Sexism in the City
Ondanks de economische crisis kun je in de financiële sector in Londen nog steeds een aardig wat centjes verdienen. Zeker als je van het mannelijke geslacht bent.
Het is nog geen jaar geleden dat Lehman Brothers ten onder ging en daarmee een zware financiële aardbeving veroorzaakte. Londen, een van de grootste financiële centra ter wereld, zat in het epicentrum en tal van banken moest met miljarden ponden overheidssteun omhooggehouden worden.
Zoals we al eerder vaststelden, strooit een aantal banken alweer kwistig met bonussen rond. En dan loont het als je een piemel hebt. Uit een onderzoek van de Equality and Human Rights Commission, die 50 grote financiële bedrijven en instellingen ondervroeg, blijkt dat de gemiddelde bonus van de mannen vijf keer groter is dan die van vrouwelijke werknemers in de financiële sector. Hetzelfde geldt voor de beginnersalarissen. Vrouwen verdienen 37 procent minder op hun eerste dag dan hun mannelijke collega’s. Het gemiddelde inkomen van de vrouwen met een voltijdbaan in de City is 55 procent lager dan dat van mannen.
Dat is een gigantische kloof, zeker als je het afzet tegen het landelijke gender gap dat ‘slechts’ 28 procent bedraagt. Eigenlijk nog schokkender is het feit dat het veel van die bedrijven kennelijk weinig kan schelen. De meeste ondervraagde ondernemingen waren nog geeneens bewust van de grote salariskloof. Het is dan ook niet verbazend dat meer dan de helft van de bedrijven geen aanstalten maakt om er iets aan te doen. Reden genoeg voor de voorzitter van de Equality and Human Rights Commission om Groot-Brittannië “cultureel sexistisch” te noemen.
Dat zijn de harde cijfers. Om echt een goede indruk te krijgen hoe seksistisch de City werkelijk is, neem dan eens de moeite om de columns van City Girl te lezen in de Londen Paper. City Girl was een anonieme, jonge bankmedewerkster die op hilarische wijze verslag deed van haar ervaringen met de machocultuur in de financiële sector. Vorige maand werd haar identiteit onthuld. Het bleek te gaan om de 27-jarige Barbara Stcherbatcheff, die nu een boek heeft uitgebracht over haar ervaringen.
Stcherbatcheff meent dat de machocultuur heeft bijgedragen aan de financiële crisis. “Vrouwen zijn minder agressief en machtswellustig, ze hebben een meer risicobewuste benadering. Ze durven zeker risico’s te nemen, maar denken er van tevoren beter over na”, zegt ze een interview met dagblad De Pers.
Het zijn woorden die weerklank vinden bij de weinige vrouwen die het wel hebben gehaald tot de top van de Britse politiek en het bedrijfsleven. Harriet Harman, vice-partijleider van Labour, suggereerde eerder dat het wat minder slecht was afgelopen met de economie als de bank die de crisis inluidde, “Lehman Sisters” had geheten. “I don’t agree with all-male leaderships. [...] Men cannot be left to run things on their own. I think it’s a thoroughly bad thing to have a men-only leadership.”
De man-vrouw discussie vind ik persoonlijk complete onzin, maar het verschil is niet gewenst. Iemand die hetzelfde werk doet, en net zo goed functioneert, hoort hetzelfde te verdienen (enkele euri daargelaten). Wordt ook het enige dat ik ga zeggen, omdat de hele discussie me waarschijnlijk alleen maar ontzettend gaat irriteren. Dus veel plezier jongens en meisjes, ik ben hier weg
.
Het probleem is dat het niet om “enkele euri” gaat. De gemiddelde bonus van de bankmedewerksters bedraagt 2.875 pond tegenover 14.554 pond voor haar mannelijke collega’s op jaarbasis.
Inderdaad, hetzelfde geld voor hetzelfde werk. MAAR ik werd bij een baas ermee geconfronteerd dat ik meer bleek te verdienen dan mijn collega’s – allemaal vrouwen (er waren 2 dames en ik ongeveer gelijktijdig begonnen, een ongewone situatie, alle 3 academisch geschoold)
Waarom? ik zou het niet weten. Ik wilde X verdienen, en dat lukte. Bij hun gesprekken was ik uiteraard niet aanwezig. Ik weet echter ook dat mijn contract niet verlengd werd, en dat van hen wel.
In onze cultuur worden jongens meer opgevoed met het idee dat ze voor zichzelf op moeten komen, en meisjes zouden meer dienstbaar moeten zijn. Gelukkig neemt dit af, maar het is nog niet weg.
Echter, mannen zijn, het is reeds gezegd, in de regel ook makkelijker gek te maken – gek genoeg bijvoorbeeld om 60 uur in de week aan het werk te besteden. Tsja, evenveel kwaliteit, maar zoveel meer uren in de week werken, dat maakt een carriëre makkelijker
Alleen, ik denk niet dat dergelijke workaholics ook beter geschikt zijn voor een hoge functie. Om leiding te geven moet je jezelf kennen, kunnen luisteren, delegeren, noem maar op. Gek genoeg allemaal eigenschappen die traditioneel vrouwelijk genoemd worden
ik snap het niet
Het valt tot nu toe nog mee, ik lees nog *grijns*
Ik zelf heb het tegenovergestelde enige malen meegemaakt. Situaties waarbij ik veruit de meeste ervaring had en de beste papieren om een hogere functie te krijgen, maar die niet kreeg door “emancipatie” die doorsloeg (net als bij onze politie soms). Niet daarvaan heb ik prettig gewerkt met vrouwelijke chefs, altijd eigenlijk wel. Maar opvallend was wel dat 75% van de tijd bij het oplossen van problemen (zowel werktechnisch als ook collega-technisch) mijn mening altijd nodig was om de doorslag te geven.
En met enkele euri bedoelde ik uiteraard give or take 100 euro (beide kanten op). Zo´n verschil is te zot voor woorden. Nu ben ik ook niet iemand die om opslag vraagt, dat zit niet in mijn aard. Dus misschien krijg ik wel veel minder dan de vrouwelijke collega´s (dat weet ik wel zeker overigens…). Overigens heb je KRIJGEN en VERDIENEN. Twee verschillende dingen.
On a sidenote: Toen ik de titel de eerste keer las dacht ik dat het over de bezopen uitspraak van die rechter ging van gisteren, dat een klap op de billen mag als het maar als grapje is bedoelt. Jammer dat we daar niet over mogen chatten
.
De ongelijkheid in inkomens is toch al járenlang bekend? Lijkt me overigens “gevaarlijk”, direkt conclusies te trekken. Zeker in die topfuncties wordt er onderling toch genoeg “afgekonkeld”? Bij mijn weten is er niet zoiets als een “loontabel” voor managers. Dus, verdiensten van managers is puur verhandelingsbasis. Dan zal een manager, die eerder al een riant salaris had, zeker geen genoegen nemen met minder. Gaandeweg ontstaat er dus een brede kloof – de vrouwelijke managers komen eigenlijk eerst “kijken”.
Qua statistieken heb ik daar sowieso geleerd, dat… “je een statistiek niet moet vertrouwen die je niet zelf opgemaakt hebt”.
En mocht dit echt waar zijn, dan zijn óf de vrouwelijke managers niet zoveel waard – anders hadden ze wel hogere eisen gesteld bij het opmaken van hun contract – óf ze nemen gewoon genoegen met deze kloof (en verbeteren hun inkomen via neven-functies). De vrouwen zullen echt wel genoeg overhouden, om eens in een chique winkel inkopen te gaan doen.
Aangezien zelfs de startsalarissen lager liggen zit het seksisme dus grotendeels bij waardeloze HR managers die hun vrouwelijk personeel schijnbaar nog steeds niet voor vol aan zien.
Een kleine toevoeging: Hoe is het in GB geregeld qua inkomen voor (aanstaande) moeders? Worden vrouwen misschien (veel) minder betaald uit “angst”, langdurig naar het laatstverdiende salaris moederschapsverlof te moeten bekostigen?
@ Allen
Een paar kanttekeningen. Een van de redenen dat vrouwelijke bankmedewerksters minder verdienen is dat zij vaker dan mannen de laagbetaalde banen invullen (receptioniste, loketmedewerkster). Op zich is dat ook een teken aan de wand, want je zou daaruit concluderen (en dat doet het rapport ook) dat vrouwen minder makkelijk kunnen doorstromen naar de beter betaalde banen, het zogeheten glazen plafond. Dat bepaalde mede de grote verschillen in salaris tussen mannen en vrouwen.
@ Fliegender Holländer
Qua statistieken. De onderzoekscommissie doet in haar rapport uitgebreid verslag hoe zij de gegevens hebben verzameld. Vergeet niet, de cijfers zijn afkomstig van de ondernemingen die hier bekritiseerd worden. Je hebt gelijk door te stellen dat er geen loontabel is voor managers. Dat wordt ook door de onderzoekers geconstateerd en die vinden dit een probleem. Doordat er geen transparantie is in de lonen weten collega’s niet van elkaar wat ze (grofweg natuurlijk) verdienen. Voor vrouwen is er dus geen richtlijn en zijn voor een groot deel afhankelijk van wat hun (overwegend mannelijke) bazen bieden. Dat blijkt dus stelsel matig lager te zijn dan wat mannelijke collega’s met vergelijkbare functies krijgen. Pagina 6: “In many firms, employees do not know how much their colleagues are paid, and this allow inequalities to grow.” (zie meer voor meer uitleg pagina 39 van het onderzoek).
Arjen
Ook in Nederland zijn er meer vrouwelijke secretaresses als mannelijke – en in kantooromgevingen zijn de secretaresses toch vaak de slechtst betaalde medewerkers/sters
Zou blijken dat de baliemedewerkers in de UK als het vrouwen zijn ze gemiddled hoger opgeleid zijn dan de mannen, dan zou dat relevant zijn.
Maar een gelijkelijke verdeling van alle inkomsten over de sexen veriest meer als alleen same gob, same cheque – het vereist ook dat in alle beroepen evenveel mannen als vrouwen werken
En eerlijk gezegd, dat zie ik voorlopig nog even niet gebeuren
Er is niets mis met onderscheid maken op basis van sexe. Ze zijn ook niet hetzelfde, dus moeten ze anders behandeld. Hoe je dat verder doet is een tweede.
Dit is ook weer een gevolg van dat gelijkheidsdenken, de verlichting en de waan duurt aldus nog steeds voort. Nu zal ik maar even niet vallen over de sector waar het artikel over gaat en ook niet eens over de mislukking die emancipatie is (waarden van mannen ipv waarde van eigenschappen van vrouwen). Toch het volgende:
Zien we het gezin nu nog wel of niet meer als een waarde? Die gelijke beloning heeft daar immers invloed op.
Nog niet zo lang geleden was de man kostwinnaar. Dat werkt nog steeds door in maatschappijen en is mede oorzaak van hoger loon voor hetzelfde werk. Als men dat nivelleert dan ontstaat de situatie dat er steeds meer 2 verdieners zijn die vet verdienen, tegenover meer traditionele gezinnen die maar net rondkomen en alleenstaanden; ihb vrouwen met goed salaris en mannen met slecht salaris. Vrouwen kiezen bij hun partner immers deels voor geld. Dat klinkt hard, maar is een feit dat voortkomt uit de biologie. Vrouwen zijn wat dat betreft dan weer totaal niet geemancipeerd. Wie betaalt de rekening in het café? Juist.
Weet dus dat wanneer je ‘gelijk’ beloont voor ‘hetzelfde’ werk, je daarmee direct een andere ongelijkheid creeert. En die nieuwe ongelijkheid is ook nog minder wenselijk. (strijdig met de natuur)
En voor dat je nu oordeelt dat wat ik zeg vrouwonvriendelijk zou zijn, realiseer je dan dat:
Emancipatie een verbetering moest inhouden van de positie van vrouwen. Met die gelijke beloning komt het traditionele gezin met de man als kostwinnaar als grote loser uit de bus. Die vrouwen worden dan gedwongen om te gaan werken, anders komen ze niet rond. Waar is die vrijheid nu gebleven? Waar is de verbetering van de positie van de vrouw nu gebleven?
Voila.
Wat mevrouw Stcherbatcheff heeft gedaan is vast heel leuk, maar haar semi wetenschappelijke conclusies slaan nergens op. “vrouwen zijn minder agressief en machtswellustig, ze hebben een meer risicobewuste benadering”. Dat is haar ervaring, niet volgend uit onderzoek.
Vrouwen liegen veel vaker en meer, bleek acht jaar geleden uit engels onderzoek (in Engeland). Dat was wel wetenschappelijk. Meningen van mensen interesseren me bar weinig.