De Adelaar is vertrokken

winkel-bahamontes-toledo.jpgDe fietsenzaak van Federico Bahamontes in Toledo is opgedoekt. De winkel van de legendarische wielrenner, bijgenaamd ‘De Adelaar van Toledo’, bestond bijna vijftig jaar. Je zag hem er vaak zelf achter de toonbank. Al was de Adelaar ook weer niet te beroerd achter in het werkplaatsje zijn blauwe werkjasje aan te doen, een fiets aan de haken te hangen en een ketting te smeren.

We interviewden Bahamontes in 2003 in zijn winkel voor het televisieprogramma Sportpaleis De Jong’. Hij was toen al 75 jaar. Zij het kwiek als veel voormalige atleten zijn. Een beetje zelfingenomen gedroeg hij zich ook, wat je wel ziet als mensen net iets te vaak tegenover een cameraploeg stonden. Maar wat wilden we: tegenover ons hadden we een levende legende. Een van de allerbeste profwielrenners uit de jaren vijftig en zestig. Bahamontes zette liefst 74 overwinningen op zijn naam. Daaronder de Tour van 1959.

bahamontes-tijdens-de-tour-in-1959.jpgHet was toevallig dat hij wielrenner werd. Als kind liep hij tyfus op en liet zijn vader beloven dat hij een fiets kreeg wanneer hij beter werd. Aldus geschiedde. Bahamontes was vooral een ijzersterke klimmer en haast niet te kloppen in de bergetappes van de Tour de France en Giro. Het hielp hem dat hij ingeklemd tussen de bergen van Toledo woonde. De Adelaar pakte dagelijks zijn racefiets en peddelde de sierra in.

De overwinningen van Bahamontes deden de trieste jaren vijftig Spanje goed. Zijn overwinningen zitten zo’n beetje in het collectieve geheugen van het land. De herinnering is zwartwit over Bahamontes op de schouders bij de poorten van Toledo, met tienduizenden juichende mensen om hem heen. Maar wie de winnaar wilde zien ging daarna gewoon naar zijn fietsenwinkel aan de Plaza de la Magdalena.

bahamontes-in-2003-cfoto-rop-zoutberg.jpgDat is nu allemaal voorbij. De klad kwam in zijn handel door de dumppartijen in de grote supermarkten, klaagde Bahamontes. Daar kwam bij dat zijn jongste winkelbediende Faustino toch echt eens met pensioen moest. De fans van Bahamontes in Toledo maakten zich nog sterk. Maar alle pogingen zijn winkel op een of andere manier voor de wielersport te behouden mislukten. Er kwam geen museum voor de Adelaar, en het gemeentebestuur wilde ook geen café vol mooie herinneringen.

Waar de tourwinnaar ooit zijn zaak had opende een week geleden een Chinese winkel. Ze verkopen er van alles, want de winkel van Bahamontes was nu eenmaal enorm groot. Vlees. Kleding. Boeken. Ze hebben er alleen geen binnen- of buitenbanden, bandenplaksetjes of kinderzitjes. Laat staan fietsen.

Er komt vast een koperen bordje op de gevel als de Adelaar op een dag voor altijd uitvliegt.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


2 reacties op “De Adelaar is vertrokken”

  1. marc zegt: 08-11-08 om 17:39

    Dat er een Chinese winkel zelfs in de binnenlanden van Spanje de plaats inneemt van een traditionele winkel is tekenend voor deze tijd. Het gaat sneller dan je denkt! In een paar jaar tijd heb ik in het centrum van Madrid sommige rustieke straten met traditionele winkeltjes en typische barretjes compleet zien veranderen in Chinese handelscentra met gigantische allesverkoopsupermarkten, groothandels en kledingimportwinkels. Voor mensen als Bahamontes zijn het slechte tijden.

  2. Wielergrootheden blijven helden, ook als ze stoppen met fietsen. Maar als de camera weg is, moeten de helden van weleer gewoon weer de handen uit de mouwen steken om gewoon brood op de plank te krijgen. Zo zie je maar hoe relatief alles is.

Geef een reactie