Als je op de witte kliffen bij Dover staat, kun je op een heldere dag het Franse vasteland zien. Frankrijk is een letterlijk een naaste buur. Maar in de hoofden van veel Britten is de sprong over het Kanaal reuzegroot. De mentale sprong over de Atlantische plas richting Amerika is wat dat betreft veel makkelijker te maken voor de eilanders.

Het is dan ook een geweldige stap die de Britten en Fransen deze middag maakten. De landen sloten twee defensieverdragen die leiden tot verregaande samenwerking. De belangrijkste punten:

• De landen gaan gebruik maken van elkaars vliegdekschepen. Het is de bedoeling dat altijd één vliegdekschip op volle zee is waarvan zowel Britse als Franse straaljagers gebruik kunnen maken.
• Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk gaan installaties en technologieën ontwikkelen waarmee ze elkaars kernwapens kunnen testen.
• Er komt een gezamenlijke expeditiemacht die bestaat uit een Britse en een Franse brigade van elk 5.000 militairen. Het is de bedoeling dat die onder een commando komen te staan.

Al waren Fransen en Britten eens gezworen vijanden, zo vreemd is de toenadering ook weer niet. Al sinds de Eerste Wereldoorlog werken de twee landen op defensiegebied samen. Het neemt niet weg dat er altijd veel argwaan heeft bestaan tussen Londen en Parijs. De Britten zijn toch meer op militaire samenwerking met de Amerikanen gericht, terwijl Frankrijk lange tijd wantrouwig heeft gestaan tegenover NAVO en de VS. Tijdens de Irak-oorlog liepen de spanningen tussen Britten en Amerikanen enerzijds en Franse anderzijds hoog op.

Waarom dan deze toenadering? Volgens premier Cameron delen beide landen dezelfde waarden en hebben ze met de dezelfde globale dreigingen te maken en het is noodzakelijk om over de grenzen te kijken voor de aanpak van deze dreiging. Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

Maar als samenwerking beide landen zoveel veiliger maakt, waarom is dat dan niet eerder gebeurd? Het simpele antwoord is: geld. Want dat is de ware reden voor de toenadering. Beide landen zijn in tijden van grote bezuinigingen niet meer in staat hun omvangrijke legers op de been te houden. Om toch nog wat in de melk te brokkelen te hebben op het wereldtoneel, slaan ze nu de handen ineen. Het is dan niet zozeer een Entente Cordiale, maar zoals een Britse collega het noemde, een Entente Frugale.