Het einde
Een paar dagen geleden nog stelde Brown voor een regenboogcoalitie samen te stellen. Die zou moeten bestaan uit Labour, Liberaal Democraten en kleine nationalistische partijen uit Schotland en Wales. Hierop merkte de Britse cabaretier Rory Brenner droogjes op: “Brown is not a colour of the rainbow.”
Vanaf hedenavond weten we dat bruin niet een kleur zal zijn van de politieke regenboog in Groot-Brittannië. Een paar uur geleden maakte Gordon Brown bekend dat hij de handdoek in de ring gooit. Brown heeft de koninklijke route gekozen. Hij blijft nog even aan als partijleider, Labour begint het proces voor nieuwe leiderschapsverkiezingen en tegen de herfst hopen de sociaal-democraten een nieuwe man of vrouw aan het roer te hebben.
Labour-politici hebben soms iets weg van Houdini. Denk je dat ze na dertien jaar regeren zich hebben vastgelopen in een onuitwarbare politieke knoop. En dan voilà: nog een laatste truuk uit de doos. Britse sociaal-democraten: they never go down without a fight.
Het naderende aftreden van Brown betekent niet automatisch het einde van de Labour-regering. De premier heeft een probleem opgelost dat een onneembaar obstakel leek te zijn voor een coalitie tussen Liberaal Democraten en Labour: hemzelf. Nick Clegg had meerdere malen aangegeven dat hij nooit in zee zou gaan met Labour, zolang ene meneer Brown nog bivakkeerde op Downing Street 10. De kraker op nummer tien, zoals The Sun hem noemde, heeft zijn verzet opgezegd.
Grote vraag is of de partij van Clegg toehapt. Het aanbod is verleidelijk. Labour had weken geleden al een referendum over een hervorming van het kiesstelsel toegezegd. Brown onthulde dat er formele coalitieonderhandelingen begonnen zijn met de Liberaal Democraten.
Toch houdt Clegg wijselijk alle opties open. De coalitiebesprekingen die hij al drie dagen voert met de Conservatieven, zijn nog steeds in full swing. De Tories kwamen meteen na de verklaring van Brown met een tegenzet en hebben een aanbod gedaan voor een referendum over een hervorming, dat kan leiden tot een lichte aanpassing van het huidige districtenstelsel.
Het is nog veel te voorbarig om harde conclusies te trekken, maar ik moet toegeven dat ik enige journalistieke opwinding over de mogelijke gevolgen van dit hung parliament niet kan onderdrukken. Niet alleen krijgen we mogelijk voor het eerst in meer dan zestig jaar een coalitieregering op de Britse eilanden, ook is de hervorming van het kiesstelsel een stap dichterbij gekomen. En het kan nog meer consequenties hebben. Een regenboogcoalitie, zoals Labour die voorstelt, zal leiden tot harde eisen van de nationalisten uit Wales en Schotland. Lees: nog meer autonomie.
Dit is niet alleen een einde. Maar mogelijk ook een begin van ongekende veranderingen.
Volg NOS Londen ook op Twitter.
Toch moedig en slim van Brown, Labour is zo nog niet uitgespeeld als serieuze onderhandelingspartner vor de liberalen en tov. de conservatieven heeft Clegg zo ook weer een sterkere positie. Wie weet komen zo mede dankzij Brown zelfs politieke hervormingen toch nog dichterbij. En Brown is verlost van het ook in zijn partij goed hoorbare gezaag aan zijn stoelpoten. Wat je ook van hem vindt, ik vind zijn gedrag groots vergeleken bij dat van veel van zijn partijgenoten.
Het gedrag van Brown groots? Laat me liet lachen. Hij heeft hervormingen jarenlang tegengehouden. Moedig? Als hij in 2007 verkiezingen had gehouden, dan had hij nu gewoon nog aan de macht geweest, maar hij was er bang voor. En wat krijgt Engeland nu? Weer een ongekozen premier, gesteund door de gigolo Clegg.
ps.
zoals Labour die voorstelt, zal leiden tot harde eisen van de nationalisten uit Wales en Schotland. Lees: nog meer autonomie.
Nee! Laatste zin moet luiden: “Lees: MEER GELD.”
Wel opvallend. Stel dat Labour-LibDem nu de coalitie wordt, wie moet dan premier worden? De nieuwe Labourleider wordt pas in september vastgesteld, dus tot die tijd zal Brown het nog zijn. Vervolgens krijg je weer een premier die niet als leider aan de verkiezingen heeft deelgenomen, net als Brown.
Precies, HwB. dat is het hele punt. Clegg moet dan een zomer lang samenwerken met Brown. Hij liever dan ik. Ik vraag me af of Clegg ook mag bepalen die de Labour-leider wordt.
@Arjen: in welke mate is Brown onder druk gezet om af te (gaan) treden? Mijn indruk is dat het grootste deel van het weekend daaraan is besteed?
Ik bedoel: 10 jaar wachtkamer, en dan als stugge Schot, dan laat je je niet zomaar opzij zetten.
Brown is toch vooral onder druk gezet door de kiezers. lijkt me.
@Beau Volgens mij had Brown nou niet zoveel ontzag voor kiezers…
Daar heb je helemaal gelijk in, daarom stond hij ook bekend als de Schotse Stalin. Maar Clegg had aangegeven dat hij niet met Brown wilde regeren, en dat was de druppel!
Opportunisme is Brown ook niet vreemd, ik wilde hem niet mooier maken maar wat er alleen al in zijn eigen partij voortdurend achter zijn rug gebeurde was niet fraai en mi. mede oorzaak van het verlies van Labour. Het was overigens ook Brown die plotseling opgescheept werd met de lastige en dubbelzinnige erfenis van zijn voorganger, ‘gladjanus’ Blair waar de glans ook allang vanaf was. Een ondankbare taak voor iedere opvolger dus. Inmiddels lijkt een accoord tussen liberalen en conservatieven dichtbij, het beste wat Labour mi. voorlopig kan overkomen.
Wellicht is dat het beste dat de UK kon overkomen, ik weet het niet. Ik kan mij echter voorstellen, dat indien de nationalistische partijen meer zeggenschap zouden krijgen, en dus de regio´s onafhankelijker zouden worden, dat meer recht gedaan zou worden aan wat de burger echt wilt
En Libdem met Labour, dat is niet genoeg, daar waren die kleine partijen bij nodig geweest
Maar bij onafhankelijkheid voor de regio´s zit je altijd met het probleem, wie je moet pijlen. Natuurlijk de mensen in de regio´s – alhoewel, moet je hen die 6 maanden geleden, wellicht gesponsord door de overheid (ik denk meer aan Tibet als aan Wales) zijn verhuist meenemen
of mensen die NIET in de regio wonen, maar er bijvoorbeeld vandaan komen, of die er zaken mee doen
ik weet het niet
(ps ik kan even geen vraagtekns plaatsen)
Ricardo
Tussen 2001 en 2007 heeft Brown alles gedaan om Blair het regeren onmogelijk te maken, op een vaak cynische manier (fraai opgeschreven in het onthullende boek The End of the Party). Dat de aanhangers van Blair daarna wraak hebben proberen te nemen, is geen wonder!
@ Beau
Waarschijnlijk krijgen de nationalisten niet meer geld, maar zullen ze eisen dat de harde bezuinigingen voorbijgaan aan Schotland en Wales.
@Ed Harms
Brown zou afgelopen vrijdag al besloten hebben af te treden, maar wilde het juiste moment afwachten. Volgens Nick Robinson van de BBC heeft een delegatie van Peter Mandelson, Alistair Darling en zijn trouwen adjudant Ed Balls hem de wacht aangezegd.
@ Arjen
Wat betekent dat de Engelsen dubbel worden genaaid: opdraaien voor de bezuinigingen en amper politieke macht, aangezien de ‘Engelse’ Tory-partij dan in de oppositie zit.