gewapend de Hazara gebieden in en de Hazara’s slaan terug. Elk jaar wordt dit onderwerp door politici aan beide zijden aangegrepen voor persoonlijk gewin. Er is al een aantal demonstraties georganiseerd en ook hebben Hazara leiders gedreigd de Peace Jirga te boycotten als de overheid de Kuchi’s dwingt het gebied te verlaten.

De overheid kan ook niet op de tenen van de Kuchi’s trappen. De Kuchi’s zijn net als de Taliban Pashtun en Karzai heeft hun nodig. Afghanistan het land van etnische conflicten en een recente burgeroorlog is nog steeds erg gevoelig voor etnische conflicten als deze. Wat opvalt is de rol van de nieuwe media in dit conflict. Een groot aantal Hazara’s heeft uit protest zijn- of haar Facebookprofiel foto veranderd in een brandend Behsud, de naam van het district waar het conflict het hevigst is (zie foto). Ook bestoken zij de Facebookpagina van de Amerikaanse ambassade om een standpunt in te nemen. De Amerikaanse ambassade hield zich lang stil, maar kwam uiteindelijk met een verklaring (hier).