Lachen om Jeremy’s onderbroek
Zijn angstige ondervraagden voelen het vaak rommelen nabij de bips, en zijn kijkers bezien dit alles niet zelden met samengeknepen billen. Maar de werkelijke tragiek schuilt, zo blijkt nu, in de onderbroek van de grote man zelve. BBC-bully Jeremy Paxman is ontevreden over zijn onderbroeken, en heeft zijn klachten nu gedeponeerd bij de hoogste baas van zijn leverancier. Onderbroekenhumor van de kritische plank.
Paxman, kritischer dan kritisch ondervrager van BBC Newsnight, vindt de slips van met name Marks & Spencer zeer beneden de maat. Gewend aan strak zittende kwaliteit onder alle omstandigheden, is hij in de pen geklommen en heeft-ie een boze email gestuurd naar Sir Stuart Rose, de directeur van M&S.
De email is tot vreugde van vele Paxman-haters gelekt, eerst in de Mail on Sunday, dus is het openbare debat over ‘Paxmans privates’ begonnen. Allereerst zijn onoverkomelijke bezwaar: ‘Ik heb gemerkt dat iets heel verontrustends is gebeurd’, schrijft hij. ‘En er is geen andere manier om het te verwoorden, de onderbroeken geven niet langer de benodigde ondersteuning.’
De BBC-presentator staat niet alleen, want een rondvraag onder vrienden en bekenden leverde een collectieve ontevredenheid op. Dus diende Sir Stuart zich te verantwoorden. Die deed dat eveneens per email, en beiden heren zullen elkaar binnenkort ontmoeten om persoonlijk het intieme ongerief uit de wereld te helpen. De wereld kijkt intussen vergenoegd mee.
(En in radio talkshows gaat het als volgt: BBC Five Live)
Wat gaat Sir Stuart straks doen? Voelen of Jeremy gelijk heeft? Vingertje tussen het elastiek? Komt hij met een lading gratis onderbroeken uit het persoonlijk magazijn? Is dat ethisch wel verantwoord? Kan Paxman nog wel journalistiek neutraal over M&S berichten? En wat te denken van zijn tweede klacht, dat M&S-sokken vandaag de dag ook niet meer ‘je van het’ zijn. De grote teen zou te snel door de sok priemen.
Het leven van een tv-journalist valt niet mee, en dat roept wat mij betreft een andere, cruciale vraag op: Wat vindt Philip Freriks hier van? Koopt hij zijn onderbroeken bij de Hema, zijn sokken bij Zeeman? En hoe zit dat, als hij het wereldnieuws de Nederlandse huiskamer inslingert? Strak, slap, soepeltjes? Kwaliteitsjournalistiek zit ‘m in de details, hoe klein ook.
Hieronder, dank zij alerte lezer Machiel een hilarische verhandeling over Britse ‘pants’ in het BBC programma A Bit of Fry and Laurie.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Ja, Ja die Paxman toch. Zijn foto hangt boven het bed van de vele epigonen die de Nederlandse publieke omroep rijk. Hoewel, strikt genomen is Paxman de Dick Passchier van de BBC. Hij is immers ook de presentator van de Britse versie van Tweekamp.
Strikt genomen is dat (Tweekamp, University Challenge) niet meer dan een uitstapje naar intellectueel entertainment. Lekker elitair, ik zit er elke keer volstrekt verslagen bij, waar mijn echtgenote keer op keer het juiste antwoord weet. Tja, stuurman… Welke presentator verdient jouw instemming?
Paxman is op zich wel goed al maakt ook hij zich ook ‘schuldig’ aan overacteren door met veel gebaren en stemverheffing een interview te sturen. Dit komt veel voor bij Britse en Amerikaanse presentatoren en TV-journalisten. Let eens goed op de presentatoren van BBC-documentaires over bijvoorbeeld het oude Egypte of insecten en zie dan het vaak overdreven enthiousiasme waarmee een onderwerp wordt belicht. Als je dat in een Nederlands programma deed zou je niet serieus worden genomen. Het Engels leent zich kennelijk beter voor dit soort acteerwerk.
Geachte heer Overdiek,
Dit weblog heeft zijn eigen, persoonlijke regels. Het komt erop neer dat u “baas bent in eigen huis”, zo schrijft u. In het geval van een prive-weblog heeft u een punt, daar bepaalt u zelf de regels. Maar dit is natuurlijk geen prive-weblog, want u houdt het bij terwijl u in dienst bent van de NOS. Kort gezegd, de uren die u eraan spendeert worden betaald (uw salaris) door de NOS en de vlag waaronder u opereert is die van de NOS. Anders gezegd: de NOS is verantwoordelijk voor opzet en inhoud, of u dat nou wilt of niet en ongeacht uw persoonlijke regels. De NOS, zoals u weet, is een onderdeel van een bij wet geregelde publieke omroep die aan regels en uitgangspunten is gebonden. Als u de ruimte geeft aan burgers om te reageren (op u en op elkaar) kunt u geen eigen privé-regels hanteren en een moderatie op basis van gezond verstand (onderbuik) toepassen , maar moeten dit regels zijn die toetsbaar zijn, die zich verstaan met de doelstellingen en uitgangspunten van de NOS en die op zijn minst het gelijkheidbeginsel eerbiedigen. Geen willekeur en geen oordelen op basis van persoonlijke afwegingen.
U heeft echter aangegeven geen regels van hogerhand nodig te hebben maar uit te gaan van uw eigen gezond verstand (onderbuik). Zoals ik hierboven aangeef is dat een enorme misvatting. Persoonlijke regels en willekeur zijn in dit geval “not done”. Als u dat wel wilt, raad ik u aan een echt privé-weblog te beginnen dat u in uw vrije tijd bijhoudt en bovendien niet onder de vlag van de NOS.
Uw weblog valt, zoals ik heb aangetoond, onder de verantwoordelijkheid en richtlijnen van de NOS. U (of eigenlijk dus de NOS) roept op tot discussie. Met u en tussen bezoekers onderling. U roept ook op tot kritiek. Maar uw moderatie tot nu toe is gebaseerd op persoonlijke regels en voorkeuren, die al gauw neerkomen op selectieve toepassing van wat u “gezond verstand” noemt.
Ik roep u op om:
- Duidelijke, concrete en toetsbare regels te hanteren, gebaseerd op de richtlijnen en uitgangspunten van de NOS
- Daarbij te vermelden dat dit weblog geen privé weblog is, maar een NOS weblog dat in alle opzichten onder de verantwoordelijkheid van de NOS valt
- De mogelijkheid te bieden tegen moderatiebeslissingen in beroep te gaan, door deze voor te leggen aan een werkelijk onafhankelijke partij
Als u volhardt in uw opvatting dat dit slechts uw eigen weblog is, dat op basis van persoonlijke opvattingen en regels wordt gemodereerd, sluit ik een gang naar de rechter (tegen de NOS) niet uit.
Tim,
Ik probeer dit weblog wat meer ‘dragee’ te geven, zoals de Hagenezen zo mooi kunnen zeggen, door de discussie uit de onderbroekensfeer te trekken. Dat lukt niet erg. Daarom nog een poging. Vind je Paxman nu echt een voorbeeld van goede TV-journalistiek? Zou je willen zijn zoals hij? Ben benieuwd naar je reactie.
Ik erger me af en toe rot aan Paxman, zoals hij blijft bijten en happen naar antwoorden die toch niet worden gegeven. Het voelt soms te veel aan als een kunstje, dat koste wat kost afgedraaid moet worden. Daar staat tegenover dat hij niemand, maar dan ook niemand laat ontsnappen. Hij wekt ontzag, heeft gezag, en gasten gaan lichtelijk nerveus bij hem aan tafel zitten. Voor een fijn gesprek hoef je bij hem niet te zijn.
Beste Ellard,
Welke journalist en presentator vind jij dan goed, neutraal en serieus te nemen en wat zijn je belangrijkste bezwaren tegen de huidige lichting bij de publieke omroep?
P.S. Ik bewonder je doorzettingsvermogen, want het valt waarachtig niet mee als je beseft wat er regelmatig met je reacties gebeurt.
Ik zie dat je niet reageert, Ellard. Is er weeeeer een reactie van je tegengehouden of verwijderd?
@Cico: Ik zit niet de hele dag op dit weblog te loeren hoor. Op de Nederlandse TV zijn er niet veel. Siegfried Bracke van de VRT vind ik wel goed. Hij blijft rustig, luistert naar het antwoord en laat de mensen uitpraten. Mijn belangrijkste bezwaren tegen de Nederlandse TV-journalistiek is het gebrek aan intrinsieke kennis. Geen diepgang, altijd gaat het over de vorm, alleen maar geintresseerd in het stellen van vragen. Niet luisteren naar de antwoorden maar ongeacht de kwaliteit van het antwoord gewoon de volgende geplande vraag stellen.
Van Dis vind ik op zich een goede TV-maker al ben ik niet altijd overtuigd van zijn oprechtheid. Oltmans sloeg destijds in het beruchte interview met hem de spijker op de kop met zijn vraag of Van Dis 1 vraag wilde stellen of liever 12 tegelijk. Paxman is op zich altijd wel boeiend al vertoont hij inderdaad een kunstje.