Is in Europa de Italiaanse premier Berlusconi weer eens in de schijnwerpers door zijn besognes met vrouwen. Ook in de Latino-landen aan déze kant van de zee kunnen ‘kwesties met vrouwen’ de gemoederen beroeren. Neem Paraguay. De politiek rizzelt er al maanden van de seks. Dindsdag moest de toekomstige ambassadeur van Paraguay voor Chili zijn functie neerleggen. Omdat een boulevardblad compromitterende foto’s van hem met vrouwen had gepubliceerd.
Code
Net als in Italië, geldt ook hier in Latijns Amerika de code: wat een politicus met zijn seksleven doet, moet hij zelf weten. Bovendien is het ook hier: hoe meer vrouwen de man heeft, hoe meer macho hij is.
Dus uitgelekte affaires, minnaressen, buitenechtelijke kinderen. Het draagt alleen maar bij aan de populariteit van de politicus.
Oenige foto’s

Meestal dan. Want senator Armando Espínola moest zijn nieuwe baantje eraan geven. Dit weekend pakte de Paraguayaanse roddel-krant Popular uit met foto’s van de liberale senator op een vrijgezellen-feestje.
Een beetje oenige foto’s van vrouwen die zijn broek proberen af te sjorren. Gemaakt nog vóórdat hij in de politiek zat. Foto’s waarop hij met ontbloot bovenlijf en een gele pruik op zijn kop ronddanst. Of een een geheel geklede vrouwen-bil likt. Een stuk minder minder ‘heet’, dan de geluidsopnames die de Italiaanse escort-dame van haar nacht met Belusconi maakte, in elk geval.
En toch moest hij opstappen
Niet in de laatste plaats omdat hij uitgerekend in Chili ambassadeur zou worden. Eén van de meest orthodoxe katholieke landen die er nog bestaan. Zo werd daar pas 4 jaar geleden het verbod op echtscheiding afgeschaft.
Maar er was meer. Twee jaar geleden werd Espínola in de senaat van Paraguay betrapt door een fotograaf. Terwijl hij met één hand zat te stemmen, zat hij met zijn andere op zijn laptop plaatjes van blote vrouwen te kijken.
‘Ik heb een lesje geleerd’, zei hij achteraf. ‘Als publiek figuur sta je onder controle van de pers. Ik zal in de toekomst voorzichtiger zijn.’
Vrouwelijke president van Chili
Het is niet uitgesloten dat de zeer liberale, maar wel vróúwelijke president Michele Bachelet van Chili de komst van deze gluurder niet zag zitten. In elk geval stond zijn benoeming op de agenda van het gesprek dat de Chileense presidente vandaag zou voeren met de Paraguayaanse president Fernando Lugo.
De priester-president
En daarmee komen we aan het volgende hoofdstuk. Lugo, de linkse priester-president van Paraguay.
Vorig jaar werd hij met veel enthousiasme gekozen, na meer dan 60 jaar alleenheerschappij van de corrupte Colorado-partij van dictator Stoessner.
Tien jaar lang was Lugo bisschop in de armste provincie van Paraguay. Hij werd er geliefd en aanbeden door zijn parochianen. In 2007 besloot hij een politieke beweging op te zetten, en een gooi naar het presidentschap te doen. De ‘priester van de armen’ werd hij liefkozend genoemd in Het motto van zijn presidentiële campagne was: ‘Lugo heeft een hart!!’
Maar geen condooms
Nog geen acht maanden na zijn inauguratie, zegt een 26-jarige vrouw dat president Lugo de vader is van haar 2-jarige zoontje. Ze kende Lugo al vanaf haar 16-de, vertelde ze, en ze was zijn huishoudster.
‘Laster’, riepen de aanhangers van Lugo. ‘Een truuk van de verslagen Colorado-partij om de president door het slijk te halen.’
Tot ieders verrassing gaf Lugo nog geen 5 dagen later toe dat hij de vader was. Hij had seks gehad met deze vrouw, terwijl hij officieel nog priester was.
‘Het menselijk ras is niet perfect’, verklaarde Lugo. ‘We hebben allemaal onze zwaktes. En ik ook.’
Vol bewondering
Paraguay was sprakeloos, maar ook vol bewondering. ‘Wat een moed om je vaderschap te erkennen’, was de meest gehoorde reactie in de straten van Asunción. Vooral de vrouwen: ‘Daar kunnen de meeste mannen nog een puntje aan zuigen.’
Lawine van vrouwen
Maar binnen een week verschijnt er een tweede vrouw op het toneel. Ook zij beweert een kind van Lugo te hebben. Een zoontje van 6. Ze zou Lugo om hulp hebben gevraagd, toen haar echtgenoot haar had verlaten. ‘Hij heeft gebruik van mijn armoede gemaakt’, zegt deze vrouw die wasmiddelen verkoopt in een sloppenwijk.
En ze is nog niet uitgesproken, of er dient zich alweer een dérde vrouw aan. Oók met een kind van Lugo, zegt ze.
‘Prachtig en zorgzaam’
Deze derde vrouw is -net als de eerste overigens- vol lof over de priester-president. Hoewel ze hem na haar zwangerschap nooit meer gezien heeft: ‘Hij was prachtig en zorgzaam. Een explosie van gevoelens waaruit, zoals God wilde, een vrucht werd geboren.’
Anders dan vrouw nr. 2 wilde zij geen geld van Lugo. ‘Alleen de erkening voor wat anders toch wel uitgekomen zou zijn.’
Vanaf dat moment is het hek van de dam. Minstens 9 vrouwen eisen nu het vaderschap van Lugo voor hun kinderen op.
Grappen
In Paraguay leidt het tot grappen. ‘Laat de kinderen tot mij komen.’
En: ‘Lugo, zaadbed van Latijns Amerika’.
Of die foto van de president, met de ondertitel: ‘Hij geeft zelf aan hoeveel kinderen hij heeft.’
Maar niemand, behalve de top van de verslagen Colorado-partij, lijkt hem zijn geslachtelijke productiviteit kwalijk te nemen.
En daarmee voegt zich ook dit bijzondere geval van een celibatair, in de lange lijst Latijns Amerikaanse presidenten met ‘onwettige’ kinderen.
(Evo Morales van Bolivia, Lula van Brazilië, Alan García van Peru, ex-Menem van Argentinië, ex-Toledo van Peru)
En de arme senator Espínola?
Waarchijnlijk waren het de foto’s. Dat half blote gedans, kun je toch nauwelijks macho noemen.
Zoals president Menem van Argenintië ooit zei: ‘Een vent is een vent. In bed en daarbuiten.’
Tags: ambassadeur, Chili, Fernando Lugo, kinderen, Paraguay
Ik dacht iets met Zuid Amerika te hebben, maar waarschijlijk is het toch meer zuiver op Uruguay gericht: daar ga ik dit jaar voor de derde keer naartoe
Want wat hierboven staat, daar kan ik als echte Noord Europeaan totaal niets van begrijpen
Tja, het kan wel kloppen:
Ik ben geen latino, zit niet in de politiek en heb inderdaad geen sex.
;]
Zaait en gij zult oogsten zal Lugo wel gedacht hebben.
Europa houd je BEK over Zuid-Amerika!!! Kom hier maar eens LES VOLGEN, in plaats van je eigen WAAN als ontwikkeld KUNSTMATIG in leven te houden door het af te meten aan een paar rare uitzonderingen hier in Zuid-Amerika, die het HELE BEELD van Zuid-Amerika IN Europa bepalen.
Eerst hebben ze hier geplunderd en gemoord. Later dit “onderwezen” aan een groep elitaire leeghoofden (denk aan dictaturen) en ondertussen BEWUST DEZE KLOOF IN STAND GEHOUDEN.
En nu? 170.000.000 mensen die onder de (echte) armoedegrens leven (dus niet de europese armoedegrens).
Maar, waarom zie ik hier toch meer gelukkige mensen dan in, bijvoorbeeld, Nederland?????
Waarschijnlijk omdat ze hier -grotendeels- geen schuldgevoel HOEVEN te hebben…