De parlementsverkiezingen in Afghanistan zijn achter de rug. Zaterdag 18 september gingen Afghanen naar de stembus om een nieuwe Wolesi Jirga, lagerhuis (Tweede Kamer) te kiezen. Een dag na de verkiezingen is er weinig bekend wie er plaats mag nemen in de 249 zetels tellende volksvergadering.

 De voorlopige uitslagen worden over ongeveer twintig dagen bekend gemaakt. De definitieve uitslag wordt vastgesteld nadat alle klachten zijn onderzocht door de Onafhankelijke Klachtencommissie.
De inkt
De laatst genoemde commissie kan haar borst goed natmaken. Een van de veel voorkomende klachten tijdens de verkiezingen was de inkt waarmee de kiezers hun wijsvinger moesten kleuren om niet nog een keer te kunnen stemmen. Vroeg in de ochtend kwamen eerste berichten dat de inkt makkelijk kon worden verwijderd met behulp zuur. Nadat ik had gehoord van deze berichten heb ik iemand uit mijn omgeving die net had gestemd gevraagd om zijn vinger met zeep en water goed te wassen om tekijken of de inkt ook met water verwijderd kon worden. Niet dus. Hij is ongeveer een half uur bezig geweest en hoe langer hij wreef, des te donkerder het werd. Je kunt wel met de inkt frauderen, maar je moet wel wat voor doen, dacht ik bijmezelf.
Stembureau
Later op de dag ging ik zelf een kijkje nemen bij het nabij gelegen stembureau. Ik had geen stemkaart dus het was eigenlijk niet de bedoeling dat ik het stembureau mocht binnenkomen. Bij de ingang zei ik dat ik een journalist was en dat ik mijn perskaart was vergeten. Om geloofwaardig over te komen sprak ik de politieagenten aan in het Engels. Ik mocht naar binnen. Ik denk dat de grootte van mijn fototoestel ook geholpen heeft.
Het stembureau was keurig verdeeld in twee bureaus voor vrouwen en mannen. Op het plein van de school waar gestemd werd stonden een aantal mensen in een kring. Dat trok mijn aandacht en ging op onderzoek uit. De drukte was ontstaan rond een kandidaat die druk gebarend aan het vertellen was dat de inkt van zijn vinger was erafgekomen. Ik zag hem staan met een hard washandje zijn vinger wrijven (zie foto). Het washandje was ook natgemaakt met zuur. De kandidaat was woest. Hij zei ruim tweehonderd duizend dollar te hebben verbruikt aan zijn campagne en nu gaat iedereen frauderen omdat de inkt eraf kan. Er stonden ongeveer twintig mensen om hem heen en iedereen knikte mee. Vanuit gaande dat hij de waarheid vertelde over zijn campagnebudget, het is ongelofelijk dat in een land als Afghanistan dat soort bedragen rondgaan. Ter vergelijking: het campagnebudget van GroenLinks voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 was rond de achthonderd duizend euro.
Aanslagen
Er werden ook aanslagen gepleegd. Over het preciese aantal slachtoffers is er geen duidelijkheid. Berichten varieren van drie doden tot zeventien doden. Op twitter was er te lezen dat in het noorden drie stembureau’s waren overgenomen door de Taliban waarna het Duitse leger aan te pas moest komen om bureau’s weer te veroveren en te heropenen.

Fraude
Het is niet de vraag of er is gefraudeerd. De belangrijkste vraag is in welke mate er gefraudeerd is. Is er op grote schaal gefraudeerd en zijn er overheidsinstituties daarbij betrokken dan zal het vertrouwen in de overheid nog verder afnemen. Naast de problemen met de inkt kwamen gisteren berichten over andere soorten fraudepraktijken. In sommige delen van het land zijn stembureau’s om twaalf uur in de middag dichtgegaan omdat er geen stembiljeten meer beschikbaar waren. Men zegt dat het opzettelijk gedaan is om te voorkomen dat anders in het nieuwe parlement enkele (etnische)groepen de overhand zullen krijgen. Misschien is er gisteren de echte veldslag achterwege gebleven. Echte spannende tijden breken nu aan.