Beeld van een crisis
Gebroederlijk staan ze naast elkaar, als trieste voorbodes van een naderende storm. De winkel links, Woolworths, was akelig leeg. Bijna kaalgevreten zo leek het. De buurman, kledingwinkel Adams, was gevuld met haastige shoppers op zoek naar een koopje. Beide delen hetzelfde lot: faillissement.
Het was een treffend beeld toen ik deze middag door een winkelcentrum in Oost-Londen liep. Het was natuurlijk toeval dat ze zo pal naast elkaar stonden, maar beide winkels vertelden in een blik het verhaal van de economische crisis. Een paar maanden geleden, vlak nadat Lehman Brothers ten onder was gegaan, vroegen we met ons allen af of de crisis in de financiële sector zou overslaan naar de rest van de economie. Die leegte/drukte in Oost-Londen zei genoeg.
Woolworths raakte al een tijd geleden in de problemen. Een pijnlijke ondergang, want ‘Woolies’ riep bij de Britten warme gevoelens op, zoals we al eerder constateerden. Maar het faillissement was onvermijdelijk. Na dit weekend zijn de ruim 800 winkels voorgoed dicht en daarmee staan 27.000 werknemers op straat.
De afgelopen weken kregen de werknemers van Woolworths de opdracht alles te verkopen. Letterlijk alles. Zelfs de kassa’s, beveiligingscamera’s, fittings en lichtpeertjes gingen over de toonbank. Dat leidde aanvankelijk tot woeste taferelen waarbij gretige koopjesjagers de winkels leegkochten. Zie hierboven het resultaat.
Hetzelfde scenario lijkt zich te herhalen bij Adams, dat eerder deze week faillissement aanvroeg. De winkel in Oost-Londen (hieronder) deed goede zaken, maar over een paar weken zal het er net zo stil zijn als bij de buren. En dan zullen zich nog eens 3.000 Britten bij de lange rij van werkzoekenden aansluiten.
En hoe kan het dat slechte hypotheken in de VS dit soort invloed hebben op een gehele wereld economie?
Echt, ik vind het ingrijpen van de regering zo slecht geweest van verschillende landen. Het belangrijkste standpunt wordt geheel gemist, banken worden gered, maar de verdere economie wordt omzeep geholpen. De consument krijgt via de media, via de overheid en via verschillende onderzoeks bureau’s allerlei doom scenario’s voorgeschoteld, overheden verstrekken geen export vergunningen aan bedrijven en banken verstrekken geen leningen aan bedrijven, wat verwacht men dat de reactie hierop zal zijn?
Daarnaast zie je in de VS en in de UK dat er allerlei protectionistische maatregelen worden genomen die de economie alleen maar verder door het slop haalt.
Ik weet nog goed te herinneren dat de overheid vertelde hoe de economie nooit weer zo in het slop zou raken als begin jaren 20, omdat overheden nu wel goed samen werken en er samen bovenop zullen komen, maar wanneer het erop aankomt zie je toch dat men weer in de zelfde reeks van foute beslissingen terug valt.
@Danny: Tja.. Kwestie van afwachten wat er nog meer gaat komen; dat wordt nl. nogal wat.. (en dat zal 70%+ niet leuk vinden..)
Ik noem deze “krediet”-crisis immers al +- 2 jaar geen kredietcrisis.
Meer zoiets als roofbouw, maar dan slim.. ;-p
west–>oost… (hint, hint..)
Ik moet zo vaak denken aan dat liedje van een paar jaar geleden, ik weet niet van wie het is:
“Soms is de aarde zo’n mooie planeet,
al is het niet eens zo’n grote,
maar er wonen veel mensen, daar zit ‘m de kneep,
en die helpen de boel naar de klote.”
Wat de crisis betreft: Behalve de veelal besproken huizengekte is natuurlijk de gulgevigheid van de creditcard-maatschappijen een regelrechte oorzaak van alle ellende; een aspect van de Britse maatschappij waarover ik me als in Engeland wonende Nederlander blijf verbazen, maar wat elke Brit als volkomen normaal ervaart.
Ik heb een paar jaar geleden niet alleen mijn Engelse echtgenote gedwongen haar financien te saneren (circa 20.000 pond op vijf verschillende credit cards), maar geef regenwoordig ook adviezen aan kennissen bij wie het bezit van credit cards totaal uit de hand is gelopen. Zo ken ik iemand die 35.000 pond aan schulden heeft en daarvoor 800 pond per maand rente betaald van haar salaris van 1200 pond; Dan is het verdomde moeilijk om iemand wat Hollandse spaarzijn bij te brengen en daarbij nog positief te blijven over het afbetalen van de schulden ook!
Het grootste gedeelte van al die schulden zijn ontstaan uit louter en alleen consumentendrift, eindeloze onnodige luxe, allemaal op de pof gekocht. Hele winkelcentra zijn verrezen dankzij de aanloop van dit soort klanten en tja, nu dit soort klantjes geen krediet meer krijgen omdat ze hun spildrift niet kunnen afbetalen gaan hele winkelketens eraan, mij verbaast het niet!
Er is een troost; als al die schuldenaren nou een baantje zoeken in “Europe” (en met de toon waarop de Britten dit woord in de mond nemen is dat blijkbaar echt een ander werelddeel) kunnen ze met hun zuurverdiende Euro’s mooi heel wat in waarde afgenomen pondjes afbetalen!
Tot slot zou het natuurlijk een stuk helpen als men het in de media gewoon eens wat minder over “de crisis” heeft, met graag wat minder grote pijlen naar beneden en minder superlatieven graag, zo praat je jezelf wel in een depressie!