De moraal van het verhaal is van simpele alledaagsheid. Niet drinken als je moet rijden. Ga elkaar niet opnaaien in het verkeer. En vergeet je veiligheidsriem niet. Drie simpele tips, die tien jaar geleden de dood van Diana (en Dodi) hadden kunnen voorkomen. Is nu alles gezegd? Nee, vermoedelijk niet.

Want de jury (zes vrouwen, vijf mannen) heeft nu weliswaar het laatste woord gesproken. Het ongeluk gebeurde omdat Ritz-chauffeur Henri Paul te veel alcohol in het lijf had. De papparazzi joegden de gepantserde Mercedes gevaarlijk op. En als zowel Dodi als Diana zich hadden ingeklikt, hadden ze mogelijk de crash in de Parijse tunnel overleefd. En dat is dat.

Of niet? Diana hoort thuis in de categorie John (who shot the president?) Kennedy. Dus samenzweringen blijven gewoon voortleven. Tabloids zullen ongetwijfeld met nieuwe onthullingen gaan komen. En de boekenplank is nog lang niet vol. Dit eindoordeel opent onherroepelijk nieuwe invalshoeken.

Daar kun je vergif op innemen. Dodi’s vader Al-Fayed liet in een verklaring al weten dat er te veel verdachte omstandigheden blijven nasmeulen. Wat tamelijk brutaal was voor iemand die prins Philip aanwees als het meesterbrein achter de moord op zijn zoon die Diana zwanger had gemaakt en haar had zullen trouwen. Zijn beschuldigingen werden in de rechtbank als onzinnig bestempeld.

Tijdens de zes maanden dat ik regelmatig de Diana Inquest bezocht, en er vorige week nog over berichtte, liep ik voortdurend John Loughrey tegen het lijf. Ik had hem al eens eerder gezien, op de tiende sterfdag van Diana bij Kensington Palace. Je kunt niet om hem heen. Met vette letters Diana op zijn voorhoofd geschilderd. Een naar aandacht hunkerende malloot? Of, zoals de BBC subtieler omschrijft, een ‘ardent royalist’?

Oordeelt u zelf in bijgaand filmpje en laat me weten in de reacties.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.