Dagboek uit het virale epicentrum #3
Andrés heeft zijn mondkapje schuin over zijn gezicht gespannen. Aan de zijkanten stroomt de lucht gewoon naar binnen. Ook zijn voorgeschreven plastic handschoenen zitten vol gaten. ‘Geloven jullie in dat virus?’ vraagt hij aan collega Marc en mij. ‘Hebben jullie ooit zo’n griep-dode op tv gezien dan? Of een zieke? Nou?’
‘Die griep is nep’
Marc en ik kijken elkaar aan. Andrés heeft gelijk. Zelfs nu, na 10 dagen killervirus hebben we het nog steeds geen echte slachtoffers gezien. Geen begrafenis. Geen interviewtje met een familielid van een dode. Zelfs niemand die de griep heeft overleeft. En dat zijn toch de meesten.
Daar zitten we dan met onze zweterige maskertjes. Marc’s kapje bolt helemaal op van de schrik. Allemaal onzin dus? Onze handenwassen met gel. Het steeds maar weer douchen. Bij elke nies van een ander in de zenuwen zitten. Die hele griep nep dus?
Geitenzuigers
‘Maar wie zou zoiets verzinnen?’ vraagt Marc met een diepe rimpel tussen zijn ogen. ‘Onze regering’, zegt Andrés zonder aarzelen.‘En waarom dan? Waarom zuigt politicus een virus uit zijn duim?’ Andrés haalt zijn schouders op. ‘Dit is Mexico. En het is al eerder gebeurd.’
Met hoge snelheid stuurt hij zijn taxi door de lege straten. ‘Twee presidenten geleden. Toen hadden we de epidemie van de chupacabras, de geiten-zuigers. Harige, bloedzuigende dieren, zeiden ze, die uit de bergen kwamen. Ze zetten hun tanden in de nek van geiten. En als er geen geiten meer waren, zogen ze mensen leeg.’
Ook toen heeft niemand een dode gezien, vertelt Andrés. Geen slachtoffers, geen overlevenden. Laat staan zo’n geiten-zuiger zelf.
‘Net als het virus’, zegt parmantig. ‘Heeft ú al een griepvirus gezien?’
Griepmascotte
Ja, nee, nou ja. Eentje dan. Blauw en wollig. Hij heet Achufy. Je kan hem bestellen op internet. Voor ongeveer 5 dollar. ‘Een aandenken voor de rest van uw leven’, juicht de bedenker. ‘Kunt u straks uw kleinkinderen vertellen over deze unieke historische ervaring.’
En zo komen de Mexicanen hun bloedsaaie dagen door. Niet uit eten, geen voetbal, geen muziekfeestjes, geen picknic in het park. Ze gebruiken de tijd om elkaar verhalen te vertellen. Verhalen over het ‘virus-complot’.
De één zegt dat de politiek het virus bedacht heeft om de aandacht af te leiden van de economische crisis.
De ander denkt dat het manoevre is van de farmaceutische industrie.
De grootste durfals beweren dat het een complot van de grote Amerikaanse buurman is: ‘Obama had zijn hielen nog niet gelicht in Mexico, of ze kondigen de epidemie aan’, weet Andrés.
‘Ja, en?’
‘Meer dan honderd jaar geleden hebben de gringos meer dan de helft van Mexico ingepikt. Nu gebruiken ze griep om de andere helft te pikken.’
Ach, waarom niet? Je moet toch wat met dat rare onzichtbare ding. Hij houdt je binnen, jaagt je de stuipen op het lijf. En door al dat sluiten van de economie pikt hij uiteindelijk ook je baan af.
De perfecte griep
Ze hebben er ook al een liedje op. Een swingende cumbia: La gripa perfecta. De perfecte griep. Luister en dans mee.
Tags: griep, mexicaanse griep, mexico
Zo zo, een taxichauffeur met conspiracytheorieen? Wat een verrassende journalistiek. Zo fris, en origineel. U zou ook kunnen proberen te achterhalen hoe het zit, in plaats van de hersenspinsels van een taxichauffeur zonder context weer te geven. Ik zou willen dat de NOS echte journalisten in zo’n belangrijk gebied had zitten.
Hallo Marjon,
Complimenten voor je beeldende en boeiende verslagen vanuit Latijs/Zuid-Amerika. Over de griep: ik ben hoe langer hoe meer van mening dat het een media-hype is. Zelf was ik tijdens de ‘uitbraak’ in Mexico. In het land zelf bleek men er veel ontspannener mee om te gaan de in Nederland; hier zijn sommige mensen compleet verblind door de angst besmet te raken. Ze willen me zelfs geen hand geven… En sommige van hen zijn vrienden. Ik vind het te bizar voor woorden hoe gevoelig men hier is voor opgeblazen media verhalen. Mijn vriendin werd gevraagd een paar dagen thuis te blijven omdat het gevaar van besmetting zou bestaan terwijl zij zelf niet eens in Mexico is geweest!. Er zou strenge controle zijn op Schiphol maar bij mijn aankomst 29 april werd niemand gecheckt. De hele situatie lijkt op angst en onvermogen te berusten. Ik ben in elk geval het spoor bijster. En ik voel me er kiplekker bij!
Hartelijke groet, Mark Tuinstra
Holà Marjon,
Valería,quizas,escribir sobre algo positivo de la Tierra querida
Mexicana, como por ejemplo sobre la conservación de la Medicina
Tradicional por el padre de mi hijo,el Dr. Alfonso Méndez Gutiérrez.
Tiene una vocación muy importante y valiosa, gran trabajo,
revolución mental de criterio sobre que es la salud.
Saludos cordiales,
Te deseo mucho éxito en tu trabajo,
Anya Steenbakkers van Woezik
10 años de experiencia Mexicana
Hallo Marion, Na maanden ontdek ik pas deze blogs. Wát een ‘onzin’, met alle respect voor jullie werk. Mijn dochter en ik waren éxact tijdens de uitbraak in Mexico City. Van 26 april tot en met 7 mei. Wij hebben helemaal geen paniektoestanden gemerkt. Zelfs niet in ons Holiday Inn hotel. Het énige wat er duidelijk te merken was: de drastische maatregelen die genomen waren. Álles dicht, zelfs de parken. Wellicht door deze drastische maatregelen is veel voorkomen.
En de regering zou dit ‘verzinnen’ vanwege de economische crisis terwijl elke dag sluiting van restaurants, musea etc. ruim 52 miljoen peso per dag verlies kost? Mexicanen thuis zitten zonder loon? De mexicaanse media heeft hier gedurende die dagen uitvoerig over bericht, is wellicht een betere informatiebron dan een taxichauffeur. Overigens bij geen een van álle taxichauffeurs die ons hebben vervoerd herken ik een dergelijke reactie, zelfs bij geen enkele Mexicaan of onze vrienden daar.
Maar in de verslaggeving zie ik weinig terug van het leven in Naucalpan de Juarez (voorstad van Mexico city, 2 miljoen inwoners) dat gewoon z’n gangetje ging. Lekker shoppen, ‘s avonds zonder toestanden de kroeg in, restaurant in …. noem maar op.
Toen ik terug was in NL en een vrouw hoorde dat ik 3 dagen geleden terug was gekomen uit Mexico city sprong ze (ondanks haar hoge leeftijd) ineens 2 meter opzij alsof ze door een wesp gestoken werd. Vergelijk deze laatste zin maar eens met de voorgaande. Dát geeft genoeg aan over mentaliteit, levendigheid etc. waarvoor ik de Mexicaanse mensen enorm bewonder tegenover het van “God los gedrag” hier in ons kikkerlandje. Misschien eens leuk daar een docu over te maken?
Vriendelijke groet,
Nicole Maes