Britse alarmklok
De declaratie van een eendenhuisje (kosten: 1645 pond) is het ultieme symbool van de bonnetjesaffaire die de Britse politiek dit jaar zo lekker bezig houdt. Tot vandaag. Duck house, move over. Een nieuwe declaratie is met stip gestegen in de Hall of Shame: de klokkentoren.
Wie dacht dat de bonnetjesaffaire zo’n beetje was uitgeraasd, komt bedrogen uit. Vandaag opent een nieuw hoofdstuk in deze politieke saga met een verse stroom aan onthullingen over de declaraties van de Britse volksvertegenwoordigers. Dit keer niet afkomstig van de Daily Telegraph, die het declaratieschandaal aan het rollen bracht, maar van het parlement zelf. De declaraties waar de Daily Telegraph over beschikte, bestreken een periode van 2004 tot 2008. Het Lagerhuis heeft nu de onkostenvergoedingen gepubliceerd van de periode daarna (2008-2009).
Uit de stukken blijkt dat de parlementariërs nog snel even miljoenen aan onkosten declareerden, voordat een strengere declaratieregeling van kracht werd. de Daily Telegraph noemt het treffend the last hurrah. Meest in het oog springende is de declaratie die Labour-parlementariër (en tevens staatssecretaris van Defensie) Quentin Davies had ingediend voor de renovatie van zijn dak en klokkentoren op zijn landgoed. Kosten: 20.700 pond.
Saillant detail: Davies blijkt tien dagen na het uitbreken van de bonnetjesaffaire een brief te hebben geschreven aan de administratie van het Lagerhuis, waain hij duidelijk maakt dat hij geen kosten wilde declareren voor de klokkentoren. Op de oorspronkelijke declaratie had hij dat niet aangegeven. Uiteindelijk kreeg Davies ruim 5000 pond vergoed. Davies ontkent dat hij iets fouts heeft gedaan.
De lijst lijkt weer eindeloos. Declaraties voor een knoflookpers (drie stuks à la 43 pond), de aanschaf van een tuinhuisje (1.300 pond) of de verbouwing van een keuken (16.000 pond). De roep tot aftreden zwelt weer aan. Het Conservatieve parlementslid Jeremy Hunt staat onder druk omdat hij 9.500 pond aan hypotheeklasten claimde voor een woning waar hij zijn zaakwaarnemer gratis liet wonen.
Ook de leiders van de drie politieke partijen blijven niet ongeschonden. Premier Brown heeft beloofd 500 pond terug te betalen die hij had geclaimd voor het schilderen van zijn zomerhuis. Een paar maanden geleden nog weigerde Brown dat te doen toen hij werd gesommeerd terug te betalen. De Conservatieve leider David Cameron claimde doodleuk 1.081 pond aan hypotheeklasten, twee dagen nadat hij met felle bewoordingen het declaratiestelsel als “wrong” had bestempeld. Nick Clegg van de Liberal Democrats claimde een kleine 2000 pond aan tuinierskosten in een jaar tijd. Hij zegt nu een deel te hebben terugbetaald.
Het is de absolute nachtmerrie voor de politieke partijen die het liever over de economie willen hebben in de aanloop naar de parlementsverkiezingen die volgend jaar worden gehouden. Maar dit migrainedossier wil maar niet weggaan.
Hoe kun je van de man-vrouw in de straat moreel en ethisch goed gedrag verwachten als hun gekozen volksvertegenwoordiging (die de dienaar des volks zou moeten zijn) zich zo schaamteloos verrijkt met declaraties die gewoon schofferend zijn t.o.v de burgers!
Ik vind dat je bij dit soort dieven elke cent terug moet vorderen (met rente) en dat ze uit de publieke diensten moeten worden ontslagen en een beroepsverbod voor het leven moeten krijgen voor elke publieke funktie.
En; strafvervolging als er sprake is van strafbare feiten.
Anders vrees ik een keer een bijltjesdag! De gewone man in de straat PIKT het gewoon op een moment niet meer en dan zijn de gevolgen alleen nog gruwelijker. Dit zou ook wel eens kunnen gelden voor bankiers!
Dat zijn allemaal peanuts vergeleken met onze minister Guusje.
Guusje krijgt een navordering van de belastingdienst voor oneigenlijk gebuik van de dienstauto als burgemeester van Nijmegen.
Liefst 65.000 euro. Eindelijk gerechtigheid denk je dan als gewoon burger. Niets is minder waar, Guusje “wist het niet” en dus heeft de gemeente Nijmegen het maar betaalt. Zo doen we dat en ons kent ons.
Dus om je te kwalificeren voor het ambt van Minister in Nederland moet je dus:
1) minimaal een keer, als Burgemeester, met drank op achter het stuur zijn gepakt.
2) dit feit, met medewerking van een hoge leidinggevende van de politie, onder het tapijt proberen te vegen. Dit vergezelt van een bonus voor de betreffende ambtenaar van 9000 Euro per jaar.
3) De Belastingdienst benadelen voor minstens 65.000 Euro.
4) Blijk geven van je afkeer van democratie.
5) De wil tonen om politieke tegenstanders met een flut rapport zwart te maken.
Fijn land, Nederland!
ik verdien 1200 euro als afwasser en werk 12 uur per dag ook in het weekeinde en ik maar denken dat alleen mensen die veel verdienen hard werkende nederlanders zijn.ik denk dat ik maar een bankier ga ontvoeren werk ik ook eens hard.