Het was weer een nieuwe  zittingsdag van het Acht December-strafproces. Verdachten van de moord op 15 vooraanstaande Surinamers op 8 december 1982 moesten opnieuw voor de krijgsraad verschijnen. Een zitting waarin werd gesproken over couppogingen, de discussie waar Bouterse op 8 december was en een getuige die tot in de details verslag deed van zijn ervaringen op acht december 1982. Maar ook nu was de hoofverdachte Desi Bouterse, net als bij alle andere zittingen afwezig.

Wie er wel was, Getuige Ruben Lie Pau Sam. Hij is arts en in die tijd politiek actief. Van kolonel Valk, Nederlands militair attache, die hij goed kende, kreeg hij te horen dat er een man werd opgeleid in Tilburg om een staatsgreep te plegen in Suriname. “ Laat de verkiezingen dus maar zitten”. Aldus de Nederlandse militair. Deze stonden al gepland voor het eerste kwartaal van 1980. De president van de krijgsraad eiste duidelijkheid omdat Lie Pau Sam de naam niet wilde noemen. Tot grote verbazing van de aanwezigen in de zittingszaal werd de naam van de millitair Rambocus genoemd. Een van de latere slachtoffers van acht december 1982.

Maar deze zitting was ook die van de getuige Jankipersad. Nu is hij arbeider, of hosselaar zoals de president van de krijgsraad zijn huidige baan omschreef. In 1982 zat hij bij de echo compagnie die gestationeerd was in Fort Zeelandia. Op acht december was hij om half zeven aanwezig. Gedetaileerd vertelt  hij wat er allemaal gebeurd is in het fort. Hij was 19 jaar toen de moorden werden gepleegd. Een ontmoeting is hem in al die jaren bijgebleven. Die van Bagwandas en de vrouw  van Andre Kamperveen. Hij hoorde de voormalige legertopper tegen haar zeggen toen ze de medicijnen van haar man naar het fort kwam brengen: “Neem ze maar weer mee. Hij zal binnenkort van al zijn kwalen genezen zijn”. Niet veel later waren de mannen dood.

Jankipersad weet  precies welke mannen er allemaal in het fort waren. “De hele groep van zestien”, zegt hij tegen de president van de krijgsraad, met uitzondering van Hawker en de bewaking van Desi Bouterse. Hij geeft aan dat hij door de dag heen heeft kunnen zien wat er gebeurde in het fort. Ik weet in welke volgorde de mannen zijn dood geschoten. En zonder haperen noemt hij : Rambocus, Sheombar, Daal, Baboeram, Hoost, Concalves en Leckie. Hij heeft ze zien liggen toen ze doodgeschoten waren.
Over de aanwezigheid van Bouterse is hij duidelijk. Toen ik in het fort was, was Bouterse daar al aanwezig. Hij ging op acht december rond 13.00 uur weg.  Ruim 6 uur later kwam hij weer terug om rond 22.00 uur weer te vertrekken.

De nabestaanden waren opgelucht na het verhoor van Jankiepersad. Het is een verademing om een persoon te horen die geen last heeft van geheugenverlies zegt Dennis Leckie, broer van Gerard Leckie die toen decaan was op de Universiteit. Het doet me goed om te horen wat er daar is gebeurd. Ik wil alleen nog weten waarom ze hem hebben opgepakt, want die onzin over een couppoging geloof ik niet. En toen waren er nog twee getuigen die beiden Bouterse hadden gezien op acht december. Een getuige verklaarde dat Bouterse bij hem thuis de nacht had doorgebracht. En een andere getuige had Bouterse op een heel ander adres gesproken.

De zitting eindigde met de beelden van Jozef Slagveer en Andre Kamperveen die beiden een verklaring moesten voorlezen. De opname was gemaakt door een cameraman van de Surinaamse Televisie Stichting, de STVS . Een duidelijk aangeslagen Andre Kamperveen zat naast Desi Bouterse en las op zijn verzoek een verklaring voor.  De beelden waren nog nooit aan publiek getoond. Voor Henk Kamperveen,  zijn zoon, was het zien van deze beelden een moeilijk moment. “De gedachte dat hij kort na deze opname is vermoord is schockerend. Heel onprettig en pijnlijk.”