Bedevaart in lange versie

Als de Koningin van het Moeras om half vier in de ochtend uit haar kerk wordt gedragen hebben we het wel gehad. Ik sta dan al drie uur met cameraman Raúl Cadenas voor de kerk van El Rocío, in het zuiden van Spanje. Vooral Raúl heeft het zwaar. Hij staat met zijn camera op een tafeltje van anderhalve vierkante meter, geritseld bij het café om de hoek, en kan zich amper bewegen.
We zijn op het ergste voorbereid. De duizenden bedevaartgangers hebben de faam heftig te reageren als de Maagd van El Rocío, bijgenaamd Koningin van het Moeras, naar buiten komt. Het gaat meestal met trekken, duwen en flinke klappen. Vorig jaar liepen de gemoederen zo hoog op dat de baar waarop het Mariabeeld brak. De Maagd eindigde op de grond en de processie werd afgebroken.

Maar dit jaar blijft het betrekkelijk rustig.

Toch zijn we er goed doorheen. We zijn al twintig uur op de been en overal zit zand omdat de straten van El Rocío niet zijn geasfalteerd. De pelgrims om ons heen hindert dat niet. Ze zingen, dansen, drinken. En ze huilen tranen met tuiten bij het zien van de Koningin.

Het is vijf uur in de ochtend. In een gitzwarte nacht rijden we naar het hotel dertig kilometer verderop en ik vertel Raúl alle moppen die ik ken om niet in slaap te vallen. Even later zit het audioverslag al in het Radio1 Journaal. Ik slaap vier uur en begin de montage voor het 8uur Journaal. De draaiboeken zijn door de nieuwe journaalstudio strak en streng. Om vijf uur gaat bij de hotelreceptie de internetkabel in mijn laptop. Maar de lijn is wel erg stroperig. Het kost anderhalf uur om twee minuten televisie door te zetten.

Met bureauredacteur Gulsah Ercetin schrijf ik een aankondigingstekst voor presentator Rob Trip. Gulsah moet daarna het item nog ondertitelen en een vervelende verspreking corrigeren. Er gaat een uur voorbij. Rond de tijd dat de gong van het 8Uur Journaal galmt val ik met Raúl aan op een bakje aardappelen met tomaat bij een café in Sevilla. Het is het eerste dat we eten na de kop koffie en boterham van het ontbijt.

Hierbij nog de langere versie van de reportage, gemaakt voor internet. Geniet.

 

 

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


2 reacties op “Bedevaart in lange versie”

  1. Geweldig de emotie die wordt losgemaakt wanneer de Maagd verschijnt. En dan weer een heel jaar wachten om haar weer te zien… Prachtig om te zien dat mensen gelukkig zijn met vrijwel niets!

  2. Marlencita zegt: 31-05-12 om 09:52

    Al jaren woon ik inmiddels gelukkig in t Zuiden van Nederland. Maar liefst 8 vliegvelden binnen handbereik…voor als ik heimwee krijg naar mijn Spanje, mijn Andalucia.

    Ook ik pink een traantje weg na het zien van deze film. Wat ‘mijn mensen’ hebben is uniek: passie voor het leven, schaamteloze devotie en hoop. Pure hoop, belichaamt in een vrouwelijk beeld die op handen wordt gedragen door stoffige straten.

    Het vliegticket is alweer geboekt.

Geef een reactie