Kerstverhaal uit Baskenland
Ramptijding. Rudy Kraaijkamp verloor een jaar geleden zijn werk in Llodio, in Baskenland. En er kwam een drama bij. Jordi, zijn zoon, speelde in Nederland met vuurwerk. Het ging goed mis.
Hij had kruit in een metalen buisje gestopt en de boel ontplofte. Zijn hand werd eraf geblazen. Vervanging van die hand kostte veel geld, zeiden ze tegen Rudy. Een bedrag van rond de 100.000 euro. Dat vergoedt de verzekering niet. Het opblazen van je hand is je eigen risico.
De tragedie was daarmee compleet. Werk kwijt. Hand van zijn veertienjarige zoon weg. Rudy somberde weken over de toekomst en eindigde in het Centro Extremeño, een café in Llodio, niet ver van Bilbao. Bij de bar hingen biljetten voor de loterij, twintig euro per stuk. Rudy kocht toen hij zijn bier afrekende.
Iedereen heeft zo zijn droom wat je zou doen als je de loterij wint. Zijn eigen droom was altijd een zeiljacht te kopen en een reis naar Zuid-Amerika te maken. Hij zou varend alles heel rustig zien. Afzakken via Afrika, naar Australië. Dan de Zuidpool. We zijn toch allemaal wereldburgers, vindt Rudy. De naam voor zijn zeiljacht bedacht hij al jaren geleden. Jordi.
56306. Heel langzaam verscheen het nummer in beeld tijdens de uitzending van de trekking van de loterij. Kinderen hielden de bordjes omhoog met het winnende getal. De tweede prijs. Rudy weet niet meer wat er door hem heen ging. Het was onbeschrijflijk geweest. Hij begon te trillen, wist niet meer waar hij naar toe moest. Hij wilde zijn lot verstoppen. Alles tegelijk. 56306. Zijn nummer. Hij schoot vol.
Hij had 100.000 euro gewonnen.
Daarmee kon hij de operatie betalen. Ze zullen de pezen vanaf de bovenarm van Jordi verlengen. Hij krijgt een mechanische hand, vertelt Rudy trots. Hij hoopt dat hij altijd met Jordi hand in hand kan blijven lopen. Ook al is zijn zoon straks twintig. En misschien zal hij het dan af en toe denken. Dat hij behalve die hand ook zijn zeiljacht vasthoudt.
Hij zit vandaag bij de trekking van de Spaanse kerstloterij opnieuw voor de televisie. El Gordo. Het totale prijzengeld is enorm. 2.3 miljard euro. Hij had een flink stel loten ingekocht om door te verkopen. Binnen een half uur was Rudy er doorheen. Want geluk, dat kleeft aan je.

F-A-N-T-A-S-T-I-S-C-H-!
als zijn zoon niet zo’n rund was geweest, Konden ze nu samen op die zeilboot zitten.
ik heb liever niet dat je mensen zoals mij een rund noemd
Beste Freddie,
Ik weet niet of je kinderen hebt, aan je reactie te zien niet.
Mocht je wel kinderen hebben of misschien krijgen, dan zal hun zoiets hoop ik bespaard blijven .En die zeilboot komt deze zomer zitten we er toch lekker samen op, advies;spreek niet negatief over iets of iemand als je hem,of haar,of de situatie niet kent. En vooral niet vergeten lootjes te kopen!!! Want dan leef je een stuk gemakkelijker!!!
@Fred
Misschien niet het meest slimme van Jordi, maar we zijn allemaal jong geweest en de meesten hebben gewoon mazzel gehad toen. Hij niet, ik denk dat hij toch erg graag die hand nog had gehad, dan maar wat minder geld.
Gefeliciteerd Rudy, en geniet van je kinderen. Ze zijn je grootste bezit.
Enorm stomme zet van die Jordi
Een gevolg, Rudy, van jouw slechte opvoeding. Je reageert hierboven als door een adder gebeten, maar met vuurweerk stunten dat doen alleen idioten – in de zin van, als je stunt dan ben je een idioot
Ik erger mij enorm aan dit stukje hierboven, en zeker aan jouw reactie Rudy, waarin een geest zweeft van toeval, pech, kan idereen gebeuren, en wat een goede vader is die Rudy toch
Met als gevolg, dat meer mensen hun armen gaan verliezen door stomme streken.
Daarnaast erger ik mij aan de promotie van loterijen. Ja, een budget van 2,3 miljard om het verkopen van loten te stimuleren = ,maar hioeveel wordt binnengehaald?
Loterijen zijn niets beter als de maffia – alleen gelegaliseerd
Ik = idioot
Mijn beste vriend = idioot
Pakweg 40% van de jongens uit mijn dorp in mijn jeugd = idioot
Op het moment dat je een bom maakt lijkt het allemaal veilig. Alleen was in onze tijd het kruit dat men gebruikte echt vele malen minder “sterk”. Dat was pre-strijker tijd, Jordi niet.
bas, je hebt wellicht gelijk. Misschien las ik het stukje anders dan jij. Ik ga hier niet meer loten van kopen, ik ben alleen blij voor Rudy en Jordi dat ze een domme fout uit het verleden deels goed kunnen maken.
Maar goed, ik ben in een naief goede stemming want laatste dag voor mijn mini-vakantie van 5 dagen. Dus alles is liefde en vrede op aarde.
@Tim
“Op het moment dat je een bom maakt lijkt het allemaal veilig.”
Mag ik even lachen?
PS En mijn fout: bommen zijn nooit goed of ongevaarlijk. Wat wij probeerden te maken was vuurwerk met wat over was. Niet een “opblaas” apparaat. Althans, ik dan he. Siervuurwerk kruit erin etc etc. Pure onzin, want zo werkt het niet. Een beetje kruit erbij en BOEM!! In die tijd wisten we ook nog niet het verschil tussen theatervuur, rookpoeder, bengaals vuur en kruit. Tja, jongetjes en hun speeltjes.
Ik heb mijn kinderen nu ook op straffen van huisarrest tot hun 80ste verboden dezelfde waanzin uit te halen. Maar ik kan het me wel voorstellen, het lokt.
Jep, vuurwerk lokt
Ik heb ook de nodige ‘geintjes’ uitgehaald – rotje in een hondendrol, rotje in een sneeuwbal en die dan boven iemands hood laten ontploffen (hij werd heel erg boos, en was groter, sneller en sterker als ik
) en dergelijke
Maar, terugkijkend, ik speelde met de kleinste rotjes die ik vinden kon, want het ging mij om het effect
En nu? Ik vind er al dik 25 jaar geen klap meer aan
De mens zit raar in elkaar. Bij Jordi ging het fout maar bij Ruud ging het goed, deze twee tegenstellingen kwamen bij elkaar en het één compeseert in zekere mate het ander. Laten we blij zijn dat deze ongelukkige gebeurtenis dus toch nog een redelijke uitkomst heeft gehad.
Zelf doe ik de loterij nooit, maar als ik mee zou hebben gedaan met al die lootjes die mij aangeboden worden om te participeren heb ik ruim duizend euro bespaart,. Ik dus blij na iedere Gordo, Niño en god mag weten wat voor spelletjes nog meer. Ik drink lekker een pilsje als ik die blije tafrelen op de TV kijk in mijn spaanse huisje en denk; “lekker weer een paar hondertjes bespaard”