Weg met Zapatero
De laatste week van de verkiezingsbijeenkomsten is begonnen. Maar het lijkt alsof Zapatero zijn koffers al stil heeft gepakt. Binnen zijn partij, de socialistische PSOE, heeft niemand het nog over hem. De man die zeven jaar premier van Spanje was speelt geen enkele rol meer.
Alleen de rechtse oppositie noemt zijn naam schamper om zo Zapatero’s opvolger Rubalcaba het leven zuur te maken. Kies je Rubalcaba, dan krijg je opnieuw een Zapatero, is de boodschap. Met succes. Het stuwt de Partido Popular naar de grootste verkiezingsoverwinning uit hun geschiedenis, voorspellen de prognoses.
De foto’s bij dit blog maakte ik in februari 2004, toen de volledig onbekende socialistische partijleider een ontmoeting met correspondenten had. Ik stond aanvankelijk bij de deuropening en werd uitgebreid op mijn schouders gedreund door iemand die ik niet kende. José Luis Zapatero keek me stralend aan. Alsof we al jaren vrienden waren. Zo zal hij meer mensen hebben ingepakt.
Er was op dat moment nog heel veel niet gebeurd.
De algemene verkiezingen van maart 2004 waren nog niet gehouden en Zapatero was nog niet tot verassing van iedereen de nieuwe premier van Spanje. De treinen bij Atocha waren nog niet ontploft, de Spaanse troepen nog niet uit Irak teruggetrokken. Homo’s en lesbiennes konden niet trouwen. Mishandelde vrouwen wisten nog niet waar ze heen moesten. De massagraven uit de burgeroorlog waren nog niet bespreekbaar.
Maar ook was de bouwbel van de onroerendgoedsector nog niet ontploft. Een enkele Spanjaard had ooit van Lehman Brothers gehoord, geen mens vermoedde dat onder Zapatero’s mandaat de ETA de bijl erbij neer zou gooien. Niemand geloofde dat de werkloosheid ooit nog de tien procent zou overstijgen.
Alles leek zo anders.
Toen Zapatero zich in 2008 herkiesbaar liet stellen kon hij het zich veroorloven een affiche te laten maken waarop de tekst: ‘Op naar de volledige werkgelegenheid’. Die boodschap lijkt een bizarre grap voor het land dat in de eerste helft van 2012 met 23 procent werkloosheid zit. De economische groei is tegen die tijd 0 procent, het land staat dan volledig stil.
Zapatero zal het als premier allemaal na zondag, verkiezingsdag in Spanje, niet meer meemaken. Na afloop van zijn laatste Europese top zei Zapatero tegen journalisten dat hij het als zijn grootste verdienste zag, dat hij Spanje afgelopen anderhalf jaar uit de klauwen het EU noodfonds hield.
Na afloop gaf hij een paar journalisten nog een dreun op hun schouder.
[...] de Spaanse troepen nog niet uit Irak teruggetrokken. Homo’s en lesbiennes konden niet trouwen. Mishandelde vrouwen wisten nog niet waar ze heen moesten. De massagraven uit de burgeroorlog waren nog niet bespreekbaar[...]geen mens vermoedde dat onder Zapatero’s mandaat de ETA de bijl erbij neer zou gooien.[...]
Ik citeerde even de positieve punten van 7 jaar Zapatero en moet zeggen, het is een indrukwekkende lijst.
Kijk ik wat 8 jaar Balkeneinde Nederland heeft opgeleverd – stagnatie, dan zou ik willen dat wij Zapatero hadden gehad.
Maar, in de ogen van een Spanjaard geldt, net als wat Clinton tegen Bush zei, ‘it’s the econony, stupid’.
En die zit Zapatero zwaar tegen. Kan hij waarschijnlijk weinig aan doen, maar hij krijgt het wel op zijn bord.
Nu maar hopen dat de Partido Popular geen engerd als Asnar naar voren heeft geschoven.
Mooie foto’s, Rop!
Als je grootste succes is dat iets NIET is gebeurd, dan is het natuurlijk heel lastig campagne voeren. En teveel hameren op het hoe slecht het land er wel niet voorstond, kunnen ze ook niet doen, want dat is deels hun eigen schuld…
2012 gaat een zwart jaar worden, want de PP is naar mijn idee ook niet in staat om de boel aan de gang te slingeren, terwijl ze inmiddels in bijna het hele land (steden en regio´s) regeren, en straks ook op landelijk niveau, en dan dus niemand meer de schuld kunnen geven. Ze roepen nu steeds dat ze tussen 1996 en 2004 van die geweldige resultaten hebben laten zien, en dat weer gaan doen. Ben benieuwd welke bel ze dit keer denken te gaan blazen….
Grote verliezer? Juan met de pet. Sociale onrust dreigt, met het noodfonds als zwaard van Damocles boven het hoofd van het land.
Er is maar 1 Mister Bean, en dat is hij zeker niet, hoewel hij er bijna van overtuigd was.
http://www.google.nl/search?q=.....38;bih=875
@ Bas: de positieve punten van de jaren van Zapatero hebben (deels) ook een andere kant. De overhaaste terugtrekking uit Irak heeft geleid tot een slechte relatie met de VS. De bespreking over de massagraven ging onder meer over de opgraving hiervan, zeer tegen de zin van nabestaanden. De ETA was ernstig verzwakt na jarenlange strijd en de arrestatie van belangrijke ETA-leden door de voorgaande regering. De vastgoedbel is ontploft door onvoldoende beheersing zowel onder Aznar als ZP. Aan de economische terugval kon ZP weinig doen, zijn apathische houding daarop is hem wel aan te rekenen en verslechterde de situatie. Blijft over de mogelijkheid
tot trouwen voor homo’s en lesbiennes. Dit beschouw ik als een van de twee beste besluiten onder zijn bewind. Het andere is dat snel na zijn aantreden het afschuwelijk slechte Noche de fiesta van de tv werd gehaald.
@ Raton
Zapatero heeft natuurlijk geprofiteerd van dingen die zijn voorgangers in gang gezet hebben. Maar dat doet elke politicus.
In Nederland opent de minister van verkeer en waterstaat met veel apolomb bruggen en wegen – maar nooit wegen die hij/zij zelf gepland heeft, want tegen de tijd dat die klaar zijn is de opvolger al aan de gang.
En die slechte relatie met de USA? Persoonlijk zou ik daar niet mee zitten. Nederland doet van alles en nog wat waar ik het niet mee eens ben om die relatie goed te houden, maar wat levert hij ons op? Ik zie het niet.
Maar, was ik Spanjaard dan denk ik niet dat ik op Zapatero zou stemmen. Maar ook niet op de PP. Het is toch de PvdA of een combinatie van CDA en het conservatieve deel van deel VVD.
Dan stem ik liever op een alternatief. Of desnoods niet.
Laten we in ieder geval nu Rajoy het voordeel van de twijfel geven. De Spaanse economie zal radicaal hervormd moeten worden wil Spanje mee kunnen komen in Europa. Concurrerender en productiever. Of je dat nu leuk vindt of niet.
De Spanjaarden willen hun huidige ‘way of life’ het liefst handhaven maar aan de andere kant willen ze tegelijkertijd tevens onderdeel van Europa zijn. Een schijnbaar onoplosbare tegenstelling…We zullen zien hoe e.e.a. gaat verlopen….