Windsor haalt de neus op voor Slough
Windsor is het pittoreske dorpje aan de Thames. Waar het gelijknamige kasteel staat van de koningin. Waar je uitkijkt op het nog schilderachtiger plaatsje Eton. Waar je kort gezegd de Britse historie op straat tegemoet wandelt. En waar de postcode bestaat uit de letters SL – een afkorting voor Slough, de belendende ‘grote stad’. De Windsor-kak wil daar nu korte metten mee maken.
Want Slough, tja, is voor veel Britten niet meer dan ‘geografisch gegeven’ dat je hooguit doorkruist, op weg naar mooiere plekjes in het Britse landschap. Slough is een industriestadje, een cementen jungle van tweederangs kantoren. Of zoals John Betjeman in 1937 treffend dichtte:
Come friendly bombs and fall on Slough
To get it ready for the plough.
The cabbages are coming now;
The earth exhales.
Omringende dorpen delen dezelfde letters in hun postcode: SL. Ook mijn woonplaats draagt de afgekorte aanduiding, hoewel het anderhalf jaar duurde voordat ik in de gaten had wat het betekende. In Windsor ergeren bewoners zich een ongeluk, want ‘het zou de aantrekkelijkheid van het koninklijke stadje verminderen’.
Stelletje snobs. Een typisch gevalletje van onuitroeibare klassenstrijd, en Anu Caudell windt er geen doekjes om. ‘In Slough is nu eenmaal meer criminaliteit’, zegt de postcode-activiste in The Daily Telegraph. ‘De media portretteren Slough al jaren als een plek waar niemand graag woont, en mensen in Windsor willen af van het stigma dat de gezamenlijke postcode impliceert.’
Caudell stelt de letters WM voor als alternatief. W staat voor Windsor en M voor buurstad Maidenhead, in een duidelijke poging om een geografische samenzwering te organiseren. Op Facebook windt haar campagne aan kracht, maar de Royal Mail is niet onder de indruk. De postcode is niet meer dan een postcode, en bestemd om de bezorging te vergemakkelijken.
Kans op succes lijkt dan ook uitgesloten. Caudells buurvrouw in Windsor, Elizabeth (beroep: koningin), heeft zich niet in de dorpsvete gemengd. Mijn inschatting, zij laat haar post gewoon bezorgen op haar Londense appartement. Buckingham Palace heeft immers de veel sjiekere postcode SW1. Daar kun je nog eens mee thuis komen.
Meneer Overdiek,
Ik heb een paar keer gekeken hier. Mag het iets serieuzer alstublieft? Iets journalistieker misschien? Iets minder oppervlakkig, iets minder SBS? U bent toch van de NOS? Dit soort stukjes maken de commercielen toch al genoeg? Ik zie echt de toegevoegde waarde niet in. Is dit nu waar wij Nederlanders u voor betalen?
@ Heddy,
Een blog leent zich volgens mij goed voor enige speelsheid in taal en onderwerpkeuze. Op radio en televisie zijn ‘we’ al serieus genoeg. Nu we ons op internet als NOS meer en meer manifesteren, en bijvoorbeeld in de blogs ook de gelegenheid bieden voor interactie, denk ik juist dat uw belastinggulden meer dan een daalder waard is.
Tim,
Heddy heeft gelijk. Het is allemaal te oppervlakkig, geen diepgang. Onderwerpjes waar je je als journalist geen buil aan kunt vallen. Op Radio en TV mag het wel iets serieuzer met meer inhoud. Dit blog lijkt me dan ook bij uitstek geschikt om een tegenwicht te bieden aan de lichte kost op radio en tv. Transparantie daar draait het om. Laat zien wat je doet om je beloftes echt waar te maken. Dat geldt voor de politiek, het bedrijfsleven maar ook voor de NOS. Laat het blog dus vooral een instrument worden van de transparantie.
@ Heddy & Ellard: niet zo zeuren, jongens/meisjes.
Tim op tv en de radio is vaak wel en soms niet serieus. Tim hier is bijna altijd speels. Mooi contrast, vind ik.
Verder is hij 1 van de weinige loggende NOS-sers die op een onderwerp hier en elders verschillende invalshoeken loslaat.
Zodat je niet denkt: dat onderwerp heb ik al tot me genomen, ik hoef het hier niet nog eens te lezen.
Dit weblog voegt voor mij veel toe.
En het is nog goed geschreven ook.
Waar staat trouwens dat een weblog ‘een instrument van transparantie’ moet zijn??
Zeg, Jeanne, misschien dat jij zeurt, maar ik in ieder geval niet. Het is nogal wat om iemand die je niet kent op basis van een bijdrage een zeur te noemen. Getuigt van weinig respect voor mij en voor mijn mening.
Dan even terug naar mijn eerste punt, dat onbevredigend door meneer Overdiek werd beantwoord. Het doet mij voorkomen dat u uw weblog ziet als een speeltuin voor luchtige onderwerpen. Dat lijkt me nou niet bepaald een taak van een door de samenleving betaalde journalist. Doe dat vooral in uw vrije tijd. Als er nou geen nieuws is en u heeft tijd over, besteed deze onderzoeksjournalistiek van een serieus onderwerp.
Later meer, want ik moet weer aan het serieuze werk. Zou u ook moeten doen.
Besteed deze = besteed deze dan aan
@Jeanne. De beleving van de fan is niet het beste uitgangspunt voor een discussie over journalistiek. Ditjes en datjes horen thuis op een fanlog. We kijken even wat Tim zelf heeft geschreven op De Nieuwe Reporter. Wat betreft de klacht dat het tot dusver nog niet echt serieus is vind ik het volgende citaat wel van toepassing: “Genoeg geneuzeld op Weblog Londen, dat ik vorig jaar op deze site nog omschreef als een journalistieke scheurkalender met onbenullige stukjes. No more! Nu was het serieuze shit geworden.”
Een instrument van transparantie is vooral mijn wens.Tim is een journalist die vooral moet onderzoeken en onthullen. Journalisten delen geen pluimpjes uit aan bestuurders en bazen simpelweg omdat ze zich bereikbaar opstellen. Een zelfde houding mogen we ook van journalisten verwachten. Complimenten voor het onderhouden van blog met af en toe een reactie zijn niet op zijn plaats. Ik weet het, de hand van de fan is gauw gevuld. Echter, de scherpe luisteraar vraagt graag even door.
@ Ellard: Raar idee dat fan-zijn betekent kritiekloos zijn.
Lees Fanlog, zou ik zeggen.
Maar dit is niet de plek waar jij en ik elkaar in de haren moeten over waar ik verder nog schrijf. Als je mij wil aanvallen: wees welkom in het hol van de leeuwin.
En gun Tim *zijn* tuintje/savanne.
@ allen,
Goed, iedereen duidelijk. Zullen we het hier bij laten? (Ja, zeg ik, kijkend naar de zich ontwikkelende toonzetting.)
Terecht citaat van Ellard overigens. Ik kijk journalistieker aan tegen blogs dan ik een jaar geleden deed. En Heddy betrapt me er op dat er meer minder serieuze onderwerpen op dit log staan. De drempel ligt simpelweg veel lager, en zwaarte van onderwerpen speelt geen rol, waar dat wel nadrukkelijk het geval is bij radio en, daar vooral, bij televisie.
Dus ik zal de balans tussen zin en onzin, lichtheid en zwaarte, in de gaten houden. Dank voor de reacties.
@Tim:
Laat vooral de inhoud maatgevend zijn voor de kwaliteit van de discussie en niet de vorm. Bijgevoegde link is een mooi voorbeeld van hoe het kan.
http://www.communicatieonline.nl/
Waar gaat dit allemaal over? Tim, ik geniet heel erg van jouw weblog! Typisch hollands om kritiek te hebben op van alles en nog wat! De beste stuurlui enz enz… Enne, je hoeft het niet te lezen als je niet wilt…
Echt, ik kan me heel erg ergeren aan dat bekritiseer en de hollandse bekrompenheid, wie de schoen past…!!!
Heel veel succes met je weblog, ga zo door!!!
Ik lees de weblog al tijden, zeker meer als een jaar. Het prettige ervan vind ik juist de eenvoudige rustige sfeerimpressies van Londen voor de doodgewone wereldburger, die helemaal niets aan de engelse politiek vind, maar het wel leuk vind om eens wat andere dingen te lezen over politici, engelsen en de schijnbaar vreselijke gewoonte om links te rijden. En daar leent het internet zich heel goed voor. Vind je het leuk? Lees het dan. Zo niet, schakel over naar NOS-televisie, waar Tim ‘met zijn strengste gezicht’ de verwikkelingen van het ongeëvenaarde Lagerhuis verslaat.
Ik wil me graag aansluiten bij de vorige twee reacties. Tim, ik lees jouw blog altijd met erg veel plezier en interesse. Juist de mengeling van speelse stukjes en serieuzere onderwerpen boeit me. Daarnaast is het niet zo dat het een het andere uitsluit, zeker niet met de regelmaat waarmee je blogt. Dus ga zo door en ik hoop dat we nog lang van dit blog, of je nog in London zit of ergens anders, mogen genieten!
@ de laatste drie,
Ik had de discussie dus eigenlijk al gesloten. Maar vooruit dan, deze drie mogen dan nog. Ha ha. Dank en groet, ennuh, schroom niet te klagen af en toe.
leuk verhaal, de Briiten blijven een vermakelijk volk