De dalende ster van Julian Assange
Zijn witte haar is vers gecoiffeerd en zijn gezicht licht gebruind. Met zijn donkerblauwe pak en blauwe das ziet Julian Assange er goed verzorgd uit. Het valt ook meteen op dat hij een tikkie is aangekomen. Zijn huisarrest in Oost-Engeland doet hem kennelijk goed. Qua gezondheid dan.
De Wikileaks-oprichter maakte vandaag voor de zoveelste keer zijn opwachting bij een Britse rechtbank. Het High Court buigt zich vandaag en morgen over het hoger beroep dat hij heeft ingediend tegen de uitlevering aan Zweden. De Zweedse justitie wil hem aan de tand voelen over beschuldigingen dat hij een Zweedse vrouw heeft verkracht en een ander heeft aangerand.
Ik kan me nog goed herinneren toen Assange voor het eerst werd voorgeleid, afgelopen december. Buiten de rechtbank was het een chaos. Satellietwagens stonden midden op de weg geparkeerd. Een rumoerige mediascrum bewaakte beide ingangen van de rechtbank. Allemaal in hoopvolle verwachting een glimp op te vangen van de man die Amerika in grote verlegenheid had gebracht door duizenden vertrouwelijke ambtsberichten te publiceren.
Wat een verschil met nu. Acht maanden geleden nog dachten we met zijn allen dat Wikileaks hèt verhaal van het jaar was. De NOS slaagde erin een deel van de ambtsberichten te bemachtigen en we konden de man zelve interviewen. Spannende tijden.
Maar een Arabische lente, een Japanse aardbeving en de dood van een zekere Osama bin Laden verder, en Assange lijkt helemaal uit de nieuwsagenda te zijn weggedrukt. Dat heeft hij deels aan zichzelf te wijten. De laatste nieuwe onthulling van Wikileaks dateert alweer van 25 april. Wikileaks heeft de wereld niet veranderd, zo constateerde de Volkskrant dan ook droogjes.
Dat de ster van Assange dalende is, werd vandaag eens te meer duidelijk. Het hoger beroep van de Wikileaks-voorman begint op een moment dat het Verenigd Koninkrijk is verwikkeld in een van de grootste schandalen uit de recente geschiedenis (zie ook deze blog). Toen ik in januari van dit jaar het High Court bezocht om Assange te zien, stikte het van de journalisten en demonstrerende medestanders.
Die medestanders kwamen vandaag ook opdagen (zie rechts), maar het waren er slechts een handjevol. En de pers had meer interesse in het snoeiharde verhoor van een Lagerhuis-commissie, een kilometer verderop in Westminster. Het kostte dit keer geen moeite een plekje te veroveren in de rechtszaal. En dat is wel eens anders geweest.
De dood van Osama en de aardbeving in Japan hebben ook niet voor veranderingen in de wereld gezorgd, of voel men zich nu veiliger omdat Bin Laden er niet meer is? En is ons standpunt ten aanzien van het gebruik van kernenergie nu écht veranderd? Voor voorstanders is het een kwestie van een paar jaar verschuiven, dan is iedereen die ramp al lang weer vergeten. Tsjernobyl doet ons ook vrijwel niets meer, terwijl we destijds onze kinderen extra Jodium gaven en geen spinazie mochten eten. En er niet te vergeten duizenden mensen die door de gevolgen in de loop van de tijd om het leven zijn gekomen.
De Arabische lente kan de wereld er wellicht wel iets anders uit gaan laten zien. Hoewel we dat pas over jaren zullen weten, de kans bestaat dat binnen enkele jaren al deze landen toch weer door dictaturen worden bestuurd. Overigens zou hier een kleine toelichting op zijn plaats zijn door te vermelden dat Wikileaks Tunesia de ontwikkelingen begin dit jaar wellicht wel eens zou kunnen hebben versneld.
Eigenlijk kan je op deze manier elk nieuws wel relativeren.
Dat er geen interesse bestaat vanuit de samenleving voor het verloop van de gebeurtenissen rond Assange en Wikileaks en niet te vergeten Bradley Manning, dat is denk ik een misvatting van de pers. Dat de pers voor ander nieuws kiest is aan de pers!
De ramp in Fukushima is nog steeds aan de gang, keer op keer mislukken pogingen om permanent te kunnen koelen. Toch is de berichtgeving daarover nu minimaal.
Dat komt waarschijnlijk omdat wij, “de gebruikers” van het nieuws bij een nieuwsgebeurtenis helemaal gek gebombardeerd worden met (veelal onsamenhangende) stukjes nieuws. Op een bepaald moment wordt de luisteraar/kijker/lezer daar zo moe van dat men stopt met informatie over dat nieuwsitem zodra er weer wat anders gebeurd in de wereld. Het lijkt wel als er dan een zucht van verlichting door medialand gaat, “gelukkig, we kunnen weer verder met ander nieuws!”, om vervolgens na een paar maanden nog even een slachtoffer te volgen in zijn of haar veranderde nieuwe leven zonder vader, moeder, kind die zij hebben verloren.
Keuzes die door de media gemaakt worden, ik herhaal het nog maar een keer. Over de 7.000 verdwenen mensen van een VN kamp in Kardugli, Noord Sudan horen wij vrijwel niets. Deze grote groep mensen werd in juni, na het uitbreken van gevechten in het Zuiden van het toenmalige Sudan onder verdachte omstandigheden weggevoerd door Noord-Sudaneze militairen die waren vermomd als Rode Kruismedewerkers en zijn door hen naar een voetbalstadion afgevoerd. Van hen is niets vernomen. Zodra er over een tijdje een massagraf gevonden wordt, is het ineens weer wél nieuws.
Wat komt het me bekend voor en wat voor gevoel krijg ik dan als volger van nieuws? De rillingen lopen eerlijk gezegd over mijn rug. Dus waarvoor kiest u? Wij als lezers, kijkers, luisteraars vertrouwen op uw keuze!
Het westen leeft “binnenin” een religie (waarvan ze niet weet en niet kan snappen dat het een religie is), een religie genaamd “het vullen van de leegte”.
Hopelijk komen ze er snel achter dat leegte niet te vullen is…
Hopelijk komen ze er nog sneller achter dat het toch proberen te vullen van de leegte, het vullen van de wereld met haat is.
Wij westerlingen zijn ´s werelds allergrootste terroristen.
Vandaag argumenteerde Rutte tbv de nieuwe missie in Afghanistan met de woorden “747´s”. Oftewel, het “nut” van dergelijke missies is het voorkomen van mensen die in 747´s deze kant op komen te vliegen om aanslagen te plegen.
Is dit niet hetzelfde als tegen die mensen daarzo zeggen “Hallo, wij komen jullie (politie) opleiden, anders komen jullie ons vermoorden”?
De term “het as van het kwaad”, nog zoiets.
Deze term in de SMOEL nemen om vervolgens naar “andere landen” mee te wijzen, dan ben je altijd 100 keer kwader, zieker, etc. als het allerkwaadste kwaad dat er ooit heeft kunnen bestaan.
Dit doen wij, wij vrolijk thuis TV-kijkende westerlingen.
Waren we iets minder laf, dan gingen we persoonlijk overal in arme landen de mensen persoonlijk overhoop schieten
De impact die de Wikileaks heeft gemaakt is nog veel te vroeg om over te oordelen. Iemand die een revolutie of burgeroorlogen had verwacht moet nu zijn verwachtingen bijstellen, maar voor veel organisaties en personen was het een belangrijke les of het nou om databeveiliging gaat of hoe de binnenkringen van bepaalde grote (overheids)organisaties in elkaar steken. Ook heeft de site bij velen de ogen geopend over de manier hoe de coalitietroepen met name de Amerikanen in landen als Afghanistan en Iraq te werk gaan. Dit alles samen heeft als gevolg dat er ongetwijfeld maatregelen en tegenmaatregelen genomen zullen zijn.
Dat het weer stil is rond Wikileaks is niet zo heel gek. Assange die stevig achter de stuur was zit nu in huisarrest, door zijn manier van omgaan met verkregen materiaal en zijn dominante houding heeft hij veel van zijn achterban verloren. Ook willen grote banks en creditcardmaatschappijen niet meewerken om donaties voor zijn website mogelijk te maken, wat de reden erachter is zou ik heel interessant vinden. Of de verkrachtingszaak een complot is of niet kan ik niet oordelen, wel heeft dit samen met zijn ijdele karakter zijn handen en voeten gebonden.
Ik heb weinig belangstelling voor Wikileaks gehad en dit zal wel zo blijven omdat ik heel goed begrijp hoe een wereld , de hoeren wereld werkt .( het is een energie systeem van langs de waarheid (onderzoek) van ons vereenigde driften voorbij gaan en simpelweg de oorzaak van onze keuze en wil te ontkennen ( en dat iedereen – fout – morgen weer anders benaderd/en befluisterd , filosofeerd . Met de gedachteloosheden gaan we zo uiteindelijk nog fouter door met ons leven dat dood gaan heet) en dan kijk je nergens meer van op .. En de leugen is dat dit toch niet zo is .
Vernieuwt u met openbaringen – alles – is mijn devies .
Ik weet dat er mensen zijn die wikileaks belangrijker vinden dan hun baan , maar zelfs daarmee verander je niet de wereld , het ware veranderen betekend onze lafheid om dood en ziek te worden .. uitstellen en sterke leiders helpen daarbij niet , integendeel , ze verergeren door te verblinden de situatie alleen maar , nee geen mens is hier zonder eigen schuld .
Ik hoop dat een goed verstaander ziet dat uitstellen betekend : dat we een middel hebben gevonden ( democratie , ja iets van democratie of zoiets als totale meningsvrijheid ) waarmee we de problemen de baas denken te begrijpen , zij het dat het ons niet voorwaards helpt maar slechts maar één doel heeft , niet weten waar het in de liefde over gaat . Liefde is in de waarheid ( worstelend ) ondergaan maar weer bovenkomen want, er is geen dood dus vrees niets of iemand .
Ik heb gezegt , goed of slecht zijn geen keuzes , maar (be-amen van ) eigenkennis en inzichten .
Waarom zou een eigentijdse hype aan Wikileaks voorbij gaan? Veel nieuws wordt mi. eerst in hyperbolen omschreven om weer snel te ‘normaliseren’ tot variaties op wat al bestond. Zo dus ook met Wikileaks. Na knap speurwerk en met hulp van ‘lekken’ een tijdje een aardige aanvulling op meestal al redelijk bekende feiten. Het verbaast me ook niet dat mede door die ontstane bekendheid bronnen juist weer opdrogen en ‘het moment’ voorbij gaat. Zo ging het in de ‘oude’ journailistiek ook.
Maar wie weet toveren Wikileaks of anderen straks toch weer andere spraakmakende ‘konijnen’ uit de hoge hoed. Want internet bracht natuurlijk wel nieuwe vormen van nieuwsgaring (hacken) waardoor ‘we’ vast nog regelmatig van de ene in de andere verbazing terecht komen.
De Amerikaanse regering probeert hun tegenstanders altijd de mond te snoeren door de geloofwaardigheid van klokkenluiders aan te tasten. Amerika legt altijd de wil op aan derest van de wereld ongeacht de schade die het veroorzaakt. Net zoals het binnenvallen van Irak wat alleen maar op de lust naar olie was gebaseerd. De middelen die zij gebruiken zoals het opblazen van hun eigen volk (9/11) zijn ondemocratisch en botsen tegen iedere vorm van het humanisme aan. Ze zijn alleen maar goed in het geven van de schuld aan anderen. De regering van Amerika is verantwoordelijk voor meer doden dan het derde rijk en niemand die er ook maar iets over zegt door mensen blind te maken voor de waarheid. Het wordt tijd dat zij zich eens gaan verantwoorden voor alle gruweldaden die zij hebben begaan. De oliezucht is uiteindelijk verantwoordelijk voor het einde van ons menselijke ras. Als dit niet is wat wij willen moeten we het beestje eens bij de naam gaan noemen. Politiek in welke vorm dan ook is nutteloos en een waas die de bevolking de wil oplegt zonder dat zij protesteren. Heeft iemand zich ooit afgevraagd waarom het niet uitmaakt op wie je stemt? Het antwoord is Amerika! Als we zo door gaan zijn we straks onderdeel en medeverantwoordelijk voor het handelen van de Amerikaanse regering.
Het gros van de bevolking weet niet eens dat Amerika na de tweede wereldoorlog Nazi-wetenschappers zoals Werner von Braun en anderen asiel heeft verleend alleen maar om geheime wapenontwikkeling zoals het ontwikkelen van de atoombom. Zie project paperclip! Mensen denk toch eens na het gaat hier niet om mensen en het bestrijden van dictators of politiek maar om macht en geld! Zodra iemand aan die macht knaagt wordt hij of zij opgesloten in een donker hol om de waarheid te onderdrukken. Julian Assange is de enige man die ons de ogen weer probeert te openen
@Dave Bron
Ik vraag me af hoe het komt dat er mensen zijn die zich in het 9-11 complot laten overtuigen. Als iets wat Wikileaks of welke andere bron dan ook niet kunnen bevestigen is dat de Amerikaanse overheid achter de aanslagen zat. Als ze dat wel zijn geweest dan is het een verdomd goede coverup. Een aantal overheids functionarissen die een aanslag van dergelijke omvang in het midden van NY en centrum van Defensie zonder maar iemand lucht van krijgt. Door 800 van je collega’s om te brengen zou de relaties op de werkvloer op spanning zetten. Want als ergens waar ze op de hoogte zijn van geheime operaties, dan is het wel Pentagon.
Ook was het bekend dat Werner Von Braun samen met veel andere wetenschappers door Amerikanen in dienst zijn genomen. Dat zijn werk het centrum van Londen als doel had gekregen is natuurlijk verwijtbaar, maar de ware architect van fascisme was Hitler en zijn naaste click van Nazi’s. Von Braun was een stuk gereedschap, wel een die Amerikanen na de Tweede Wereldoorlog nodig hadden. De Koude Oorlog volgde vrijwel gelijk op. Trouwens Von Braun was gespecialiseerd in raketwetenschap en niet nucleaire fysica. Atoomboom was voor een groot deel mogelijk door Einsteins relativiteitstheorie. Werner werkte mee aan Saturn V die de eerste mens op de maan heeft neergezet. Maar dat je alles op een hoop gooit heb al eerder vermoedt.
Ja, ook Amerikanen hebben olie nodig. Wij, wat minder, al komt het ook door het aantal inwoners. Dat bij de Amerikaanse regering niet alles pluis is snapt iedereen, dat daar in het geheim een duivel gezeten is die zijn schaduw over het goede werpt stel ik ter discussie.
@ Maxz
een paar opmerkingen bij je relativering hierboven
Een Amerikaan gebruikt, gemiddeld, 1,5 tot 2 maal zoveel energie als een Europeaan. Inmiddels telt de USA grofweg 200 miljoen mensen en de EU dik 300 miljoen – dus zijn we inmiddels met meer
Of Von Braun een nazi was of niet, dat zou ik niet willen bepalen aan de hand van zijn positie, maar aan de hand van zijn denkbeelden. Hij was laag genoeg om ook zonder een echte nazi te zijn zo ver te kunnen komen, dat geef ik toe, maar de meeste nazi’s waren klootjesvolk.
De denkbeelden van Von Braun ken ik niet. Maar omgekeerd, ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het ontwikkelen van wapensystemen in een land dat – door eigen schuld – in oorlog is met de hele wereld, dat dat geen oorlogsmisdaad is. Hoe zeer het ook te betreuren is dat hij dat deed.
Toch, de sfeer op de werkvloer is voor mij het mooiste argument tegen de 9/11 complottheorie dat ik ooit gehoord heb
Von Braun was zo ver gekomen door zijn werk als wetenschapper, niet zijn inzet voor de NSDAP. Dat zijn werk en hoge positie ook voor politici belangrijk maakte is dan wel een heel zwak excuus, maar dan zou je ook iedere Duitser die een bijdrage aan de maatschappij, een Nazi en oorlogscrimineel kunnen noemen.
Er zijn aanstichters en meelopers. Moeilijk om zich te verplaatsen en oordelen want ook als was de Nazi partij al 6 jaar aan de macht toen de oorlog uitbrak, voor de meesten waren de gruweldaden pas achteraf bekend. Of je in die 6 jaar genoeg aanwijzingen had om het land te verlaten kan ik niet bepalen. Het is natuurlijk voor iedereen verschillend geweest. Ik kan voorstellen dat de Nazi’s een behoorlijk propaganda machine op gang hadden gezet die vrijwel alle informatie zeefde van wat het volk zag of hoorde. Nog steeds is belang van vrije media niet bij iedereen doorgedrongen. Wat weer een reden is om jezelf een excuus te geven om je leven niet onderste boven te hoeven gooien. Want hoe ver moet jouw regering gaan voordat je baan en huis verlaat om in het buitenland verzet te vormen? Bedenk dan welke dilemma’s jouw te wachten staan.
Dat allemaal neemt niet weg dat meeloper zijn – betekend gewoon dat je medeplichtig bent. Dat er miljoenen slachtoffers op het slachtveld gevallen zijn is een ding, het is dan jij of hem, ook al heb jij geen persoonlijke redenen om iemand te vermoorden. Wat weer ons brengt dat iemand doden in het belang van je land, niet als misdaad maar als eervol en heldhaftig wordt gezien en gepropagandeerd. Het aantal doden die op systematische wijze zijn vergast lopen in de miljoenen. Dit is veel moeilijker om uit te leggen, vooral als je kijkt hoeveel mensen je voor nodig hebt om dit uit te voeren, Hitler zou dit in zijn eentje natuurlijk nooit lukken.
Ik geloof niet dat Duitsers van nature bloeddorstiger zijn dan de rest van de wereldbevolking, en daarmee aanneem dat de mens als groep en als individu veel eerder in staat is tot extreme vormen van gruweldaden dan wij liever toegeven of zelfs voor zichzelf durven te accepteren.
Landen met sterke maatschappelijk systeem hebben een fatale fout: de verantwoordelijkheid voor je eigen daden lijkt in het niets oplossen.
Mensen die leiding geven doen het niet zelf, en de mensen die het uitvoeren doen alleen hun werk. Je verantwoordelijkheid wordt dus ingeruild voor plicht. Zelfs in een Democratisch land kan je iets doen waar je zelf niet per se achter hoeft te staan, als het maar de wil van de meerderheid of door de meerderheid gekozen hoofd is.
Ook is de acceptatie dat jij degene bent die aan de verkeerde kant zit een eigenschap dat een bijzonder sterk gevoel van rechtvaardigheid en zelfbeeld eist. Want er is grote verleiding om door een sondebok aan te wijzen zich in de illusie dat jij zoveel beter bent je gruwelijke acties voor heldhaftigheid vergissen.
Paar dingen die ik zelf belangrijk vind voor mijzelf:
-hoe slecht ook jij wel iemand vind, is dit geen reden om minder kritisch naar jezelf te kijken
-je bent altijd verantwoordelijk voor jouw acties, dus niet je land, godsdienst of hoger gezag
-jou huidige acties kunnen nooit gerechtvaardigd worden door onrecht in die in geschiedenis was aangedaan
-iedereen is jouw gelijke, niemand is meer of minder een mens dat ieder ander ook al kan de illusie heel sterk zijn.
Von Braun was mi. een bevlogen wetenschapper die met iedereen in zee ging om zijn jongensdroom te verwezelijken: raketten (en mensen) naar de ruimte. Als zoveel wetenschappers in dienst van de nazi’s interesseerde hij zich niet voor de schaduwkanten, de ontmenselijkte slaven die ‘zijn’ V2 (A4) uiteindelijk produceerden, de extreme misdadigheid van Hitler’s regime of de konsekwenties van zijn inzet. Hij zal zijn twijfels best weleens gehad hebben maar bij mijn weten was dat een reden temeer om zich zoveel mogelijk van de realiteit af te sluiten. Hij wist heel goed dat je tegen het einde van die oorlog beter in Amerikaanse dan in Russische handen kon vallen en dat zijn kennis van dermate grote waarde was dat hij gespaard zou worden. De eerste raketproeven in zowel de USSR als de VS waren dan ook met de A4.
Von Braun kon mede dankzij die feiten en zijn mentaliteit later in de VS makkelijk aarden, probleemloos staatsburger worden en ijverig doorwerken aan uiteindelijk de Apollovluchten naar de maan. Mensen die pas vanaf de jaren zestig zijn verleden aan de kaak stelden werden ook door de overheid zoveel mogelijk weggezet als staatsvijandige communisten. Von Braun ontliep die discussie altijd zoveel mogelijk, stelde dat je in die tijd geen keus had (net als Speer) en werd ziek. Ook in Nederland hoefde je er indertijd trouwens nog niet echt mee aan te komen. Ook hier keek men liever naar de prestaties en vooruit.
PS. We vergeten in de ‘goed-fout’ discussies ook weleens dat mensen in uitzonderlijke omstandigheden zonder zicht op het geheel vaak heel pragmatisch kiezen voor eigen overleven en echt weinig anders kunnen doen. En ja, ook iedere kans grijpen om te overleven en er beter uit te komen. Misschien een dooddoener maar volgens mij ook van alle tijden.
@Ricardo, Maxz en Bas
Heren, gaarne een beetje on topic blijven, we dwalen nu wel erg af. Alvast dank.
Gr. Arjen
@Arjen, je hebt absoluut gelijk, maar ik kon het toch niet laten om erop te reageren.
Als de vraag nog niet werd beantwoord dan graag de vraag waarom Julian Assange ster zo snel als belangrijk nieuws brenger is gedaald … was het omdat het tot nu zijn werk weinig spectaculairs opleverde ? Is er dan niet zoveel schokkend nieuws onder de zon ?
Hebben we aan de problemen van vandaag onze handen vol ? Ik ben de stroom aan treurige nieuwtjes in iedergeval al lang zat , het is voor mij geen nieuws meer .
Het nieuws is meestal twaalf in een dozijn , heel bekend allemaal waar de doorsnee nederlander geen donder mee kan doen . ik snap dat niet want er zijn zovele onderwerpen (zie eens op het internet) maar nooit vind ik een fatsoenlijk bericht op tv terug . Tv en nieuws gaan niet over de dingen die er toe doen , maar over die dingen die met macht te maken hebben . De autoriteit dat macht genoemt word is nu eenmaal een feit dus gegeven ( zij het dat ik het met deze machten helemaal niet eens ben , in tegendeel !! ) Helaas is dat interesant genoeg omdat het over eer en strijd gaat . Heb het maar eens over vredes energieen die geen conflict opzoeken maar hun oorspronkelijke oorsprong willen beleven ! Simpelheid , is dat geen nieuws ? ( Sorry Arjen )
@John van Dokkumburg
Volgens mij begrijp ik wat je bedoelt.
Ik denk dat het continue maar praten over de verschillende (soorten) machtsposities en de consequenties, vervolgens via uitleg en toelichting “kunnen” laten zien aan de mensen dat ze (de journalisten e.d.) weten “hoe het machtspelletje gespeeld wordt”, iets diepgaanders verraadt:
1. Ze hebben geen oplossing voor het probleem, waardoor ze zich in eerste instantie machteloos voelen; vervolgens,
2. Gaan ze degenen die wél macht hebben -ook al wordt het eens hoog tijd dat voor ééns en altijd klaarhelder gemaakt wordt dat hun macht pure leegte is en volledig in het teken staat van een absoluut gebrek aan wijsheid- beschrijven, onderzoeken, bestempelen met goed/slecht, etc.etc. Dit om toch ergens ook hun eigen machtsgevoel weer vandaan te toveren.
En zo wordt het logisch (te logisch) dat macht en machteloosheid wederzijds en op een wederkerig-progressieve manier slechts het probleem alleen maar groter maken.
ELKE vorm van machtsbehoefte heeft ANGST als FUNDAMENT. Dus, eigenlijk kan het helemaal niet dat mensen die macht willen hebben machtig kunnen worden. Ze zijn namelijk van nature en mentaal de zwakste van allemaal…
Hier ligt dan ook de oplossing (de enige).
Het is wel interessant wat John van Dokkumburg zegt, is hetgeen WikiLeaks naar buiten bracht weinig spectaculair? In principe niet, maar we werden zoals zelden gebeurd bevestigd in vermoedens die we al langer hadden met concreet beeldmateriaal bijvoorbeeld.
En eigenlijk weten we allemaal hoe vies en vuil de wereld “werkt”, hoe zaken worden verkapt en verhuld (het Britse afluisterschandaal), weten we wellicht onbewust dat het gevaarlijk is bepaalde zaken naar boven te brengen. Het liefst draaien we ons hoofd de andere kant op. Mensen die dat niet doen verdwijnen snel van het toneel (Kelly / Hoare) of gaan een lange lijdensweg tegemoet (Assange / Manning).
Ik denk dat het onze plicht is deze mensen op zijn minst serieus te nemen en te luisteren naar hun verhaal.
En ja, het is belangrijk om echt nieuws naar voren te brengen of nieuwe ontwikkelingen die tot grootse dingen kunnen leiden. Ik vind de constatering van de Tjechische filosoof Slavoj Zizek bijvoorbeeld dat we de zaken in ons huidig politiek – maatschappelijk systeem niet kunnen oplossen een eye-opener. Dat we niet moeten zoeken naar oplossingen binnen ons huidige systeem, maar het systeem zelf moeten veranderen. Tijd voor een nieuwe periode van denkers zoals halverwege de 19e eeuw. Dus geen Socialisme, Communisme, Liberalisme of een combinatie daarvan, maar een nieuw nog te bedenken systeem.
Interessant? Google naar de video die er is van de ontmoeting onlangs tussen Julian Assange en Slavoj Zizek.
@Richard
Bedankt voor de Zizek-Assange tip!!
Zizek was laatst ook bij “boeken” (vpro). Was ook wel interessant. Volgens mij kwam Assange daar ook voorbij.
Misschien ook interessant voor je de docu over (denken en leven van) Toni Negri (a revolt that never ends -ook in google-).
@Jack
Opgezocht, bekeken (“a revolt never ends”), interessant. Dus ook jij bedankt. Zizek had btw aardig wat kritieken op “Empire” van Hardt en Negri.
Had eigenlijk een aardige reaktie hier geschreven, maar vergeten mijn naam in te vullen, dan ben je dus alles kwijt!
Maar deze discussie beperkt zich denk ik niet tot Assange en zou net zo goed onder een artikel over Berlusconi of het Engelse afluisterschandaal kunnen staan. Dus: wordt vervolgd.
@Richard
Ach ja, kritiek dat is sinds Kant gemeengoed geworden. Je moet eerst overal commentaar op geven wil je kans maken gelezen te worden.
Ik heb niks tegen Zizek of Negri of wie dan ook, maar qua hedendaagse filosofie vind ik alles maar een slappe (en vaak onbewuste) herhaling van wat Nietzsche al lang en breed heeft uitgelegd (ook al leest men het slecht). Hier en daar wat uitzonderingen zoals Deleuze, Heidegger, Bataille, Baudrillard (alhoewel ie toch weer in het pessimisme terugvalt).
Mensen als Zizek en Negri zijn echter uitermate relevant. Maar dan uitsluitend om eigen gevoelens en gedachten over de huidige tijd in ze terug te herkennen.
Zoals Marcuse zag, Nietzsche wist zich wel van de tijd -en dus publieke opinie- los te maken, en was in staat terugkerende fenomenen te zien (en uit te leggen) die ongebonden zijn aan bepaalde tijden of situaties.
De rest (Arendt, Baudrillard, Althusser, Adorno, en heel de mikmak -ken ook niet alles gelezen, maar dat hoeft ook niet (je moet ook nog leven)-) is allemaal uitermate interessant, ook wel degelijke “filosofisch” maar geen “filosofie”.
Mijn diepste gevoel zegt dat als uiteindelijk de grenzen van het kennen zijn gevonden, en als met behulp daarvan bepaald kan worden wat we wel en wat we niet kunnen (en moeten) kennen, dat we weer regelrecht teruggestuurd worden naar Aristoteles… Dan zullen een hele hoop mensen zich opeens radicaal heeeeeeel erg diep gaan schamen (Stephen Hawking voorop!!!!).
Ik had altijd gedacht dat religie altijd een bron voor confrontaties is geweest. Ik had ook gedacht dat dit een achterhaald idealisme was, die door gebrek aan middelen voor sociale controle; op gevoelens van angst en hoop inspeelden om een maatschappij in stand te houden. Dit kwam door mijn Christelijke achtergrond en mijn beperkte kennis ervan. Mijn idee was dat Christendom; God en een Duivel, Hel en de Hemel voor de keuze stelde tussen: eigenbelang en vervloeking of een zegen en zelfverkettering.
De Tien Geboden en het feit dat logo hiervan een martelapparaat is, die een gruwelijke, lijdzame dood aan een profeet en de zon van God had toegebracht. De manier waarop Jezus is gestorven zou luisteren naar zijn preken in mijn ogen een manier van zelfverkettering en onderwerping zijn.
Het feit dat mijn oma gelovig is, verbaasde mij niet alleen dat ze ook nog toerekeningsvatbaar is; maar ook sinds dat ik mij nog kan herinneren, adviezen gaf die bij mij tot op de dag van vandaag zijn bijgebleven. En daarmee moet ik mijn Russische afkomst verraden door te vertellen ik mij begon te interesseren in een klein Orthodox-Christelijke bijbeltje uit 1888 die van dochter naar dochter binnen onze familie was doorgegeven.
Ook al ben ik een zoon, had ik die ook van mijn moeder gevraagd en heb maar twee avonden gelezen. Het is een oud-Russisch schrift dus lezen komt niet makkelijk. Wat ik heb gelezen moet ik ook even laten bezinken. Omdat ik heb begrepen dat geloven kun je iets pas als je het begrijpt; weet ik nog niet of ik mezelf gelovig kan noemen. Het feit dat het in de Bijbeltje staat, heeft dit al mijn vooroordelen over geloof in een klap ontkracht. Want daarmee zal niet eens een wetenschapper in discussie mee gaan.
Wetten hoef je niet te begrijpen om aan te moeten houden. Wat ik nu van de Orthodox-Christendom begrijp, is dat de geboden zijn om die te begrijpen, toen ik alvorens dacht dat ze waren om er alleen eraan te houden. Hoe dat komt dat filosofie, in een religie, tot een autoritair instituut zoals wij die hedendaags kennen is veranderd; precies om deze misvatting.
Wat ik bovendien heel opmerkelijk vind is dat het boek jou helemaal niet dwingt om een keuze tussen de Hemel of de Hel te maken, maar juist sprak om je daar geen zorgen van te maken. Want door het angst voor het kwade te spreiden is in angst voor het kwade te lijden. De reden is dat iedereen is gelijk voor God is, en dat dit de waarheid is, en door deze waarheid te zien betekend dat de waarheid van een ander is aan jouwe gelijk. Je keert tegen God als je de waarheid niet accepteert: je eigen woord dus boven die van een ander als de enige waarheid te verklaren of andersom. Door over iemand te oordelen betekend in feite dus dat je tegen de waarheid keert. Het is ook niet van belang of iemand naar jou luistert of niet, dat heb jij niet in de hand, het belangrijkste is dat jij naar hem wel luistert. En dan zal een ander naar jou moeten luisteren om de waarheid te zien.
Dit is lastige: een misvatting dat geloof – een religie is gemaakt als je gelooft dat jij het begrijpt. Je zal dus eerst moeten begrijpen waarin je gelooft. Luister – en je zal gehoord worden, gij zult zegenen en gezegend worden, keer niet weg van je vijand en de vijand zal niet tegen je keren. Dit is lijkt wel Karma, maar komt in ieder geloof voor.
Dit is geen ideologie: want als dat zo is, dan moeten we onze beeld erover aanpassen. Want van wat ik uit de Bijbel begrijp is dat God de waarheid is, en God zit in ons allen dus zal God jouw niet oordelen zolang jij de ander niet oordeelt.
Geloven is naar een ander te luisteren en dan zul je de waarheid zien; want de waarheid is dat een tegenstrijdigheid alleen bestaan als je verband niet ziet. Een keuze tussen hemel en hel hoef je dus inderdaad niet maken, want hemel is liefde die je aan een ander geeft en hel is woede, jaloezie, ijdelheid en haat wat alleen gevoelens van leed die jezelf toebrengt door van de waarheid te keren.
Ik hoop Arjen, als U nu hier bent aangekomen, het begrip “on topic” in een ander licht ziet. Want de nieuwsberichten brengen ons conflicten en geweld, debatten en discussies, haat en leed, problemen en obstakels wetten en regels; om dit alles te oordeel te stellen en niet van je eigen oordeel te beseffen; dat de waarheid is dat aan de voet van al deze ellende, is dat we achter deze feiten lopen.
Wat hoe kunnen we door deze massa aan informatie nog naar elkaar luisteren; als alle informatie het gevolg en de oorzaak is – omdat wij dit niet doen?
…. het snoeiharde verhoor van Murdoch? Dat bedoel je vast ironisch, of toch niet.
Assange is een held. Lees : “Staatsvijand nummer 1″, and you will know