20 maart 2010
Britse honden moeten een microchip en een eigen verzekeringspolis krijgen (foto: Zevroton)
Arjen van der Horst
Groot-Brittannië wordt meer en meer een land waarin geen plaats is voor risico's. Het nieuwste plan: geef elke hond zijn eigen verzekeringspolis en een microchip.
Pothole heaven (foto: Skuds)
Als je een tijdje in het buitenland woont, zijn het vaak de banale, onbelangrijke zaken die je het meest irriteren. Mijn grootste irritatie in Engeland: de diepe putten in de weg. Nu de sneeuw langzaam is weggesmolten, ontwaart zich een slagveld voor mijn voordeur. Mijn straat is veranderd in een Leerdammer gatenkaas.
Het was op zijn zachtst gezegd een bizarre strijd. Appelwangetjes versus rauwe bonken. De mierzoete ballad tegen snoeiharde rap metal.  Zou de zoetgevooisde Britse tiener Joe McElderry winnen, net door de X Factor gelanceerd als het nieuwste Britse popidool? Of werd het toch het ongepolijste "fuck you" van de immer boze Rage Against the Machine? Vandaag was de beslissing.
De Britse regering wil dat Heathrow uitbreidt met een derde start- en landingsbaan (foto: Shirokazan)
Het Britse klimaatbeleid stelt me geregeld voor raadsels. De ambities van Londen zijn hoog en bewonderenswaardig. Het land dat als eerste een klimaatwet aannam, wil in 2050 de CO2-uitstoot hebben teruggedrongen met 80 procent ten opzichte van het niveau van 1990. Tegelijkertijd geeft de Britse regering toestemming voor de bouw van nieuwe kolencentrales en wil ze het luchtverkeer flink uitbreiden.

St Paul's Cathedral in Londen (foto: Kieran Lynam)

Ze behoren tot de meest gekiekte gebouwen en monumenten in Groot-Brittannië. De Big Ben bij het parlementsgebouw van Westminster, de imposante St Paul's Cathedral of Nelsons Zuil op Trafalgar Square. Maar Nederlandse toerist opgepast! Een foto nemen van deze gebouwen kan u in aanraking brengen met de lange arm van de wet.
De omgekomen soldaat Jamie James (foto: Grenadier Guards)
De tirade was een mix van woede, verdriet en afkeuring. Gordon Brown kreeg de volle laag. De premier, toch al niet zo'n woordkunstenaar, hakkelde zich door het gesprek heen. Dit was niet het wekelijkse vragenuurtje waar de oppositie Brown door de mangel haalde. Nee, het was een telefoongesprek met Jacqui Janes, een doodgewone burger en moeder van een omgekomen soldaat. Extra pijnlijk voor de premier was dat Janes het gesprek met Brown opnam en vrijgaf aan de media.
De klassieke rode brievenbus van de Royal Mail (foto: Milan G)
Met een beetje mazzel krijg ik het binnen twee dagen. Maar soms duurt het wel twee weken. De Britse postbezorger Royal Mail is notoir onbetrouwbaar.
Mussolini tijdens een bezoek aan Joegoslavië (foto: Muzej Revolucije Narodnosti)
De Britten verwijzen met graagte naar de Tweede Wereldoorlog. Het is hun moment suprême uit de twintigste eeuw, de overwinning van Goed over Kwaad. Het is geen verrassing dat de Britten deels hun identiteit baseren op hun strijd tegen het fascisme. Bij moeilijke gebeurtenissen, zoals bij de aanslagen op de Londense metro in 2005 (maar ook bij voetbalwedstrijden), hebben de Britse media het al snel over de Blitz-mentaliteit. Mijn Engelse vrienden herinneren er mij nog steeds fijntjes aan dat wij, Nederlanders, ons wel heel makkelijk overgaven aan het fascistische monster. Nu blijkt dat Londen zelf heeft bijgedragen aan de schepping van dat monster.
Geert Wilders (foto: ANSA Online / Sjors Overman)
Arjen van der Horst
De toon was formeel en droog. De inhoud van het oordeel was taai en zat vol juridisch jargon. Maar de strekking ervan was vernietigend voor de Britse regering. Londen had nooit Geert Wilders mogen weren toen hij eerder dit jaar Groot-Brittannië probeerde binnen te komen.