Als het aan Gordon Brown ligt, redt hij niet alleen ons van de financiële ondergang, maar wijst hij rest van de wereld de weg in de bestrijding van het broeikaseffect. Het waren immers de Britten die als eersten in de wereld een klimaatwet aannamen. De premier zegt dan ook zonder schroom dat “Britain is leading the world” als het weer eens gaat over milieuvriendelijke technieken. Maar de harde werkelijkheid vertelt een heel ander verhaal.

Zoals we al eens eerder op deze blog hebben vastgesteld, is er geen gebrek aan ambities bij Brown. De Britse regering heeft het land steeds hogere eisen opgelegd. In 2012 moet de CO2-uitstoot al 22 procent lager zijn ten opzichte van het niveau van 1990. In 2020 moet 30 procent van alle energie afkomstig zijn van schone energiebronnen. In 2050 moet de CO2-uistoot met 80 procent zijn teruggebracht.

Het potentieel is er zeker, want we leven hier immers in een van de winderigste plekken van Europa. De economische recessie biedt ook kansen, houdt Brown ons steeds voor. Dit is namelijk een uitstekende gelegenheid om onze economie, die zo afhankelijk is van fossiele brandstoffen, te hervormen en een bloeiende groene energiesector te creëren die honderdduizenden Britten werk kan verschaffen. 

Dream on. De naakte cijfers schetsen namelijk een minder rooskleurig plaatje. Nog geen 5 procent van de Britse energie is afkomstig van schone bronnen. Het Verenigd Koninkrijk bungelt helemaal onderaan de Europese ranglijst als het gaat om ‘groene’ energie. Alleen Malta en Griekenland presteren slechter.

Er gaapt een geweldig gat tussen ambities en de uitvoering van al deze mooie plannen. Vorig jaar investeerde Groot-Brittannië nog 2,5 miljard pond in milieuvriendelijke technologieën, dit jaar is dat niet meer dan 138 miljoen. Ook wat dat betreft bungelen de Britten onderaan de Europese ranglijst. Veel experts twijfelen dan ook aan de haalbaarheid van de Britse plannen.

De discrepantie lijkt alleen maar groter te worden. Vorige week presenteerde een optimistische minister Ed Miliband van Milieu een hele serie groene maatregelen. Een dag later sloot de grootste windturbinefabriek in het Verenigd Koninkrijk zijn deuren. Zeshonderd mensen kwamen op straat te staan. De reden die het bedrijf opgaf: gebrek aan vraag.

The Economist verwoordde het treffend: “Good ideas are cheap. industrial policies expensive.”