Een opkomst van 35%. Veel Welsh politici hoopten op meer tijdens het referendum van gisteren. Toch is de uitkomst vandaag overtuigend: ruim twee derde van de kiezers stemde voor meer zeggenschap voor het Welsh parlement over hun eigen wetgeving. Want wetten die alleen op Wales van toepassing zijn, moeten ook in Wales gemaakt worden, zegt het ‘ja’- kamp.

Nu gaat dat nog anders. Kort gezegd: als het parlement in Wales een wet aan wil nemen over bijvoorbeeld gezondheidszorg, onderwijs en transport, moet het Britse parlement in Londen het eerst goedkeuren. Parlementsleden die dus in feite niets met de wet te maken hebben, kunnen op dat moment de plannen nog tegenhouden. Voorstanders noemen het een goede manier om de waan van de dag tegen te gaan. Terwijl tegenstanders het systeem te traag en bureaucratisch vinden. En dat is iets wat steeds meer bijval krijgt van de Welsh.

De langzame besluitvorming zorgt ervoor dat problemen in Wales niet snel genoeg aangepakt kunnen worden. Een voorbeeld is het invoeren van wetgeving over de gezondsheidszorg wat drie jaar geduurd heeft. Afgelopen week probeerde de oud-rugyspeler Clive Norling door zijn eigen ervaringen over ernstige depressies te vertellen, kiezers over de streep te trekken om voor te stemmen. ‘Als je ziek bent, moet je nu behandeld kunnen worden. We kunnen het ons niet veroorloven drie jaar op toestemming te wachten.’ Hij vindt dat belastinggeld effectief ingezet moet worden. ‘Voor het voorstel stemmen betekent een einde aan de bureaucratie, het verspillen van tijd en geld.’

Andere prominenten, zoals oud-politici, lieten ook weten aan welke kant ze staan. Zo zei vooralig Labour-minister Lord Touhig tegen te gaan stemmen. Hij gelooft dat het huidige parlement in Wales de nieuwe taken niet aan kan. ‘Er zijn zestig parlementsleden waarvan een derde minister is of commissies leidt. Dan blijft er maar een klein deel over om zich met de nieuwe wetgeving bezig te houden,’ zegt hij. ’Daar moet beter naar gekeken worden.’ 

Het ‘nee’-kamp heeft hun nederlaag erkent. Rachel Banner, die de True Wales campagne leidde, zei dat ze liever een ander resultaat had gezien. ‘Politici moeten zich bezighouden met hetgeen waar ze voor gekozen zijn: zich inzetten voor de burgers.’ Het slechte resultaat wijdt ze aan het feit dat mensen niet goed genoeg betrokken waren bij de campagnes. Ook zouden er te weinig debatten gevoerd zijn.

Maar wat wordt er nu precies anders voor Wales? Volgens dit artikel zal het op lange termijn effect hebben: ‘Wales kan eindelijk een actievere rol spelen bij het wetgevingsproces. Het is geen stap naar onafhankelijkheid, het gaat om gelijkwaardigheid.’ Op dit moment heeft Wales nog de langzaamste besluitvorming van Groot- Brittannië; Noord-Ierland en Schotland hebben al meer zeggenschap over hun eigen wetgeving.

Het is nu nog afwachten welke politieke partijen na de verkiezingen in mei aan de macht komen. Want, de meningen in die partijen zijn ook verdeeld over het nationaal parlement van Wales.