Vrijdag: Oh, dat hoge water…
Het hoge water houdt ons land in zijn greep. Alle journaals en nieuwsrubrieken zijn uitgerukt naar het noorden, kranten staan vol met hoogwaterfoto’s en burgemeesters staan in opperste paraatheid naast zwakke dijken. Maar is er nou daadwerkelijk heel veel aan de hand? Waarom zijn wij in Nederland toch zo gefascineerd door het hoge water en de bijkomende ongemakken? Tijs van den Brink gaat erover filosoferen met cultuurhistoricus Gerard Rooijakkers en waterstaatshistoricus Willem van der Ham.
De komende dagen kijken we in het Oog met een aantal fractieleiders van oppositiepartijen naar het nieuwe jaar. Zondag is Job Cohen te gast, morgen een gesprek met Arie Slob van de ChristenUnie, en vanavond voelen we de voorman van D66, Alexander Pechtold, aan de tand.
Terwijl de wereld in een economische crisis verkeert, strooide de Duitse auto-industrie de afgelopen dagen met succesberichten. Volkswagen haalde een wereldwijd verkooprecord in 2011, Audi meldt ongekende successen in China en de Verenigde Staten, en Porsche kan de ingenieurs niet aanslepen. Wat dit succes van de Duitse automakers verklaart, horen we van Wim Oude Weernink en Jan van der Putten, voormalig correspondent in China.
En om 5voor12: het derde gedicht van de twintig door John Jansen van Galen geselecteerde gedichten voor de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd.
Omdat het water stijgt en elementen in het weer onvoorspelbaarder zijn geworden is het noodzakelijk om aan andere, snellere manieren van onheil benaderen te denken. Niet alleen op land maar ook op zee en in de lucht met zijn talloze situaties waarbij groot ingrijpen noodzakelijk werd geacht, denk aan zaken die geen tijd te verspillen mogen hebben, rampen die het klimaat en het onderliggend milieu bedreigen, vrachten stallen met levens, mensen in nood, op land, lucht of water, met name met zaken waar wij grote waarde aan hechten.
Als ik bv ook denk aan het containervrachtschip, sinds maanden gestrand voor de kust van Nieuw-Zeeland, dat als prooi van de elementen onlangs doormidden is gebroken met alle onfortuinlijke milieugevolgen van dien – dan denk ik, zou het niet verstandiger zijn om samen een aantal te maken superhelicopters aan te houden die gemakkelijk zo een 100 ton vracht ineens zouden kunnen opliften? Omdat alle langdurende opties niet effectief werken is dit miz een zeer goed hulpmiddel nietwaar?
Laten we onszelf niet zonder wil prijsgeven aan de onzinnige wil van wrede onwenselijke elementen door ons er ongeinterreseerd aan over te geven maar wees altijd voorbereid want het is ten gunste van ons, in breedste zin het leven, het natuurlijke huis van dierbare hoop en redding!