Hij is nog lang niet klaar, maar vrijwel zeker wordt de Sagrada Familia het opvallendste kerkgebouw dat ooit werd neergezet. Paus Benedictus wijdde zondag de tempel van de Catalaanse architect Antoni Gaudi in. Dat betekent dat vanaf nu missen in de kerk worden gehouden. Ze merkten het pausbezoek meteen in Barcelona, waar de rijen bij de Sagrada Familia nog langer werden.
In het Journaal van een paar dagen terug zat de reportage die we in Barcelona over de uitzonderlijke kerk van Gaudi maakten. “Prachtig, dat onderwerp over de Sagrada”, schreef na uitzending enthousiast een van de coördinatoren op de redactie in Hilversum. “Alles zat erin, hoewel ik eigenlijk toch wel graag meer van die beeldhouwer had willen zien met tegenlicht, stof en geschraap.” Er waren meer mensen die dat zeiden.
Daarmee kom je op het dilemma waar we als maker steeds mee zitten. De reportages voor het Journaal duren niet veel langer dan twee minuten. Alleen als het héél bijzonder of nieuwswaardig is, wordt van die regel afgeweken. Dat komt weinig voor, al helemaal niet als je onderwerp wat tijdlozer is en uit een ‘normaal’ land als Spanje komt.

Ik heb het nagekeken. We hadden na een dag draaien in Barcelona een uur en drie kwartier aan beelden van de Sagrada Familia. Daarvan zag u twee minuten en 13 seconden in het Journaal terug. Kill your darlings, roepen de collega’s als je klaagt over de lengte van je onderwerp.

Maar het klopte wel. Net iets langer en met net iets meer geschraap van de Japanse beeldhouwer Sotoo won mijn filmpje aan kracht. Hieronder staat–ie, laten we zeggen in de director’s cut. Het duurt wel drie minuten.