Bommen in Kosovo, bommen in Libië
Hij pleitte in een vroeg stadium voor een ingrijpen in Libië. Werd aanvankelijk voor gek verklaard door zijn Amerikaanse vrienden. Kreeg kritiek van zijn eigen generaals die twijfelden of de Britten wel een nieuw militair avontuur aankonden. Bleef desondanks volhouden en zijn nek uitsteken. Et voilà, zie hier het grote buitenlandse succes van David Cameron.
Natuurlijk, het waren de Libiërs die de zwaarste klus voor hun rekening namen. En zonder Franse en Amerikaanse steun was het militaire ingrijpen op niets uitgelopen. Maar de Britten speelden een belangrijke rol. Toen Khadafi’s soldaten op het punt stonden Benghazi onder de voet te lopen en de Libische opstand in de kiem te smoren, trokken Cameron en Sarkozy de internationale gemeenschap om vijf voor twaalf over de streep. De NAVO-bommen leidden tot een omslag in de Libische burgeroorlog.
Britse premier zal ongetwijfeld met enige genoegdoening de ontwikkelingen in Libië hebben gevolgd deze week. Want risico’s voor Cameron waren er zeker, zoals we al in een eerdere blog vaststelden. Maar hij voorkwam een Irak-fiasco à la Blair: een bloederige, uitgerekte oorlog met langdurige aanwezigheid van Britse grondtroepen. In Libië niets van dat alles. No boots on the ground. En: een half jaar nadat de eerste Britse raketten hun doelen raakten, is de strijd voorbij – althans, zo lijkt het. Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Al deed Cameron zijn best elke vergelijking met Irak te vermijden, toch zijn juist de parallellen met Tony Blair opvallend. Blair zat –net als Cameron- nog maar een jaar in Downing Street toen hij aanstuurde op zijn eerste militaire ingrijpen. Blair was gefrustreerd geraakt door de Europese apathie rond Kosovo, haalde een twijfelende Bill Clinton over de streep en omzeilde de VN Veiligheidsraad. Op 24 maart 1999 vielen de eerste bommen. De operatie werd gezien als een succes. Een paar maanden na de bommencampagne trokken de Serviërs zich terug uit Kosovo. Blair kreeg de kudo’s.
De oorlog in Kosovo legde de grondslag voor de Blair Doctrine van morele interventie (anderen noemen het moreel imperialisme). Het was de basis voor zowel de vredesmissie in Noord-Ierland als de latere oorlogen in Sierra Leone en Irak. Voor Blair was er weinig verschil tussen vrede maken en oorlog voeren. Beide vereisten in zijn ogen dappere, eigenzinnige daden. Beide vereisten een houding waarbij je soms (of in Blairs geval: vaak) de oren sluit voor adviezen dat er grote risico’s aan die daden verbonden zijn. In Noord-Ierland en Kosovo pakte het goed uit, in Irak ging het gigantisch mis.
Fast forward een jaar of twaalf. In de woorden van Cameron, een stiekeme bewonderaar van Blair, horen we de echo van zijn voorganger. Blair sprak over moreel interventionisme. Cameron had het over de “moral responsibility to act” om een humanitair drama in Libië te voorkomen. Het wordt interessant te zien of Libië de blauwdruk wordt voor Cameron bij toekomstig buitenlands ingrijpen. Zal Cameron zijn reserves overboord gooien als een nieuwe humanitaire crisis zich aandient (Syrië, anyone?) Zal Cameron dezelfde fouten maken als Blair? Of ligt het drama van Irak nog te vers in het geheugen?
Wat voor mij een heel groot verscvhil is tussen Lybië en Irak en Afghanistan is dat in Lybië in elk geval het initiatief tot ingrijpen bij de bevolking van het land is begonnen
Nu was ik toen tegen bemoeienis door de Navo, en hoezeer ik ook blij ben dat het regime Khadaffi beëindigd is, ik vind nog steeds dat de Navo niet het moeten ingrijpen.
Want als wij ingrijpen omdat ergens iets gebeurt dat onze normen schaadt, dan is dat cultureel imperialisme. Want blijkbaar vinden we onze normen beter, respectabeler dan die van andere culturen. Ik vind ze prettiger, omdat ik ze ken. Wellicht funtioneler, omdat ze leiden tot meer welvaart, hetgeen ik belangrijk vind. Maar anderen vinden andere dingen belangrijk, zoals een godsvruchtig leven. Daarom kan ik onze normen niet beter noemen.
Lybië had zichzelf moeten bevrijden – nu heeft de Navo een hele grote rol gespeeld. Helaas
Afghanistan en Irak zijn niet bevrijd van de Taliban en Saddam, maar bezet door het Westen – en niet uit menslievendheid maar om de belangen van de Westerse mogendheden te dienen.
Je ziet ook dat in Lybië Jan met de pet blij is met het Westen, en in Irak en Afghanistan zijn ze dat niet.
reactie op bas-helaas bas ,het ligt echt heel anders
begin van de week braken er overal weer gevechten uit in libie en clinton moest weer met een truc komen.
sirte[de laatste wijken] is donderdagochtend met een bommen tapijt plat gegooid en men is toen gaan zoeken naar mensen en hebben veel mensen gevonden in bunkers want daar ga je zitten met weken van bombardementen.
ook kadaffi was daar en iedereen is afgemaakt zoals dat al maanden gebeurd overal in libie.
goede bronnen bevestigd.
nu claimen de mensen van misrata dat ze hem hebben gepakt maar sirte heeft een miljoen inwoners en zij zullen terug slaan met alles wat ze hebben [this is not the end]geen waarzeggerij
de vele versies die sinds gisteren de revue zijn gepasseerd bewijzen dat het een groot wespennest is in de westerse media
Grote buitenlandse succes van David Cameron? Als je 50.000 doden in Libie succes noemt… om erg cynisch van te worden. Zal wel goed zijn voor de Libiers. Zeg dan gewoon dat je het vanwege de olie doet, dat het geostrategische redenen heeft.
En hoezo pakte het in Kosovo goed uit? Kosovo is mono-etnischer als ooit tevoren. De voormalige UCK-strijders dragen nu maatpakken en criminelen hebben het voor het zeggen en de nog niet verdreven Serviers leven in ghetto’s. Ja, de Blair-doctrine werpt werkelijk zijn vruchten af.
Cameron somt wel alle doden door Khadafi op als reden waarom er ingegrepen diende te worden, echter, hebben wij al getallen van hoeveel (burger)doden er door het NAVO bombardement en militaire steun aan de bende opstandelingen zijn gevallen? Dat zijn er wellicht tienduizenden gezien de enorme hoeveelheid bommen die er afgeworpen zijn.
Wellicht was de ” opstand ” binnen enkele weken gesmoord met slechts honderden doden tot gevolg als de NAVO niet was binnengevallen.
Zeer kwalijk dat de NOS zo doorzichtig weinig evenwichtige berichtgeving verspreidt.
Simpelweg een moordenaar. Geen haar beter dan de man die hij heeft laten ombrengen.
@Bas zegt: 21-10-11 om 08:59
Ja, nu is jan met de pet nog wel blij met ons. Totdat ze ontdekken dat bijvoorbeeld de medische hulp (zoals onder Gaddafi) niet meer gratis is, omdat wij de olie voor een grijpstuiver van ze af nemen. Afgezien van een paar (de raad/zakenlieden), zullen ze het naar alle waarschijnlijk veel slechter krijgen. Maar ach, de verkiezingen zijn pas over 2 jaar. Waarschijnlijk moeten er nog een paar tegenstanders uit de weg worden geruimd.
Cameron is een smeerlap, of wordt geadviseerd door smeerlappen. Net als die gasten aan de andere kant van de atlantic.
http://youtu.be/mlz3-OzcExI
Hoezo, no boots on the ground? Leugen na leugen.
@SevenCirkel
Klopt, de Britten haden wel degelijk militairen in Libië (de welbekende ‘adviseurs’ en special forces). Maar met “boots on the ground” bedoelde ik vooral de grootschalige inzet van grondtroepen zoals in Irak en Afghanistan (in dit geval de afwezigheid daarvan).
@Dan
Weet niet of ik deze discussie met je wil aangaan. Het is een beetje onzinnig te suggereren/speculeren dat er mogelijk slechts honderden doden waren gevallen als de NAVO niet had ingegrepen en Ghadaffi zijn gang had kunnen gaan. Ghadaffi, die al eerder massaslachtingen heeft aangericht onder zijn eigen bevolking (zoals in de Abu Salim gevangenis in 1996), had de bevolking van Benghazi gedreigd “elke rat uit zijn hol te jagen”. Het is een beetje naief om te denken dat het dan bij enkele honderden doden was gebleven. Anyway, het is een ‘what if’ discussie die niemand kan winnen.
Maar dat is niet het punt dat ik wil maken. Ik probeer met mijn blog juist een kritische noot te plaatsen bij Cameron’s “moral responsibility” om in te grijpen. Dat klinkt nobel, net zoals het erg nobel klonk toen Blair dezelfde argumenten gebruikte bij Kosovo. Het ingrijpen in Kosovo had een enorme impact op het denken van Blair en maakte hem minder ontvankelijk voor kritische geluiden bij de daarop volgende militaire conflicten. Er is een rechte lijn te trekken tussen Kosovo en de oorlog in Irak.
Dit soort conflicten geven Westerse leiders soms de illusie dat ze altijd het gelijk aan hun zijde hebben. En het legt ook hu hypcrisie bloot: waarom ingrijpen in Libië, maar niet in Syrië? Of Somalië? Of Congo? Of enzovoorts? Ik geloof dat er maar weinig Libiërs rouwig zijn om de dood van Ghadaffi, maar deze NAVO-operatie kan implicaties hebben voor toekomstige conflicten die misschien veel slechter aflopen.
De NAVO heeft alle resoluties aan hun laars gelapt, heeft een heel land inclusief bevolking plat gebombardeerd, Omdat Kaddaffi met zijn beleid om de olie opbrengsten de Afrika Unie wilde behoeden voor de IMF en zijn land mee op bouwden.
In Libië is er een stammen beleid, die bepalen alles. Dus Kadaffi was wel leider van een stam, maar heerste niet alleen over dat land. Alle media over Libië was en is propaganda die wij hier over die verwoesting van de NAVO hoorde of las. En de leugens blijven ze volhouden. Er kleeft aan alle politieke Europese regeringen nu veel onnodig Libaneesbloed.
Wat Cameron heel goed aanvoelde was dat een beperkt ingrijpen met een vast eindmoment mogelijk was. Vooral door steun van de plaatselijke bevolking.
Hij had ook een mooie testcase toen de SAS Britse en andere Europeaanse burgers wegtrok van zo’n olievliegstrip in de woestijn. Da’s lekker scoren voor een Tory!
Dat van die ‘No Boots On The Ground’ valt trouwens wel mee… Er zat een hotel vol Andy McNabs in Benghazi. Allemaal rugby forwards met Oakley brillen die doelen aanwezen voor de RAF en andere NATO vliegtuigen.
Wel slim trouwens van the Rt Hon Mr Cameron om de overwinning te claimen nu Sarkozy druk is met de Eurocrisis
@Arjen,
Uit je reactie: ” Ghadaffi, die al eerder massaslachtingen heeft aangericht onder zijn eigen bevolking (zoals in de Abu Salim gevangenis in 1996),…”
maak ik op dat je daarmee toch ook in het reine te komen met de daden en beslissingen van onze leiders die zoals je verder aangeeft wellicht niet zo zuiver en nobel zijn als men (de media en politici) ons willen doen geloven.
Trek die redenering door en we zouden bijvoorbeeld de VS ter verantwoording moeten roepen of zelfs bombarderen voor wat ze daar doen en in andere landen hebben uitgespookt. (doodstraf, Vietnam, militaire acties in tal van landen, racisme, communistenjacht etc.)
Nee, ik ben ervan overtuigd dat om de een of andere reden de media niet objectief, kunnen of willen zijn.
Was er wel sprake van objectieve en evenwichtige belichting door de media dan kan het publiek zelf conclusies trekken.
Mijn vraag is: heb jij de indruk dat er evenwichtige en objectieve berichtgeving gegeven wordt?
probeert
De verkiezingscampagne van de Democraten in de VS werd gesteund door crimineel geld van de albanese lobby in dat land, afhankelijk van de hoeveelheid geld wat ingebracht is wordt er wel een morele draai aan een oorlog gegeven….op deze manier wist Clinton de opportunistische Blair onder een voorwendsel achter zich te krijgen. Verder is er een nederlandse producente die een film heeft gemaakt over albanese maffia in de VS die steekpenningen aan de regering van Clinton heeft betaald in de vorm van steun aan de verkiezingscampagne van de democratische presidentskandidaat die daarna de albanese terroristen in Kosovo politiek en materieel steunde om groot Albanie te realiseren…..hoofdrolspelers in deze ‘Brooklyn-gate’ zijn Richard Holbrooke, Wesley Clark, Madeleine Albright, William Walker…hier de links, het is van een nederlandse bron, geregiseerd door Klaartje Quirijns, recent ook uitgezonden bij de VPRO (als ik me niet vergis), kijk en huiver en dat in Europa 21. eeuw….
Deel 1: http://www.youtube.com/watch?v=zRTNc98YE0U
Deel 2: http://www.youtube.com/watch?v=Q1uJ_TF30-M
Deel 3: http://www.youtube.com/watch?v=Qzij_XfH7jU
Deel 4: http://www.youtube.com/watch?v=U9MOTmD6tHk
Deel 5: http://www.youtube.com/watch?v=etkbnbHMaCg
Gelukkig zijn het nederlandse films om servische partijtigheid uit te sluiten. De horror verhalen van de albanese vrouwen kun je copy/paste ook projecteren op servische vrouwen in Kosovo, daar was een burgeroorlog en dan gebeuren er verschrikkelijke dingen, net zoals in het indonesische Rawagedeh, maar waarom bewapenen met steun uit Washington nadat de oorlog is beeindigd en Servie een democratie is?
Die morele renaissance van Blair is een met een dubbele bodem, Kosovo is ontstaan op de grondvesten van illegale organenhandel van gevangen genomen servische burgers onder leiding van de huidige premier Thaqi, medeweten van Bernard Kouchner etc….alles valt terug te lezen in het uitvoerige onderzoeks rapport van de Raad van Europa welke is opgesteld door parlamentarier Dick Marty.
Hier een link naar het moment van Kouchner, mijns inziens bevestigt zijn non-verbale communicatie het vermoeden dat deze man hier zonder met zijn ogen te knipperen staat te liegen.
Kijk maar:
http://www.youtube.com/watch?v.....detailpage
Laten we het Blairs morele perversie noemen, zoals zijn hele op geweld gerichte buitenlandse politiek valt te karakteriseren.
In Libie ging het overigens ook om Olie, niet om Benghazi, dat laatste was een spin die eraan gegeven moest worden, misschien bedoel je die gave van Blair.