Monkey business
Een buitenverblijf voor oude apen en een kantoor. Meer is het niet, al verstreken vijftien jaar voor ze het voor elkaar hadden. Groot is het wel. De eerste bewoners zijn tien chimpansees. Ze kregen bijna twee voetbalvelden tot hun beschikking. Straks slijten honderdvijftig afgedankte dieren hun laatste dagen onder de zon van Alicante in Spanje.
Het opvangcentrum is eigendom van de Nederlandse stichting AAP. Ze zochten jaren naar een buitenlandse vestiging om wat lucht in hun eigen overvolle hokken in Almere te krijgen. Het werd Villena, een plaatsje tussen amandel- en olijfbomen op een half uur rijden van Alicante.
Daar zat niet iedereen te wachten op de komst van de Flevolandse apen. De rechtse politieke partijen van Villena hielden jaren vol dat de chimpansees aids hadden, en snel de bevolking zouden besmetten. De beroemde Britse primatologe Jane Goodall bemoeide zich er uiteindelijk mee. Zij zou tot aan koninklijk niveau de druk hebben opgevoerd, hoor je de gasten vertellen die voor de opening naar Alicante afreisden. Met succes.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien. Ik maakte begin jaren negentig als stagiair van NRC Handelsblad al eens een reportage over AAP. Ze vangen honderden uitheemse zoogdieren op. Apen, wasberen, stinkdieren, prairiehondjes. De dieren hebben een ellendig leven in circussen, slecht georganiseerde dierentuinen of bij mensenfamilies achter de rug. Een mooi initiatief.
Al is van de idealistische vriendenclub die ik destijds trof nog maar een stukje over. Ook AAP professionaliseerde en ging zijn medewerkers op loonlijsten zetten. Bekende Nederlanders (Bridget Maasland, Loretta Schrijver, Martin Gaus) werden vaandels van de organisatie. Grote sponsors (in ngo-taal major donors) worden tegenwoordig in de watten gelegd. Bij de opening in Spanje zijn er speciale activiteiten voor ze, die niets met apenopvang te maken hebben.
Het bezoek aan een wijnproeverij staat om half vier gepland.
Ik interview David van Gennep, de voorzitter van AAP. Ach ja. Professionalisering is gewoon een middel om een doel te bereiken, zegt hij. Uiteindelijk wil zijn stichting meer en meer dieren helpen. Dat kan alleen als je een grote organisatie achter je hebt. Dan is een van de apen in de enorme kooi het gedoe met die bezoekers en major donors meer dan zat. Hij gooit krijsend stenen naar de hekken waar de genodigden staan Van Gennep grijnst. Kattenkwaad. Monkey business.
Hoi Rop,
Dat valt me erg tegen, van die wijnproeverij.
Daar gaat weer een illusie (ik blijk behoorlijk naïef).
Vraag: waarom belichtte je dit aspect niet in je (radio)reportage.
Daarin vond ik je neutraal-positief over AAP.
In het belang van de dieren of omdat het je opdracht vanuit Hilversum was?
Ha Jeanne, er waren nogal wat dingen te vertellen over die nieuwe opvang van AAP in Spanje. Ten eerste het feit dat de stichting nu ook in het buitenland dieren opvangt. Ten tweede dat de komst van het verblijf jaren in Spanje is tegengewerkt. Ik sprak stichtingsvoorzitter Van Gennep over hun sponsors en hoe AAP daarmee omgaat. Maar het paste er eenvoudigweg niet meer in. Daarvoor zijn die krappe drie minuten radioreportage van het Radio 1 Journaal simpelweg te kort. En eh nee, ik krijg nooit opdrachten van Hilversum over hoe ik mijn werk moet doen.
Dit maakt het duidelijker, dank je voor je reactie, Rop.
Ik vond het ook een goede reportage, dat was het ‘probleem’ niet.
En natuurlijk prima dat je wat je op de radio niet kwijt kon hier op je weblog zet.
Yep Jeanne. Die weblogs zijn een goede plek waar je allerlei observaties rond het werk kwijt kunt. Het is ook zeker een plaats om van gedachten te wisselen over journalistieke keuzes die we maken. Daar zijn die blogs echt voor bedoeld. Jij ook dank dus voor je berichten.