-
Karzai is het helemaal kwijt…. of toch niet?!
President Karzai lijkt de weg helemaal kwijt te zijn geraakt. Na zijn emotionele uitbarsting van een week geleden toen hij het Westen en de VN beschuldigde van corruptie bij de presidentsverkiezingen van vorig jaar, luchtte hij deze week zijn hart bij een aantal parlementariërs. En net als in Nederland lekt ook in Afghanistan alles uit. -
Romeo en Julia van Afghanistan
Het is het jaar 1389. Ik ben bij mijn ouders. Het is er erg druk. Familie en vrienden zijn bij elkaar gekomen om Nawrooz, het Nieuwjaar te vieren. We zetten de televisie aan om een beetje de sfeer van Nawrooz te proeven via de Afghaanse televisiekanalen. Er komt van alles voorbij; voorstellingen, concerten, bijeenkomsten, toespraken, noem maar op. Ik stop met zappen als ik een bekend gezicht zie van vroeger. Bekend van de televisie althans. -
De werkelijkheid in Afghanistan
Vaak vragen mijn Nederlande vrienden hoe Afghanistan en het Afghaanse leven eruit zien. Hoe goed ik het ook uitleg, ik merk dat ik er niet in slaag om een volledig beeld van de situatie te geven. Het komt ten eerste vanwege de enorme verschillen met Nederland en de Nederlandse samenleving. Ten tweede vanwege enorme interne verschillen in Afghanistan en tenslotte vanwege het beeld dat de media creëeren. -
Afghanistan naar WK cricket
Toen vorige week Nederland tegen Afghanistan in het kwalificatietoernooi voor het WK T20 cricket 2010 speelde en won, hield ik mijn hart vast. Nog maar een half jaar geleden ging Nederland ten koste van Afghanistan door naar het ‘echte’ WK cricket. -
Onderhandelen met de Taliban
Ik lees de columns van Kader Abdolah in de Volkskrant heel graag. Kader Abdolah schrijft heel toegankelijk. En erg duidelijk en precies. Ooit las ik een column van hem over de film en het boek ‘De Vliegeraar’. Niemand heeft dit boek beter beschreven en gerecenseerd als Kader Abdolah. -
Herat
Hij heet Abdulnabi (foto). Ik heb hem ontmoet tijdens een vliegensvlugge reis naar Herat, de meest westelijke stad van Afghanistan. Abdulnabi is twaalf jaar. Hij heeft tot en met groep vier op school gezeten. Hij heeft twee zussen en een broer. -
Kabul onder vuur
Het was maandag rond kwart voor tien toen ik werd gebeld of het goed met me ging. Ik was verbaasd deze vraag te horen, want het ging natuurlijk goed met me. Er werd me verteld dat in en rondom het ministerie van financiēn een aanslag was gepleegd. Ik wist meteen dat het niet om een zelfmoordaanslag met een met explosieven volgestopte auto ging. -
Uruzgan-missie: blijven of weggaan?

Nederland staat voor een moeilijke beslissing als het gaat om de missie in Afghanistan. “Gaan we door of stoppen we ermee? Wat gebeurt er als we stoppen? Gaan dan al het werk en de resultaten in rook op? Zijn 21 soldaten voor niets gestorven? En wat betekent dat dan voor onze positie in de internationale politiek?”
-
Herinneringen aan sneeuw in Kabul

Het was midden in de nacht. Ik werd wakker met een droge keel en zocht naar de fles water op mijn nachtkastje. Al voordat ik het flesje te pakken kreeg, viel mij op dat het lichter was in de kamer dan normaal. Het licht dat door de gordijnen naar binnen scheen, kwam me bekend voor. Het was niet het licht van de maan of de zon. Maar een onbeschrijflijk mooi licht dat typerend is voor de wintermaanden met sneeuw.
-
Waakhond van een poppenkast

Deze tweede keer in Afghanistan heb ik me voorgenomen om wat contacten te leggen met de media in Kabul. Als journalist in Nederland heb je veel vrijheden. Je mag in principe alles schrijven zolang je betrouwbare bronnen aanvoert. Hoe is dit in Afghanistan en dan met name in Kabul?
