- Home
- Standplaatsen
- Weblog Afrika
- Weblog Berlijn
- Weblog Bern
- Weblog Brussel
- Weblog Europa
- Weblog Haiti
- Weblog Istanbul
- Weblog Kabul
- Weblog Latijns-Amerika
- Weblog Londen
- Weblog Madrid
- Weblog Midden-Oosten
- Weblog Moskou
- Weblog New Delhi
- Weblog Noordpool-Zuidpool
- Weblog Parijs
- Weblog Peking
- Weblog Rome
- Weblog Washington
- Zomercolumns
- Weblog Olympische Spelen
- Nieuwe Media
- Den Haag
- Hoofdredactie
- Redacties
- Presentatoren
- Directie
- Programma's
NOS
Londen
16 maart 2010
Arjen van der Horst
Wie is Adrian Radford?
16-3-2009 18:10
Afgelopen weekend pakte de NOS groot uit met een verhaal over de dierenrechtenbeweging. Het verhaal was gebaseerd op een interview met Adrian Radford, die van 2004 tot 2007 infiltreerde in het Animal Liberation Front (ALF) en in die hoedanigheid inlichtingen verzamelde voor de Britse politie. Zijn stelling: Nederland is het internationale centrum geworden voor de radicale dierenrechtenbeweging.
Een woordvoerder van het Openbaar Ministerie zei afgelopen zaterdag in een reactie tegenover het ANP dat Radford “voor zover bekend” niet in opdracht van de Britse politie heeft gewerkt. Daardoor is er mogelijk onduidelijkheid ontstaan over de status van Radford. Ik zal daar later in dit stuk uitgebreid op ingaan, maar eerst zal ik kort uitleggen wie Radford is en waarom we hem een betrouwbare bron achten.
Adrian Radford heeft zijn hele carrière in de inlichtingenwereld gewerkt. Van 1987 tot 1994 was hij in dienst van de Intelligence Corps van het Britse leger in Noord-Ierland. In 1994 werd hij gedwongen het leger te verlaten omdat hij homoseksueel was. Onder de naam Ian Farmer begon hij een campagne voor de gelijke rechten van homo’s in het leger. In 2001 kwam een einde aan die campagne. Vanaf 1994 werkte Farmer ook voor private beveiligingsbedrijven en de Britse inlichtingendiensten als intelligence services trainer.
Begin deze eeuw werd een groep van Japanse bedrijven het doelwit van acties van SHAC en ALF. Samen vormden ze de lobbygroep GHC die van de Britse regering verlangde dat ze beter beschermd zouden worden. In 2004 huurde GHC Radford in om de activiteiten van het Animal Liberation Front te onderzoeken. Door zijn onderzoek kwam Radford op de hoogte van activiteiten die in zijn ogen zo ernstig waren dat hij zich gedwongen voelde naar de politie te stappen. Na een bijeenkomst met de politie werd besloten dat Radford exclusief inlichtingen zou verzamelen voor de Britse politie. Hij stopte met zijn werk voor de regering als intelligence services trainer en beëindigde ook zijn contract met de Japanse lobbygroep.
De politie werkt met tal van informanten en heeft daar verschillende termen en kwalificaties voor. De rol van Radford kan het beste als een betaalde informant beschreven worden. Hier een accurate beschrijving van twee Britse advocaten:
“The paid informant will be registered and have a police handler and will periodically provide intelligence to the police for reward. This sort of person is unlikely to become a witness in a trial. The prosecution would never reveal the identity of their informant, even if it were somehow relevant to the defence case. However, if this type of informer were to come out of the shadows and testify in Court then their credibility as a witness of truth would certainly be an issue - assuming the evidence was disputed by the accused. This is when tactical defending counts. Material relating to the credibility of the informer can be demanded, e.g. de-briefing notes, first accounts, meetings with officers etc. If there were any suggestion that the informer would expect reward for testifying then that would have to be disclosed to the defence; R v Smith (unrep.) 29th July 2004, para. 17. This might not be enough to exclude the informant’s evidence from the trial, but it would help establish the informant’s unreliability in the eyes of the jury.”
Een groot deel van deze definitie is op Radford van toepassing. Radford gaf bijna dagelijks inlichtingen aan de politie en had daarvoor geregeld contacten met zijn ‘police handler’. De inlichtingen zijn nooit direct gebruikt als bewijs in rechtszaken om de identiteit van Radford te beschermen. De informatie werd door de politie wel gebruikt om nieuw bewijsmateriaal te vergaren dat wel in de rechtszaken is gebruikt. Radford was wat ze in het politiejargon een ‘Covert Human Intelligence Source’ noemen. Het is doorgaans verboden voor informanten en infiltranten deel te nemen aan criminele activiteiten, tenzij de politie op het hoogste niveau daarvoor toestemming geeft. Radford had toestemming om tot een bepaald niveau aan criminele activiteiten deel te nemen.
In 2007 vond een gecoördineerde politieactie (Operation Achilles) plaats, onder meer in Nederland, waarbij honderden huiszoekingen en arrestaties werden verricht in verschillende landen. Datzelfde jaar werd de infiltratie van Radford beëindigd en ging hij weer werken voor verschillende beveiligingsbedrijven.
Nu over de opmerking van het Nederlandse Openbaar Ministerie. Het ANP meldde daar afgelopen zaterdag het volgende over:
“De man die zegt infiltrant te zijn geweest in de dierenrechtenorganisatie Animal Liberation Front, heeft voor zover bekend niet in opdracht van de Britse politie gewerkt.”
Als het OM met zijn uitspraak wil zeggen dat Radford geen politieagent was, dan heeft ze gelijk. In de hele berichtgeving heeft de NOS zaterdag één slordigheid begaan. Een tijd lang heeft op de ankeiler op de voorpagina van NOS-website gestaan dat Radford een politieagent was die infiltreerde in het ALF. Dat was niet correct en ik heb dat laten aanpassen.
In geen van de verslagen op radio, televisie en internet zegt de NOS dat Radford een politieagent was, maar wel een informant en politie-infiltrant. Mogelijk gaat het hier dus om een verschil van mening over de betekenis van het woord politie-infiltrant. Ter verduidelijking: als wij die term gebruiken, dan willen we niet zeggen dat hij een agent was, maar wel dat hij als externe bron infiltreerde in het ALF en inlichtingen verzamelde voor de politie.
Het ANP maakte overigens een fout in haar berichtgeving. Zo schrijft het persbureau:
“Radford zei tegen de NOS ook dat op verzoek van de Britten in 2007 huiszoekingen zijn verricht in Nederland, waarbij twee aanhoudingen zijn verricht.”
Dat is niet juist. Radford heeft het nergens in het interview met de NOS over aanhoudingen. Het hele interview is terug te zien op onze website.
We hebben op verschillende manieren de betrouwbaarheid van Radford getest. Allereerst hebben we om een officiële bevestiging gevraagd bij de politieorganisatie NETCU (National Extremism Tactical Coordination Unit) en Andy Robbins, een senior investigative officer die de afgelopen jaren activiteiten van dierenrechtenactivisten heeft onderzocht. In beide gevallen kregen we hetzelfde standaard antwoord:
“The police receives valuable information from a variety of sources outside the police service, including from members of the community. However in these circumstances we would never confirm or deny any information allegedly provided to police officers.”
Dat antwoord is geen verrassing want volgens de Regulation of Investigatory Powers ACT 2000 is het bij wet verboden voor de politie om de identiteit van informanten als Radford te onthullen. We kregen een standaardformulering te horen, die ook bijvoorbeeld The Sunday Times kreeg toen ze over Radford berichtten.
Toch zijn we overtuigd van de status van Radford als informant die inlichtingen verzamelde voor de politie. Op de eerste plaats hebben we gewoon zijn informatie gecheckt. Veel van zijn uitspraken zijn verifieerbaar. Zo hebben we specifiek aan hem gevraagd of hij een naam en omschrijving kon geven van een radicale Nederlandse activist die hij had ontmoet. Die informatie klopte telkens.
De trend die Radford beschrijft komt in grote lijnen overeen met de eigen waarnemingen van de AIVD. In 2007 publiceerde de AIVD het rapport “Dierenrechtenactivisme in Nederland, sprinkplank voor Europa”. Alleen al de titel komt in grote lijnen overeen met de conclusies die Radford trekt in ons verslag. Drie citaten:
“Ontwikkelingen in het Verenigd Koninkrijk (met name een strengere wetgeving) hebben vooral het afgelopen jaar gezorgd voor het uitwaaieren van acties naar het Europese continent. Deze worden vaak georganiseerd door Nederlandse activisten maar mede uitgevoerd door activisten van Britse en andere nationaliteiten. Nederland kreeg hierbij een belangrijke rol toegedeeld, een rol die met verve wordt gespeeld zoals in Hoofdstuk 3 zal blijken.”
“Het Britse SHAC is gaandeweg zwaarder gaan leunen op de Nederlandse kameraden, waardoor deze steeds vaker in het buitenland actief zijn. Zo was een Nederlandse delegatie van Respect voor Dieren in de zomer van 2005 voor het eerst direct betrokken bij activiteiten in Finland. Ook voor acties in andere West-Europese landen (België, Zweden, Zwitserland) werd de hulp ingeroepen van RvD. RvD kreeg een steeds grotere rol in het aansturen en coördineren van acties. “
“In korte tijd is Respect voor Dieren uitgegroeid tot de meest actieve actiegroep. Zij is in feite de vertegenwoordiger van SHAC in Nederland, en wordt steeds vaker gevraagd acties uit te voeren in West Europa. RvD is inmiddels de coördinator van ‘home visits’ op het Europese continent. De activiteiten van RvD worden in toenemende mate radicaler. Niet alleen wordt vaker gebruik gemaakt van vermommingen, ook lijkt het aantal bedreigingen en vernielingen toe te nemen.”
Radford beschrijft in het interview een vergelijkbare ontwikkeling. Hij gaat alleen een stapje verder, want volgens Radford is Nederland hèt centrum geworden voor de radicale dierenrechtenbeweging. Sinds 2007, het jaar dat het AIVD-rapport verscheen, is er namelijk nogal wat gebeurd. Veel Britse activisten zijn de afgelopen twee jaar opgepakt en een aantal van hen is veroordeeld tot lange gevangenisstraffen. Als een gevolg hiervan is Nederland het hoofdkwartier geworden van de radicale dierenrechtenbeweging.
We hebben ook uitgebreid gepraat met Nick Fielding, een vooraanstaande onderzoeksjournalist in Groot-Brittannië die zich gespecialiseerd heeft in terrorisme en de inlichtingenwereld. Hij gaat samen met Radford een boek gaat schrijven over de ervaringen van Radford. Fielding kent Radford al zes jaar en Radford heeft hem vaak getipt over op handen zijnde acties. Volgens Fielding heet Radford altijd correcte informatie weergegeven. Hij twijfelt geen seconde aan zijn status als politie-informant. The Sunday Times, een gerespecteerde zondagkrant met een rijke traditie in de onderzoeksjournalistiek, heeft twee weken geleden uitgebreid gepubliceerd over Radford.
Tot slot heb ik nog een bron, die ik niet kan onthullen, waarin de status van Radford als informant wordt bevestigd. Al deze elementen samenpakkend zijn wij overtuigd van de status van Radford.
Bedankt voor dit uitgebreide verhaal, Arjen.
Ik was na zaterdag (ik hoorde je in het Radio 1 Journaal) nl ook gaan twijfelen nav publicaties elders.
Heel goed dat je al deze achtergrondinformatie geeft.
Ik heb geen idee wat een ankeiler is, maar vind het een interessant verhaal! En goed om bij dit soort discussies deze openheid te geven.
Dat een bevestiging van de status van Radford als informant achterwege moet blijven, omdat de bron niet onthuld kan worden, blijft hoe dan ook de geloofwaardigheid van het hele verhaal ondergraven. In alle berichtgevingen zijn ALF en SHAC met elkaar verward. De Britse activisten die de laatste twee jaren zijn gearresteerd zijn SHAC-activisten en geen ALF-activisten. Uit niets blijkt of de NOS heeft gechecked of die Radford mogelijk is ingehuurd door iemand binnen de machtige, gesloten, farmaceutische industrie die maar wat graag de dierenrechtenbeweging in diskrediet wil brengen. Radford heeft verklaard gesproken te hebben met een radicale Nederlandse dierenrechtenactivist. Dat klopt, aldus de NOS. Maar, heeft de NOS ook met die radicale Nederlandse dierenrechtenactivist contact gehad? Dat blijft weer onduidelijk. Op de belangrijke Britse actie website IndyMedia UK zijn de laatste dagen vele berichten geplaatst over Radford. Diverse berichten blijven voldoende aanleiding geven om aan de beweegredenen van Radford te twijfelen. Met de hele berichtgeving heeft de NOS er weer voor gezorgd dat enkele Kamerleden er als de kippen bij waren om weer - ongefunceerd en slecht geinformeerd - aandacht te vragen voor extreem dierenrechtenactivisme. Ton Heerts van de PvdA stelde zelfs voor een speciale Officier van Justitie in het leven te roepen….voor een handjevol activisten. Ook is door de berichtgeving weer de hele dierenrechtenbeweging gecriminaliseerd. In beeld werden opnamen vertoond van legale, vreedzame, demonstraties van Nederlandse dierenrechtenactivisten die op geen enkele wijze betrokken zijn bij een zogenoemde radicale dierenrechtenbeweging.
Kortom, de NOS verslaggeving inzake Radford blijft omgeven met onduidelijkheden en veel, heel veel mist. Het zou de NOS sieren als zij ook op tv zou terugkomen op de reportage en het gesprek met Radford om een wat meer genuanceerd beeld neer te zetten.
Het enige wat duidelijk wordt uit bovenstaand stukje is dat Radford ingehuurd werd door de lobbygroep GHC (waarbij er bij een goede journalist meteen al een alarmbelletje moet gaan rinkelen). Nergens wordt bevestigd dat Radford een betrouwbare bron is. Ik blijf het slechte journalistiek vinden van de NOS.
Op zich een interessant verhaal, maar behalve de grove fout om Radford een agent te noemen ook een journalistieke misser dat de dierenrechtenactivisten zelf niet aan het woord komen.
Radford krijgt een podium om zijn heldendaden uit te venten terwijl de dierenactivisten het stigma van terroristen wordt opgeplakt. Deze associatie wordt overigens steeds vaker gemaakt, vaak door uitermate suggestieve vragen van de journalist (beluister het NOS-interview van vandaag nav de bevrijding van nertsen in Stavenisse, bovendien ook hier geen dierenactivisten aan het woord gelaten). De gevolgen zijn merkbaar tot in het parlement, waar maar al te graag crisispolitiek wordt bedreven op basis van dit soort informatie. Het is echter ook een feit dat Radford de mensen met wie hij jarenlang optrok heeft belazert en verraden. en zoals uit het bovenstaande blijkt gebeurt dat bovendien in opdracht van een lobbygroep van een industrie die miljarden te besteden heeft.
De mensen die bij nacht en ontij proberen de aandacht te trekken voor het bizarre feit dat dieren in onze samenleving alleen maar als consumptieartikelen worden gebruikt, verdienen een respectvolle journalistieke behandeling. Ik hoop dat de NOS zich voortaan niet meer voor het karretje van zelfbenoemde helden als Radford laat spannen.
@ Paul
Je plaatst een paar terechte vragen.
-Allereerst over de bron die ik niet kan onthullen. Zo werkt het nu eenmaal in de journalistiek. Als we geen anonieme bronnen kunnen gebruiken, zou dat ons werk onmogelijk maken. Ik begrijp dat dat niet helemaal bevredigend is, maar het zijn keuzes die we soms moeten maken.
- Over SHAC en ALF. Radford zegt in het interview dat SHAC en het ALF in feite dezelfde organisatie zijn. Dat is niet nieuw. Volgens de Britse politie en inlichtingendiensten lopen de organisaties in elkaar over. Greg en Natasha Avery, de twee drijvende krachten achter SHAC, zijn in januari veroordeeld voor hun activiteiten van het Animal Liberation Front.
- We hebben niet hoeven checken of Radford is ingehuurd door de farmaceutische industrie. Als je mijn bovenstaande stuk goed leest, zie je dat Radford gewoon toegeeft dat hij is als werknemer van een beveiligingsbedrijf is ingehuurd door farmaceutische bedrijven in 2004.
- Radford heeft gesproken met een radicale Nederlandse dierenactivist. Die is bij ons bekend en mijn collega Rob Koster heeft met hem gesproken.
- Ik heb de berichten op de IndyMedia UK ook gezien. Op de eerste plaats lijkt het me niet de meest objectieve website, het is een website van activisten die er belang bij hebben zijn rol te ondermijnen. Veel reacties zijn daar achtergelaten door dierenrechtenactivisten die Adrian persoonlijk gekend hebben. Er staat zelfs een foto van Radford en de eerder genoemde Natasha Avery in een innige omhelzing. Niemand ontkent dus dat hij bij de dierenrechtenbeweging betrokken was, maar een aantal stelt dat zijn infiltratie mislukt was. Daarmee bevestigen ze wel indirect zijn status als infiltrant.
- Volgens Radford klopt het dat er slechts een handjevol radicale activisten zijn, hij probeert het ook niet groter te maken dan het is. In het interview zegt Radford dat de harde kern uit 20 tot 30 leden bestaat, van wie er slechts vijf verantwoordelijk zijn voor de meest gewelddadige acties.
Beste Arjen,
Vanzelfsprekend is Radford geen objectieve bron (ook al was hij infiltrant). Zoals je zelf schrijft, werkt hij in opdracht van de farmaceutische industrie. Logisch, maar zoals de NOS dit interview gebracht heeft zal dit menig lezer/ kijker niet helder zijn.
Dat ook bovenstaande weblog-informatie niet deugd valt op te maken uit het volgende citaat: “In geen van de verslagen op radio, televisie en internet zegt de NOS dat Radford een politieagent was, maar wel een informant en politie-infiltrant. Mogelijk gaat het hier dus om een verschil van mening over de betekenis van het woord politie-infiltrant. Ter verduidelijking: als wij die term gebruiken, dan willen we niet zeggen dat hij een agent was, maar wel dat hij als externe bron infiltreerde in het ALF en inlichtingen verzamelde voor de politie.”
Tegelijkertijd plaatst de NOS vandaag een artikel over een nertsenbevrijding. In dat bewuste artikel wordt verwezen naar het interview met de volgende tekst “Een Britse undercover-agent liet eerder weten dat Nederland is uitgegroeid tot hét internationale centrum van de radicale dierenrechtenbeweging”.
De woorden “undercoveragent” zijn een snelkoppeling naar het hierboven verdedigde interview.
Zoveel onduidelijkheid over de bron tot en met de verdediging van de bron en zelfs vervolgartikelen die gewoon doorgaan met onjuiste informatieverstrekking. Schaam je NOS!
@ Kenneth
Dank voor je oplettendheid en excuus voor de slordigheid. Ik laat het meteen aanpassen. De titel undercover-agent is namelijk NIET correct.
Groet, Arjen
Hoe kan het zijn dat deze Radford nog vrij rond loopt als hij zelf bekend voor een TV camera dat hij ALF acties heeft opgezet deze man zou gearresteerd en berecht moeten worden voor zijn handelen.
“The Sunday Times, een gerespecteerde zondagkrant met een rijke traditie in de onderzoeksjournalistiek”….
Yeah, right…Iedereen in de UK weet dat de Sunday Times “onthullingen” altijd waar zijn op zondag, en dan wordt het maandag en dan blijkt het weer onzin te zijn…
Sommigen willen te graag scoren…Sunday Times, NOS…en dan krijg je van die kul verhalen. Maakt niet uit, het is wel vermakelijk…
@ John
Het is inderdaad voor politie-informanten niet toegestaan strafbare feiten te plegen, tenzij ze daar toestemming voor krijgen van het hoogste niveau binnen de politie. Radford had toestemming van de politiebazen om tot op een bepaald niveau strafbare feiten te plegen. Soms omzeilde hij het simpel. Hij wilde zich bijvoorbeeld zich bewijzen door een auto te bekladden van een werknemer van een toeleveringsbedrijf van HLS. Het was echter een set-up. Het was niet de auto van de werknemer, maar van hemzelf.
De ALF en andere dierenbewegingen mogen van mij allemaal opgesloten worden en keihard worden aangepakt!. Ze vormen een net zo terroristische dreiging als iedere andere fundamentalist. Ze verpesten een hoop in de wereld wat helemaal niet nodig is. Ik heb persoonlijk een hekel aan deze mensen omdat ze strijden voor niks.
@ Arjen,
Nog een paar kanttekeningen:voorzover mij bekend zijn Greg en Natasha Avery in januari veroordeeld voor hun activiteiten binnen SHAC en niet voor illegale acties gepleegd uit naam van het ALF. Ik neem verder aan dat je in je reactie naar John toe Huntingdon Life Sciences (HLS) bedoeld hebt in plaats van HLC. Voor wat betreft de objectiviteit van IndyMedia UK: zou je jezelf dat ook niet moeten afvragen voor wat betreft de ‘objectiviteit’ van Radford??
Voor iemand die in Groot-Brittannie werkzaam is zou het bekend moeten zijn, dat het volgens de regels van de Engelse grammatica niet “The police receives…” maar “The police receive…” is. “The police” is namelijk altijd meervoud, en kan dus niet de 3e persoon enkelvoudsvorm (-s) krijgen.
@ Fliegende Hollander
Die quote is niet van mij, maar van de politie. Ik heb gewoon letterlijk overgenomen wat zij mij geschreven hebben.
@ Paul
Misschien is het woord objectief niet het juiste woord in deze discussie. Wat moeten we eigenlijk voorstellen bij een ‘objectieve’ politie-infiltrant? Radford zat in het ALF met maar een doel: belastend materiaal tegen de leden verzamelen en dat doorgeven aan de politie. Het gaat erom of ik hem een betrouwbare bron acht, en dat doe ik zoals ik in bovenstaand stuk heb uitgelegd.
En over de veroordeling van de Avery’s. Volgens de redenering van de Openbare aanklager waren de Avery’s zowel betrokken bij het ALF als SHAC, en -zoals eerder gezegd- liepen de organisaties door elkaar heen. Zo werden in het huis van Avery documenten gevonden met onder meer de volgende tekst: “HLS will not close by us saying aren’t the ALF wonderful when they are no different from every single one of you.” Hiermee werd duidelijk dat Avery ook actief was binnen het ALF. Uit de rechtszaak bleek ook dat vaak geld werd ingezameld onder de naam van het SHAC dat vervolgens werd gebruikt om acties van het ALF of zelfbenoemde ‘Animal Rights Militia’ te financieren.
Die paar ondergrondse akties en aktivisten zijn allang bekend bij de inlichtingendiensten.
So what’s new hier ?
Radford en de- wederom niet objektieve- nederlandse pers konden het weer niet na-laten om de hele dierenrechtenbeweging op een negatieve wijze op de korrel te nemen.
Stereotype beeldvorming te creëeren- en de gewassen, belastingbetalende en werkende activisten simpelweg over te slaan…hallo?
Radford die in opdracht van multinationals werkt notabene !
Wanneer laat de Nos eens uitgebreid en ongecensureerd laboratoriumbeelden zien( gefilmd door voormalige werknemers) zoals bij HLS in Engeland ? wanneer laat de media de opdrachten openbaar maken van die multinationals aan HLS : de oog, huid en inhalatie testen bijvoorbeeld voor autoverf of de zoveelste neusspray bij vastgebonden dieren?
Multinationals b.v die het niet zo nauw nemen met Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen : mens - dier en natuur!
Over criminaliteit gesproken….
De hetze die gaande is buitenproportioneel; gevoed door belanghebbenden zoals de farma, de multinationals én de media.
Adrian Radford tikt eigenlijk ons landje op de vingers omdat de ALF hier vrij spel zou hebben. Ervan uitgaande dat dit mogelijk is vind ik dat hij van verre niet de juiste persoon is om ons te bekritiseren!! Waarom? Als Brits inlichtingenofficier in Noord-Ierland zal er zeker bloed aan zijn vingers kleven, en dan bedoel ik geen bloed van dieren!!
@arjen
Wat vind je zelf van het misbruik dat er van dieren wordt gemaakt in de proefdiercentra? Wat denk je dat de gevolgen zijn van de door de NOS gecreëerde beeldvorming voor de vele dieren die in angst en pijn leven in de laboratoria?
Beste Arjen,
Je noemt Radford een betrouwbare bron, terwijl je zelf al laat zien dat zijn opdrachtgever de farmaceutische industrie is. Je probeert de boel te verdoezelen door een woordenspelletje te beginnen over wat een informant nu precies is. Maar uiteindelijk staat en valt zijn betrouwbaarheid toch met zijn broodheer. En dat was dus niet de Britse politie, maar de farmaceutische industrie.
In elk radio en tv-item dat ik van je over dit onderwerp gehoord heb wek je de illusie dat hij in dienst was van de Britse politie. Als je het steeds hebt over de Britse politieinformant zonder te melden dat zijn opdrachtgever een groep farmaceutische bedrijven is. Dan zal elke luisteraar/kijker dat opvatten als dat hij in dienst is van de politie.
Zelfs twee dagen na dato, in een nieuw item over een dierenbevrijding, als de NOS een gelezen kans heeft om dat in ieder geval recht te zetten, blijft men in de berichtgeving volharden in dat beeld. Terwijl jij al zaterdag voor uitzending beter wist.
Dit is geen vergissing, maar een bewust bedoelde lastercampagne.
Beste Luther,
Ik probeer geen woordenspel te spelen. Je leest mijn reactie niet goed. Ik zeg in een van mijn bovenstaande reacties dat Radford in 2004 inderdaad in dienst was van de farmaceutische industrie. Maar daarna wisselde hij van opdrachtgever. Radford was in de periode van 2004 en 2007 een infiltrant die EXCLUSIEF voor de Britse politie werkte. De politie beschouwde hem als een externe bron (hij is en was dus geen agent), maar hij kreeg wel voor zijn activiteiten betaald. Ik zal er hier uitgebreider op ingaan. De volgende tekst voeg ik ook toe aan mijn bovenstaande weblog om aan deze onduidelijkheid een einde te maken.
Radford was in dienst van farmaceutische bedrijven toen hij de activiteiten van het ALF begon te onderzoeken. Dat was in 2004. Door zijn onderzoek kwam Radford op de hoogte van activiteiten die in zijn ogen zo ernstig waren dat hij zich gedwongen voelde naar de politie te stappen. Na een bijeenkomst met de politie werd besloten dat Radford exclusief inlichtingen zou verzamelen voor de Britse politie. Hij stopte met zijn werk voor de regering als intelligence services trainer en beëindigde ook zijn contract met de Japanse lobbygroep.
De politie werkt met tal van informanten en heeft daar verschillende termen en kwalificaties voor. De rol van Radford kan het beste als een betaalde informant beschreven worden. Hier een accurate beschrijving:
“The paid informant will be registered and have a police handler and will periodically provide intelligence to the police for reward. This sort of person is unlikely to become a witness in a trial. The prosecution would never reveal the identity of their informant, even if it were somehow relevant to the defence case. However, if this type of informer were to come out of the shadows and testify in Court then their credibility as a witness of truth would certainly be an issue - assuming the evidence was disputed by the accused. This is when tactical defending counts. Material relating to the credibility of the informer can be demanded, e.g. de-briefing notes, first accounts, meetings with officers etc. If there were any suggestion that the informer would expect reward for testifying then that would have to be disclosed to the defence; R v Smith (unrep.) 29th July 2004, para. 17. This might not be enough to exclude the informant’s evidence from the trial, but it would help establish the informant’s unreliability in the eyes of the jury.”
Een groot deel van deze definitie is op Radford van toepassing. Radford gaf bijna dagelijks inlichtingen aan de politie en had daarvoor geregeld contacten met zijn ‘police handler’. De inlichtingen zijn nooit direct gebruikt als bewijs in rechtszaken om de identiteit van Radford te beschermen. De informatie werd door de politie wel gebruikt om nieuw bewijsmateriaal te vergaren dat wel in de rechtszaken is gebruikt.
Radford werd wat ze in het politiejargon een ‘Covert Human Intelligence Source’ noemen. Het is doorgaans verboden voor informanten en infiltranten deel te nemen aan criminele activiteiten, tenzij de politie op het hoogste niveau daarvoor toestemming geeft. Radford had toestemming om tot een bepaald niveau aan criminele activiteiten deel te nemen.
In 2007 vond een gecoördineerde politieactie (Operation Achilles) plaats, onder meer in Nederland, waarbij honderden huiszoekingen en arrestaties werden verricht in verschillende landen. Datzelfde jaar werd de infiltratie van Radford beëindigd en ging hij weer werken voor verschillende beveiligingsbedrijven.
@Arjen: Ik denk dat de frustratie van veel activisten gewoon te vinden is in de uitspraak van Radford dat de nederlandse bevolking geen geld mag doneren aan de dierenrechtenorganisaties, omdat dit de manier zou zijn om het ALF te stoppen. Dat heeft hij duidelijk gezegd naar ik mij herinner. Zo lijken de pijlen ook gericht op alle vreedzame organisaties.
Ik vind het een hoogst stigmatiserende uitspraak. Ik ben tegen geweld en ben absoluut geen voorstander van acties zoals deze van het ALF (net zoals vrijwel iedereen binnen de beweging op uitzondering van enkele radicalen). Het lijkt mij duidelijk dat lang niet alle dierenrechtenactivisten en organisaties hier iets mee te maken hebben, maar door zo een uitspraak lijken wij toch allemaal over dezelfde kam geschoren te worden. En dat is geen goede ontwikkeling in deze maatschappij. Het debat omtrent ‘dierenrechten’ (met andere woorden de ethische status van dieren) is nu eenmaal een belangrijk ethisch debat, die veel mensen beroert. Heel wat mensen zijn hier mee bezig (op een vreedzame wijze). Het is dan ook belangrijk dat dit debat kan gevoerd worden, maar het huidige klimaat lijkt meer en meer negatief te worden. Zeker door het afschilderen van dierenactivisten als een bende extremisten. Deze tendens lijkt me nochtans duidelijk aanwezig in deze maatschappij en dan vooral in de politiek de laatste tijd.
Arjen,
Jouw beschrijving van Radford’s formele rol heb je geprobeerd bevestigd te krijgen bij de politie en dit was, zo meld je hierboven, het antwoord dat je kreeg.
“The police receives valuable information from a variety of sources outside the police service, including from members of the community. However in these circumstances we would never confirm or deny any information allegedly provided to police officers.”
dat is natuurlijk onbevredigend, maar dat betekent simpelweg dat je niets hebt.
Je geeft vervolgens als argumenten om Radford toch op zijn woord te geloven dat je bepaalde informatie gecheckt hebt en dat Nick Fielding het bevestigt.
Dat zijn natuurlijk drogredeneringen. Dat zijn informatie klopt zal best, niemand ontkent dat hij informatie verzamelt heeft, de vraag was wie zijn opdrachtgever was. Ook als die opdrachtgever niet de politie is kan zijn informatie prima kloppen. En dat Nick Fielding het bevestigt, dank je de koekoek, die man gaat samen met Radford een boek publiceren. Maar hij moet het met dezelfde feiten doen als jij: Radford geloven op zijn woord en navraag doen bij de politie (waar hij zonder twijfel bovenstaand antwoord heeft gekregen)
We hebben dus eigenlijk niet meer dan Radfords woord, iemand waarvan we met zekerheid kunnen stellen dat hij voor en na de operatie in private bedrijven heeft gewerkt, met onder andere de farmaceutische industrie als opdrachtgever.
Dat Radford liever de indruk wekt dat hij tijdens de operatie niet in opdracht van private organisaties werkte kan een kind begrijpen. Maar om dat op zijn woord aan te nemen terwijl je weet dat hij die banden heeft met de farmaceutische industrie.
Kom op zeg!
Maar goed, de man is besmet met dubieuze belangen, dat is duidelijk. En dat brengt de zaak inderdaad terug tot wat de vorige spreker al heeft aangegeven.
Jij hebt in je reportages de uitspraak van hem dat de geldstromen van (alle) dierenrechtenorganisaties naar de ALF nergens genuanceerd. Hij roept zelfs de kijker op (zijn hele betoog was er op ingericht) geen geld meer te geven aan dierenrechtenorganisaties. En jij geeft hem het platform om dat te beweren, zonder ook maar 1 kritische vraag te stellen.
En de gemiddelde kijker denkt dan: geen geld meer geven aan Wakker Dier of de Dierenbescherming, want die betalen de golf van aanslagen. Die ‘golf’ is volgens de NLse overheid niet toegenomen in 2008, de incidenten zijn niet goed te praten maar in aantal zo laag dat je serieus mag betwijfelen dat het om meer dan 1 a 2 personen gaat.
@ Luther
Zoals ik heb heb uitgelegd zal de Britse politie nooit in het openbaar verklaren dat ze met infiltranten werken en wie dat zijn. Dat is nu eenmaal bij wet verboden. Je vergeet dat ik ook nog een derde bron had die Radfords status heeft bevestigd.
Je spreekt over een “golf van aanslagen”. Die woorden zijn nergens in onze verslagen gebruikt.
Ik herinner mij ook niet dat er letterlijk werd gesproken over een ‘golf’ van aanslagen. Maar je kreeg toch zo een beetje de indruk bij het bekijken van dit interview. Maar dat het geld van de gewone dierenrechtenorganisaties naar het ALF gaat heeft hij wel gezegd. En dat werd niet genuanceerd voor zover ik mij herinner. Dat is erg jammer en nadelig voor de volledige beweging. Ik vraag mij af hoe het hard gemaakt kan worden dat alle organisaties met het ALF te maken hebben. Ik vraag mij af of het hard te maken is dat al dit geld gaat naar enkele individuen die zich bezig houden met banden lek steken of kippen bevrijden bijvoorbeeld (zijn maar enkele voorbeelden van wat ze doen). Dit geld en de tijd die heel wat vrijwilligers namelijk steken in dierenrechten, wordt gebruikt voor lobbywerk, eventueel rechtzaken tegen dierenmishandeling, campagnes, vreedzame protestacties, petities, websites,… Om maar enkele zaken te noemen.
Een volledige bevolkingsgroep (namelijk deze van dierenactivisten) over dezelfde kam scheren lijkt mij erg ongepast en stigmatiserend (en zo kwam dit spijtig genoeg over in het interview). En de politiek springt er andermaal op als een bende wolven.
@oneandonlyhypnos op 17-03-09 om 23:02
Radford maakte in het interview wel degelijk onderscheid tussen radicale dierenrechten groeperingen en vreedzame organisaties (althans in het volledige interview op de NOS website, ik heb de journaaluitzending niet gezien en kan dus niet beoordelen wat daarin weggesneden is). Hij riep op om geen geld te geven aan groeperingen die bekend staan gewelddadige acties te plegen.
@Martijn:Ik heb daarnet nogmaals het clipje gezien van de nieuwsuitzending tijdens de leugen regeert. En daar kreeg ik duidelijk te horen van Radford dat geen geld meer mag gegeven worden aan de dierenrechtenorganisaties, omdat het meestal bij het ALF zou terechtkomen. Dit is dus wel duidelijk een veralgemening voor zover ik het kan zien. En dat lijkt mij niet positief voor de democratie of voor enig zinnig debat rond dierenrechten en dierenwelzijn. Ik denk niet dat je een volledige beweging over dezelfde kam kan scheren. Dit is volgens mij erg spijtig.
Jammer,dat de NOS het openlijk debat niet wil aangaan en hier is in ieder geval duidelijk,dat de broodheer een vinger in de pap heeft.
Overigens denk ik,dat dierenrechtenorganisaties meer goodwill hebben ,dan ze zelf denken. Volgens mij zullen de inkomsten niet direct erg teruglopen door deze reportage,maar dat ze zich aangevallen voelen begrijp ik wel. Misschien een aan leiding voor ze om nog wat meer ludieke acties te voeren en niet altijd met die foto’s te komen,van dieren die helemaal uit elkaar liggen en die net zo goed per ongeluk in een maaimachine terecht gekomen zouden kunnen zijn.
Het AIVD heeft op haar site expliciet afstand genomen van de bewering die door Adrian Radford in het NOS-journaal van vorige week werd gedaan, namelijk dat er een geldstroom is van de reguliere dierenrechtenorganisaties (..most of.., alsdus Radford) naar de ALF.
https://www.aivd.nl/actueel-publicaties/ander_nieuws/item-117412
Nu was die beschuldiging absurd, maar is in de NOS-berichtgeving zonder enige vorm van kritiek overgenomen. Dit verdient nog wel enige toelichting. Er is hier al eerder naar gevraagd, maar deze cruciale vraag is tot dusverre door Arjen genegeerd. Ik had hem dat graag in de uitzending van De Leugen Regeert gevraagd, maar we weten inmiddels waarom dat niet kon.