Laat Hans Teeuwen met rust
Je ziet ze vaak van ver aankomen. Nederlanders in den vreemde. Tikkeltje te zelfverzekerd, vooral zelfvoldaan, zeker bij deze gelegenheid. Want Hans is een beetje van hen. Vinden ze, terwijl Hans juist geen Nederlands wil horen of zien. Dus zwijgen moeten ze, het liefst achterin de zaal. Want Teeuwen doet Londen.
Beetje veel gevraagd wellicht van de cabaretier, om met rust te worden gelaten. Sta je een aantal jaren niet op het podium, heeft de Britse pers je ontdekt voordat je goed en wel in het Engels een nieuwe start maakt, en het dan jammer vinden dat Nederland graag met je meeleeft. Niet van afstand, maar het liefst op de eerste rij.
Na enkele lyrische berichten liep het al snel storm aan het loket van het kleine SoHo Theatre. Afgelopen vrijdag besloot ik snel een kaartje te kopen, en verhip, stapte daar zowaar Hans Teeuwen en compaan Micha Wertheim binnen. Korte introductie, en snel duidelijkheid. Teeuwen wil zich honderd procent concentreren op ‘The English Job’. Dus geen interview.
Moet je respect voor hebben. Paar uurtjes later liep ik hem pardoes weer tegen het lijf toen dit ‘laat me met rust’-verhaal voor de camera van NOS Journaal op 3 moest worden verteld. Zie hieronder en lees dan verder.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
En, Hans gezien? Nee, vast niet, want hij stond vlak achter de camera om met eigen ogen te zien wat ik ervan brouwde. Waarna hij een hapje ging eten, nog wat rookte en begon aan een zegetocht in het Londens comedy-circuit. Alle voorstellingen tot en met 2 februari zijn uitverkocht. Maar hij komt terug, in februari of in mei, en in een groter theater.
Ongetwijfeld dat in die tweede serie, nog niet bevestigd maar dat is een kwestie van tijd, nog meer Nederlandse fans de oversteek zullen maken. Tijdens de twee voorstellingen die ik eerder deze week zag, zaten er nogal wat Hollanders in de zaal. Om die reden bij het openen van de deuren het vriendelijke verzoek: Engelstaligen vooraan, de rest achterin. Please.
Natuurlijk zat er zo’n Hollandse lamzak pontificaal vooraan, zich bovendien wijsneuzerig bemoeiend met Wertheims opwarmertje. En vanzelfsprekend werd er soms al vrolijk gejuicht als een bekende act werd ingezet. Teeuwen ergert zich er kapot aan, en schroomt niet om de Nederlanders stevig uit te foeteren. Hoort ook een beetje bij de show.
Zijn Engels was geen belemmering. De taal van de lach is universeel. Zoals de demonstratie vuistneuken (‘Hello England!’), of het Popeye the Sailorman-geroffel op de wangen. Maar vertederend (past dat woord bij Teeuwen?) was ook het liefdesgedicht, met subtiel Engels taalgebruik. Veelgehoord na afloop: Hij doet denken aan Jim Carrey.
Maar Hans Teeuwen is Hans Teeuwen, en de kranten-recensenten zullen eind deze week hun oordeel vellen. Het publiek heeft inmiddels gesproken. Zij willen meer, en zelfs de Hollanders scanderen trots ‘we want more’. Kortom, wordt vervolgd.
heelleuke blog
wel een beetje huilerig verhaaltje dit hoor. Laat hem lekker! Kan me trouwens goed voorstellen dat hij de Hollandse kleinzieligheid een beetje boel zat is. Ik zou me voordoen als Engels en daar dan als Nederlander gewoon incognito tussen gaan zitten. Niemand die er wat van merkt. By the way.
Hans is Monty Python in z’n eentje, geweldig! Hollandse Kleinzieligheid? Welke en waar?
Fijn export-produkt wat mij betreft. Weer eens wat anders dan de puike ecstasy-pillen en de Hollandsche schijntolerantie. Het blijven lage landen, dus je moet pakken wat je kunt.
Titia
Wellicht ontgaat je het, maar strekking van het verhaal is dus juist dat. Laat Hans lekker zijn ding doen. Fris publiek, Hans succes!
Hollandsche schijntolerantie…weeeer een links multicul opvattinkje van een NOS journalist
Ik ben als Hollands bewoonster van London maandag gaan kijken naar de show, uit nieuwsgierigheid. Ik vond het bord ‘Nederlanders achteraan’ bijna een belediging. Waarom zouden wij als wij betalen om naar een act uit ons vaderland te gaan kijken niet mogen zitten waar wij willen zitten? En waarom is het zo moeilijk voor Hans om het als een compliment te zien dat Nederlanders zelfs aan de andere kant van de zee nog graag naar hem komen kijken? Het is nergens voor nodig om mensen aan te spreken op hun nationaliteit, en als ik daar over na moet gaan denken bij binnenkomst in het theater ga ik liever niet.
Jaahahaaa!
Weet u waar ik heel erg van hou?
Van ganzen!
Ik hou heel erg van ganzen! Ik hou van dikke ganzen, dunne ganzen, grote ganzen, kleine ganzen maar ook van zwarte ganzen met een gele punt op hun bek! Ja, daar hou ik van…
En ik vind het altijd zo mooi met ganzen dat ze gaan vliegen tegen de achtergrond van een ondergaande zon. Dat vin’ ik mooi.
Vroeger dan ging ik altijd ganzen jagen. Dat zat ik zo op de rug van het gans met een plank. Als je gans dan moes’ vliegen, dan sloeg ik ‘m met die plank zo *pats* op zijn kop. En dan schrok ie. En dan ging ie vliegen. En als ik wat harder wilde, dan sloeg ik wat harder *PATS*. En als ik er vanaf wilde, dan sloeg ik zo hard *PATS!* dat ie door z’n poot zakte en kon ik er zo vanaf stappen.
En als ik dan weer verder wilde, pakte ik een emmer ijskoud water, gooide dat over zijn kop, schrok ie weer wakker en dan gingen we verder gans vliegen! En met een goed gans deed ik dan een week.
En na die week was het gans dan rijp voor de jacht. Dan ging ik met mijn vrienden op ganzen jacht! En dan joegen wij de ganz zo strategisch in een hoek… van de de..kooi. En dan stond ik zo te trappen tegen zijn snavel – want een gans heeft een snavel hè? – en bleef je maar trappen tot ie als een blok beton tegen de grond viel en dan met de blote hand wurgen.
Dan kon wel ff duren ja!
Máár dames en heren, er waren ook mensen, en daar wil ik me bij deze graag van distantiëren, dat waren mensen die vond het leuk leuk, die om als dat de gans dood op de grond lag om dan…. de dode gans in de reet te neuken! Ja, maar daar hou ik niet van. Dat heb’ met sport helemaal niks te maken!
jaap, verder gaat het wel?