Uitputtingsslag
De Spanjaarden zullen het zes maanden lang weten. Er is alles aan gedaan om het roulerend voorzitterschap van de Europese Unie tot een succes te metselen. Op de agenda staan liefst veertien topconferenties naast een slordige tweeënhalfduizend officiële handelingen en bijeenkomsten. Maar is het nog nodig, zo’n rondreizend circus door 27 lidstaten?
Het Spaanse voorzitterschap werd hier met de twaalf klokslagen van het nieuwe jaar neergezet. Televisiekijkers zagen op het witte postkantoor van Puerta del Sol in Madrid de voornaamste Europese gebouwen geprojecteerd. Vrij spectaculair was het, ook al waren de plaatjes overbekend. Het Colosseum schoot voorbij, de Tower Bridge en de Brandenburger Tor. (Voor Nederland was ook de keus niet echt origineel: een windmolen).
Maar je houdt het gevoel dat er veel stuurlieden op de brug staan. Premier José Luis Zapatero als roulerend voorzitter, de Belg Herman van Rompuy als vaste voorzitter en de nieuwe Hoge Vertegenwoordiger buitenlandse zaken Ashton klemmen de handen aan het roer. In hun nekken blaast de adem van 754 Europarlementatiërs die met de invoering van het Verdrag van Lissabon óók al meer macht kregen.
Zo gaat het zes maanden. Dan wordt de bemanning deels afgelost. Het tweede half jaar is België roulerend voorzitter, en daarna reist het spektakel naar Hongarije. Er is een prioriteitenlijstje gemaakt. Allereerst de internationale veiligheid en uitwerking van de karige milieuafspraken die in Kopenhagen werden gemaakt. Maar boven die punten staat het vlottrekken van de Europese economie. Zapatero pleit op deze video op de site van het Spaanse voorzitterschap voor economische vernieuwing.
Dat is geen gemakkelijke opgave als je in eigen huis een werkloosheid van twintig procent hebt. Daarin brengt ook 2010 geen verlichting. Je ziet Zapatero zijn best doen, in de hoop dat hij als roulerend voorzitter iets van zijn wankelende premierschap kan stutten. Veertien topconferenties en tweeënhalfduizend officiële handelingen. De glimlachende oppositie in de Cortes, het Spaanse parlement, weet zich straks verzekerd van een uitgeputte premier.
Daar zit wel de kneep: Zapatero is met Europa bezig, en heeft dus geen tijd voor zijn eigen land
Alleen, zou Van Rompuiy de taken van Spanje / Zapatero erbij hebben, dan zou er veel en veel teveel macht in 1 persoon geconcentreerd zijn
Van Rompuiy is niet rechtstreeks gekozen, gelukkig, want die macht en een mandaat uit rechtstreekse verkiezingen, dat zou ongeveer een president naar Frans of amerikaans voorbeeld worden – iets dat ik, persoonlijk, nooit zou willen
Dus, hoezeer een land per toerbeurt 6 maanden wat minder geregeerd wordt, en hoe onhandig het systeem ook is, ik denk dat het beter is als een vaste persoon hiervoor aanwijzen – zeker als die persoon reeds andere voorzitterschappen heeft
ik vind dat we van dat rondreizende circus af moeten.het voorzitterschap zou van een vast centraal middelpunt moeten komen
dat zou dan ook centraal in europa moeten zijn na wat googelen zou ik hier aan Praag denken daar zou dan ook het europees parlement moeten zitten.waardoor brussel en staatsburg kunnen worden opgeheven.
het roulerende voorzitterschap mag best wel blijven maar dan door een minister van buitenlandse zaken van het betreffende land.
en dat dan voor een jaar wat kan je doen in een half jaar?
Waar staat dat witte postkantoor aan de Puerta del Sol? Ik ken alleen het witte stadshuis (vroeger een postkantoor) aan de Plaza de Cibeles en het bakstenen gebouw waar de Madrileense deelstaat zetelt aan de Puerta del Sol, vroeger bekend als “Real Casa de Correos” en in 1760 inderdaad neergezet als postkantoor. Een beetje zorgvuldigheid siert de jounalist.