De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Het kanariepietje in de mijn

Biodiversiteit in een Amerikaans museum (Foto: Dano/Flickr/CC 2.0/byBiodiversiteit – de veelheid aan planten en dierenleven – is door de miljarden jaren van het aardse bestaan regelmatig vrijwel weggevaagd. Door komeetinslagen, door enkele te heftige en slecht gecoördineerde vulkaanuitbarstingen en nu dan voor het eerst door een medediersoort die wat al te hebzuchtig aan het plunderen geslagen is.

Daarbij heeft hij veel dierlijke aspecten verre van zich geworpen en bouwt hij zijn eigen habitat. De mens lijkt los te staan in zijn visie van de natuur, hij is beschaafd en vooral zeer intelligent. Toch lijkt voortplanting (desnoods tegen de klippen op) de belangrijkste drijfveer in het menselijke bestaan. Hoe anders valt te verklaren dat we in aantal de draagkracht van de aarde ver overstijgen?

Verder lijkt de groei richting negen miljard voor veel regeringsleiders en planners van langetermijnvisies eerder een gegeven dan een schrikbeeld. Biodiversiteit bestaat pas sinds er mensen zijn. Vóór de mens registreerde niemand het aardse leven, of gaf dieren en planten een naam, noch was er iets of iemand die genoot van de complexiteit en ongelooflijke diversiteit van het leven op deze planeet.

Wij hebben de aarde echter nodig, de aarde niet ons. De soort mens alleen heeft gruwelijk veel te verliezen. Planten en dieren zullen deze aarde na elke ramp, ook de ramp mens, weer bevolken. Steeds weer in grote veelzijdigheid. De kwetsbare mens met zijn steeds meer geavanceerde techniek is gebaat bij een grote mate van stabiliteit. De huidige ineenstorting van de biodiversiteit is als het kanariepietje in de mijn. Ze waarschuwt ons voor instabiliteit en de dreigende teloorgang van ons bestaan.

Jaap DirkmaatJaap Dirkmaat is directeur van de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap. Dit is een gastblog in een serie artikelen en weblogs over biodiversiteit.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


4 reacties op “Het kanariepietje in de mijn”

  1. “De huidige ineenstorting van de biodiversiteit is als het kanariepietje in de mijn: ze waarschuwt ons voor instabiliteit en de dreigende teloorgang van ons bestaan” – maar de ondergang stoppen gaat zelfs het vermogen van een kolenkanarie te boven.

  2. bas zegt: 25-10-10 om 20:10

    Een vreemd verhaal. Vreemd omdat het geschreven is door de directeur van de vereniging Nederlands Cultuurlandschap. Want wat is een cultuurlandschap? Dat is een hele grote tuin. En een tuin is niet natuurlijk – waarmee het de biodiversiteit beperkt

    Natuur heeft de ‘goede zorgen’ van de mens niet nodig, en de vereniging van Dirkmaat is juist gegbaseerd op de – onjuiste – stelling dat de natuur niet zonder de mans kan.

    Wat zouden we krijgen als we stukken Nedelrand met rust zouden laten? Ik weet het niet, maar ik denk na verloop van tijd – 10 tot 20 jaar – een spannend loofbos. Na 50 jaar zullen er open plekken in dat bos onstaan – door brandjes, of door omvallende bomen – waardoor het landschap nog diverser wordt.

    Maar helaas, de club van Dirkmaat wilt het land in cultuur brengen en houden. Zodat heel veel soorten geen kans krijgen

  3. Jannenman zegt: 27-10-10 om 04:42

    Die kanarie ligt al zeker 40 jaar (club van rome) met de pootjes omhoog.

  4. Jannenman zegt: 27-10-10 om 14:55

    Das een beetje hard bas.
    Maar je hebt wel gelijk. Het is een discussie, ook binnen dit soort organisaties (tot 20 jaar geleden was ik daarmee in contact/actief) en Dhr Dirkmaat zal ws wel beamen dat dat nog zo is. Ik herinner me nog discussie over een paar hectare braakliggend (deels opgespoten) terrein, waar spontaan, na de pioniersvegetatie, wilgenbos was ontstaan en oeverzwaluwen nestplaatsen hadden gevonden. Het was meer dan 10 jaar ongerept gebleven en was het zoveelste bewijs dat de natuur onze hulp niet nodig heeft. Maar ja, dit is NL. Het land dat al verschillende malen ‘af’ is. De hele veluwe is notabene aangeplant.
    Maar goed, daar ging het stukje niet over.

Geef een reactie