Moker in slowmotion
Hetzelfde hooggerechtshof, zelfde beschuldiging, zelfde hoofdpersoon. Onderzoeksrechter Baltasar Garzón verdedigt zich vanaf vandaag opnieuw tegenover zijn eigen collega’s die hem van ambtsmisbruik verdenken. Garzón zou willens en wetens misdaden van het Spaanse Francoregime hebben onderzocht, terwijl hij wist dat hij daarbij buiten zijn boekje ging.
Ook het protest was hetzelfde. Tientallen sympathisanten van Garzón demonstreerden voor het hooggerechtshof tegen het proces. Op hun spandoeken foto’s van de botten uit een teruggevonden massagraf en de tekst: Is er dan geen justitie voor deze misdaden? Onder de demonstranten waren net als eerder politici van linkse partijen en een aantal bekende Spaanse artiesten.
Tot ergernis van anderen.
“Het spektakel dat om de rechtszaak tegen rechter Garzón gonst kan zijn zaak niet helpen. Justitie moet in staat worden gesteld tot een oordeel te komen, ook al zal die dan niet tot tevredenheid zijn van de verdedigers van de gevierde rechter. Het is weerzinwekkend te zien hoe rechters voor fascist worden uitgemaakt. Het schaadt de objectiviteit die voor de zaak nodig is. Een rechter die drievoudig beschuldigd is van ambtsmisbruik heeft dit orkest niet nodig”, stelt een briefschrijver in de conservatieve krant ABC.
De ingezonden brief is in dezelfde redactionele lijn als het artikel dat ABC aan de zaak wijdt. De krant ergert zich aan de mensenrechtenorganisaties die zich tegen het in hun ogen schandalige proces uitten. Ze lijken vastbesloten buiten de rechtszaal om een parallelle strijd te beginnen, schrijft ABC. “Zo willen ze buiten onze eigen landsgrenzen de Spaanse rechtsstaat ter discussie stellen.”
Ook El País signaleert – zij het op een andere manier – hoe Amnesty International en Human Right Watch als ongenodigde internationale waarnemers bij de zaak aanschoven. Voor het eerst in de geschiedenis van de Europese Unie wordt een rechter vervolgd die in zijn eigen land de schending van mensenrechten onderzocht, citeert El País de NGO’s.
De krant was net als ik maandag bij de persconferentie van onder andere Amnesty International over het proces tegen de rechter. En citeert me als een ‘Duitse’ journalist die vroeg waarom de vervolging van Garzón in Spanje zélf niet als een schandaal wordt ervaren. Want zo lijkt het. Buitenlandse media berichtten afgelopen dagen veelal vol onbegrip over de enorme moker die in slowmotion op het hoofd van Garzón neerkomt. Eenmaal schuldig bevonden wordt hij voor maximaal twintig jaar uit het ambt gezet.
Dezelfde verontwaardiging leeft in mindere mate in Spanje, waar de regering verklaarde dat ook in deze zaak “het recht zijn beloop moet krijgen” en eerder een ideologische tegenstelling de wortel van het kwaad is.
“De rechtszaak van vandaag is de meest omstreden van drie processen die bijna gelijktijdig tegen Garzón wordt gevoerd. De rechter wordt verweten dat hij willens en wetens zijn macht als onderzoeksrechter overschreed,” bericht The Guardian in een heldere analyse.
Het zal allemaal voorbij komen. De massagraven, de tienduizenden vermisten. De amnestywetten die met het einde van de dictatuur werden afgekondigd. Het lastige recente Spaanse verleden waar je niet aan mag komen.
Er is weken voor de behandeling uitgetrokken.
Als de Spaanse praktijk van sus de woede over misdaden door het francoregime allleen door een deel van de Spanjaarden begrepen wordt, dan is hij niet verdedigbaar
Ik zie mezelf niet als links, maar misdaden door Franco – of door bv Honecker in de DDR indertijd – moeten allemaal vervolgd worden.
Amnestiewetten zijn vaak nodig, maar hebben een beperkte houdbaarheid. Kijk naar Argentinië waar deze wetten zijn ingetrokken, en de nog levende betrokkenen zich niet veilig voelen
Terecht niet veilig
Zo gaat dat in Spanje, vroeger verdween je levenslang in de gevangenis of werd je simpelweg geexecuteerd, nu wordt er een proces aangespannen door enkele extreem rechtse organisaties eenvoudigweg om onderzoeksrechter Garzón, die ook al terecht staat door onderzoek op corruptie binnen de Partido Popular, uit de weg te ruimen, monddood te maken. Inderdaad niet uit te leggen in het buitenland, ongeloofelijk. Eigenlijk zou het buitenland in moeten grijpen.
Met het spookbeeld van de Burgeroorlog op de achtergrond lijkt Garzon door rechts geslachtofferd te worden.
Echter, niet alleen de falangisten hebben gedurende de Burgeroorlog gemoord. Ook de communisten (revolutionairen) hebben destijds flink huisgehouden. Met als totaalresultaat een half miljoen doden.
In Spanje gaat het nog steeds hard tegen hard. Daarom is het van belang om Spanje binnen de Europese Unie te houden om aldus eventuele verdere escalatie te voorkomen.
@ Harald
Zonder enige kennis van wat ertoen gebeurde, ga ik er van uit dat beide kanten nagenoeg even slecht waren.
zeg dat de ene kant voor 40 % van de slachtoffers verantwoordelijk was – ik zou zeer overtuigende argumenten voor een lager percentage moeten hebben.
Dat doe ik overigens altijd.
Want door beestachtigheden te ondergaan wordt je zelf ook harder
Of je (mentaal) harder wordt als jezelf beestachtigheden ondergaat vraag ik me af. Wel weet ik dat als jezelf beestachtigheden hebt ondergaan (zoals bijvoorbeeld bij mensen die in concentratiekampen hebben gezeten) je daar een behoorlijk trauma van over kan houden. Je ligt dan gedurende een lange tijd met jezelf in de knoop. En dat is inderdaad wel keihard gelag.
Zeer leerzaam deze link over de Spaanse Burgeroorlog:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Spaanse_Burgeroorlog
@Harald
De communisten waren niet de revolutionairen maar de fascisten o.l.v. generaal Franco waren het die middels een militaire operatie een legitieme regering omverwierpen.
@Bas
Het lijkt me duidelijk aan welke kant de meeste slachtoffers zijn gevallen: bij de verliezers zoals gebruikelijk.
Ook na de oorlog hebben er velen jarenlang zonder proces gevangen gezeten, tot diep in de jaren 70 zijn er nog mensen geexecuteerd, velen interlectuelen hebben Spanje moeten ontvluchten.
Het doet pijn als slachtoffer/nabestaande hedentendage te zien dat in je land de schuldigen voor deze daden ongestraft vredig in hun bed sterven (zoals onlangs Fraga een ex-minister van Franco die na zijn dood gelauwerd werd om zijn democratische bijdrage!!!), en dat je vermoorde familieleden nog in massagraven liggen (verspreid over heel Spanje).
Als klap op de vuurpijlwordt een onderzoeksrechter ook nog aangeklaagd door Franco sympatiserende organisaties. In Spanje 21ste eeuw floreert generaal Franco nog steeds…
Zeer leerzaam deze link over de Spaanse Burgeroorlog
@ Bas
Nee Bas. De revolutionairen in de Spaanse Burgeroorlog waren de Republikeinen (links in het politieke spectrum) en de Falangisten/fascisten waren de Nationalisten (rechts in het politieke spectrum.
En het is wellicht beter om het te hebben over ‘extreem rechts’ en ‘extreem links’. En zoals wellicht bekend: les extrêmes se touchent! Zowel door extreem links als extreem rechts is extreem veel geweld gebruikt. En dan is het voor de nabestaanden in principe niet belangrijk van welke zijde het geweld komt. Zij blijven levenslang slachtoffer…
Rectificatie t.b.v. Bas en Marc.
Bovenstaande reactie (26-01-2012 om 19:29 uur) dient te worden gericht aan Marc i.p.v.aan Bas.
Dus @ Marc: De revolutionairen in de Spaanse Burgeroorlog waren de Republikeinen (links in het politieke spectrum) en de Falangisten/fascisten waren de Nationalisten (rechts in het politieke spectrum.
Er lopen volgens mij 3 rechtzaken tegen Garzón.
Hij heeft 1 miljoen euro aangenomen voor het geven van een praatje. Het schijnt dat dit geld afkomstig van een bedrijf die hij aan het onderzoeken was.
De 2e zaak is wegens het illegaal afluisteren van verdachten en hun advocaat.
En dan nog het ambtsmisbruik….
@ MJ
Aha, ok dat wist ik niet. Bedankt voor de nadere informatie MJ. Dat maakt het beeld wat completer. Uiteraard is hij vooralsnog dan verdachte want hij is nog niet veroordeeld.
Je moet ook weten wat voor enge extreemrechtse clubjes hem aanklagen, dan weet je genoeg. Dat er een heuse heksenjacht bezig is op Garzón vanuit rechts lijkt me duidelijk, er wordt er alles aan gedaan om hem het werken onmogelijk te maken, hoewel ik wel geloof dat Garzón’s onderzoek een ideologische lading heeft. Vanuit allerlei lagen vd bevolking laat men het liefst het Franco-tijdperk gesloten (ook de massagraven), de beste historici over de Spaanse burgeroorlog komen daarom niet uit Spanje zelf (!). De rechter is daarom genoodzaakt om af en toe tegen/over de randen vd wet (die weinig toelaat) te opereren. Ik heb vernomen dat er momenteel in Argentinië rechters bezig zijn om Garzòn’s stokje over te nemen. Dat is goed nieuws maar ook triest te moeten zien dat in Europa 21ste eeuw een partij aan de macht is die zelf nooit openlijk het Francoregime heeft veroordeeld en ook niet van plan is om de wonden uit het verleden te helen. Het maakt het extra zuur nu in 1 vd grootste corruptieschandalen ooit in Spanje (die Garzón ook aan het licht had gebracht) waarin de regerende Partido Popular in is verwikkeld, de corrupte politici worden vrijgesproken. Toeval?
@ Marc
Welke enge extreemrechtse clubjes bedoel je?
Heeft de PSOE wel de misdaden van de linkse kant veroordeeld? Volgens mij niet.
Wat jij zegt over de ideologische lading van Garzon’s onderzoek is nu juist het probleem. Je moet als rechter onafhankelijk zijn en je mag je macht als rechter niet misbruiken om je eigen ideologie na te streven.
@Marc
Ik weet al welke club het is. Zie het op twitter.
@MJ
Links en rechts hebben beiden de misdaden wel veroordeeld daar gaat het niet zozeer om, niet alle sectoren binnen de PSOE zien Garzón graag bezig met zijn onderzoeken. Het probleem is dat de oprichter van de Partido Popular een ex minister was van Franco en ook heeft de partij een extreem rechste vleugel die een grote vinger in de papa heeft in het Spaanse rechts-systeem. In Spanje val je altijd aan de linkerkant óf aan de rechterkant, neutraal is onmogelijk. Van mij part mag er ook wel een andere rechter het werk doen, het gaat tenslotte om ALLE slachtoffers, het gaat om gerechtigheid. Alleen ben ik bang dat van rechtsgezinde onderzoekers weinig te verwachten valt, er leven nog te veel mensen met bloed aan hun handen.
The New York Times omschrijft het perfect in een artikel: “Judge Garzón is undeniably flamboyant and at times overreaches, but prosecuting him for digging into Franco-era crimes is an offense against justice and history. The Spanish Supreme Court never should have accepted this case. Now it must acquit him.”