Britse egeltjesdans
Hoe verenig je een partij die onverbloemd pro-Europees is met een partij die paal en perk wil stellen aan de Europese integratie? Hoe breng je een partij die een generaal pardon wil afkondigen voor honderdduizenden illegalen, samen met een partij die de grootte van de Britse bevolking aan een maximum wil stellen? Hoe kan een partij die het Britse kiesstelsel drastisch wil hervormen samenwerken met een partij die alles bij het oude wil laten?
Zie hier het mijnenveld van de coalitieonderhandelingen tussen de Liberaal Democraten en de Conservatieven. Volgens Paddy Ashdown, de voormalige leider van de LibDems, hebben de kiezers de Britse politiek een “deliciously painful torture mechanism” gegeven.
Zo bezien lijkt een coalitie tussen beide partij op voorhand al tot mislukken gedoemd. Toch melden beide partijen voortdurend dat er “vooruitgang” wordt geboekt en dat de onderhandelingen “in vriendschappelijke sfeer” plaatsvinden. Voor wat het waard is. Keiharde informatie over het onderhandelingsproces is summier.
De onderhandelingen zijn nu de derde dag ingegaan. Voor degenen die de Nederlandse politiek gewend zijn, is dat volkomen normaal. Maar je merkt dat er nerveuze spanning rond Westminster hangt. Drie dagen! Voor de Britten, die normaal razendsnelle regeringswisselingen gewend zijn, is dat een eeuwigheid. De koppen in de kranten vandaag weerspiegelen dat gevoel. The Times: Britain on hold. The Independent: Three days: still no deal. The Guardian: Deadline day for Tory deal. Daily Telegraph: A nation in limbo.
Maar de werkelijkheid is dat deze onderhandelingen nog dagen kunnen duren. Als de onderhandelingen tussen Clegg en Cameron stuklopen, is Labour aan zet. De sociaal-democraten zitten niet stil. De afgelopen dagen zijn er geheime besprekingen geweest tussen onderhandelaars van Brown en Clegg. Labour is op voorhand al bereid grote concessies te doen, zeker als het gaat om constitutionele hervormingen.
Maar dan blijft het probleem dat de Liberalen en Labour samen geen meerderheid hebben in zetels. Ze zouden dan de steun nodig hebben van bijna alle kleine nationalistische partijen in het parlement, wat weer een heleboel andere problemen zou opleveren. De Liberaal democraten hebben verder heel duidelijk laten blijken dat ze niet onder Gordon Brown willen regeren. Bovendien: kun je wel een coalitie vormen met twee partijen die de verkiezingen hebben verloren?
De onderhandelingen voor zo’n coalitie kunnen even makkelijk stuklopen, wat de weg zou vrijmaken voor een Conservatief minderheidskabinet. Maar voordat het zover is zijn we waarschijnlijk een paar weken verder.
Volg NOS Londen ook op Twitter.
In een land waar ‘compromis’ een vies woord is, dat ook ‘twede keus’betekent, is het niet makkelijk om een regeeraccoord te sluiten
zeker niet als men dat niet gewent is, en met kamerleden die elk hun eigen mandaat hebben – en dus niet volledig te controleren zijn
volgens mij gaat dit nog wel effe duren, dus
En nog een ander probleem: stel dat er een Lib-Lab komt zonder Brown, dan heeft Engeland weer een ongekozen premier (okay, hij heeft zijn district gewonnen, maar niet de partij geleid).
Beau
Dat hadden ze de afgelopen 3 jaar ook. Niets nieuws onder de zon in the UK – zoals meestal
Bas
Ja, en ook dat was schandalig. Een leider met MOED houdt direct verkiezingen. Toen Eden in 1955 het premierschap van Winnie overnam, riep hij meteen verkiezingen uit voor een eigen mandaat. Zo hoort het.
@ Beau:
Zo hoort het in presidentiele sytemen, niet in parlementaire.
Formeel gezien heb je gelijk, maar het regeert gewoon makkelijker wanneer je een mandaat hebt van de kiezer. Dat heeft Brown wel gemerkt de laatste jaren. En waarom zou je andere televisiedebatten houden etc etc.
Overigens zie ik op de BBC-verkiezingssite dat de uitslag van 1 district (Thirsk & Malton) nog altijd niet bekend is, omdat de verkiezing daar is uitgesteld tot 27 mei vanwege het overlijden van één van de kandidaten. Vermoedelijk is het hardcore-Tory gebied (op basis van het vele blauw in de districten erom heen.
Daarnaast even zitten tellen en waarschijnlijk is 322 om te regeren (Sinn Fein neemt geen zetels in en speakers, zijn dat er drie?, stemmen niet mee). Labour en LibDem komen samen tot 315. Uitgaande van steun van de Groenen, kunnen ze zonder steun van iedere regio. De regionale nationalisten zullen dus samen op moeten trekken om niet tegen elkaar uitgespeeld te worden. Bovendien zullen zij (zeker de SNP) liever Lab-Lib zien dan Tory-Lib denk ik. Sterke positie kan dus wel meevallen.
Thirsk & Malton is inderdaad True Blue.
Oja, de nationalisten zullen zeker willen regeren met Lib/Lab om nog meer geld binnen te slepen dan ze nu al doen. Het zal de Engelsen – die met een ruime meerderheid blauw hebben gestemd – woedend maken. Nu al is Schotland een grote subsidiespons, immers de machtsbasis van Labour/Libs.
@ Arjen
Wat betekent dat de Engelsen dubbel worden genaaid: opdraaien voor de bezuinigingen en amper politieke macht, aangezien de ‘Engelse’ Tory-partij dan in de oppositie zit.