Zondag: Molukse kaper blikt terug
Op 11 juni 1977 maakten Nederlandse mariniers met geweld een einde aan de kaping van een trein bij De Punt, door een groep jonge Molukkers. Zes kapers kwamen om het leven en twee gijzelaars. Maandag zijn er verschillende herdenkingsplechtigheden. De broers Tom en Otis Polnaya blikken terug. De één deed mee aan de actie, hij was betrokken bij de gijzeling van de basisschool in Bovensmilde. De ander was fel tegenstander van die acties. Hun familiegeschiedenis is te boek gesteld door Marlies Mielekamp in ‘Kazernekind’.
Premier Mark Rutte gaf zondag toe dat ook hij niet zeker weet of we de aan Griekenland verstrekte leningen wel terug betaald zullen krijgen. Harald Benink, hoogleraar Banking and Finance aan de Universiteit van Tilburg, reageert.
In Engeland moeten deze week de grote politieke kopstukken voor de commissie verschijnen die onderzoek doet naar het afluisterschandaal rond News of the World. Vooral het verhoor van premier David Cameron belooft spannend te worden. Heeft hij gelogen in het parlement? Peter de Waard, oud Engeland-correspondent van de Volkskrant, is te gast.
Om 5 voor 12 geeft diplomatiek expert Robert van de Roer in de Oog-EK-Voetbalpool zijn voorspelling van de wedstrijden van morgen: Frankrijk-Engeland en Oekraïne-Zweden.
Er is nu een discussie opgekomen over medailles voor degenen die bij de bevrijdingvan de trein in De Punt hebben meegeholpen.
P:ersoonlijk vind ik het een gotspe dat de Molukkers zich hierin durven te mengen. De terroristen die die trein gekaapt hebben hadden dat – uiteraard – nooit mogen doen.
Of er teveel geweld is gebruikt, ik zou het niet weten (ik was in 1977 10, en dat hebben mijn ouder echt wel afgeschermd) maar dat is in elk geval geen punt waar de daders – of hun sympathisanten – over moeten beginnen.
Of de dingen waar de RMS voor staat (ik kom uit een dorp waar een deel van de molukkers is terechtgekomen, en op de basisschool zaten in elke schoolklas 3 of 4 molukkers) geheel haalbaar is weet ik niet. Maar ze rechtvaardigen nooit het gebruik van wapens.
Bas dit ligt veel dieper dan je denkt. Als je bedenkt dat mijn grootouders hier gekomen zijn met de belofte voor een eigen onafhankelijke Republiek steeds hardnekkiger werd en wat Nederland vervolgens doet: ze laten deze groep als een baksteen vallen als ze maar zaken kunnen doen met Indonesie. Buiten het feit gelaten dat vele KNIL militairen letterlijk hun leven hebben gegeven voor Nederland, het koningshuis, maw de driekleur. Vind ik de acties in de jaren zeventig begrijpelijk.
Op een harteloze wijze zijn ze geschoffeerd door de Nederlandse overheid, dat roept veel emoties op bij ons. Want na de acties was er wel ineens geld voor stichtingen, culturele instellingen, werkgelegenheidsprojecten en zelfs een eigen museum. Hoe kan dat nou ineens? Ineens werd hun stem wel gehoord. Had de Nederlandse overheid gewoon naar behoren gehandeld was dit nooit gebeurd. Was er nooit wat aan de hand geweest. Vervolgens kwamen er door de overheid gesubsidieerde onderzoeken om meer over deze groep te weten te komen.
Persoonlijk vind ik dat het logisch gevolg was van al het collectieve leed wat onze grootouders is aangedaan … want 15.000 kogels, waarbij 2 mensen ‘collateral damage’ waren geweest is nooit goed te praten, laat staan dat deze militairen een insigne verdienen. Dit is puur in opdracht geweest, nog geen eens met gevaar voor eigen leven. Dus waar hebben we het dan nog over?
Jan,
Dat is precies wat ik bedoel: De molukkers halen er een heel lang verhaal bij, en misschien is het wel terecht dat ze boos zijn.
Maar dat kan nooi of te nimmer deze wandaden goedpraten of zelfs maar begrijpelijk maken.
De problemen moeten opgelost worden – en persoonlijk vind ik dat dan begonnen moet worden met te erkennen dat de naoorlogse politionele acties fout waren.
En dan bedoel ik fout zoals ook van mensen gezegd werd (zoms wordt) dat ze fout waren.
De KNIL heeft veel vuil werk voor de NL regering gedaan (ik schrijf bewust niet Nederland) en moet, net als witte mensen, gestraft en geprezen worden voor wat ze deden.
Maar voor zover er Indonesische burgers door KNIL militairen gedood zijn, vind ik dat niet verdedigbaar, net zo min als elk ander burgerslachtoffer van militaitaire acties
Dat iemand dat deed ten behoeve van ons, dat kan mij niet overtuigen
Jan, ik ben het niet helemaal met je eens.
Dat er een insigne wordt gegeven, is een uitermate ondoordacht domme beslissing. Het was triest dat zoveel levens verloren zijn gegaan en dat moet niet met een insigne gevierd worden.
Dat gezegd hebbende, iedereen had en heeft kunnen weten dat Nederland machteloos stond om ervoor te zorgen dat er een onafhankelijke Republiek zou komen voor Molukkers. Dat verschillende keren jonge Molukkers gijzelingen uitvoerden, inclusief kinderen, en onschuldigen executeerden, is nooit goed te praten. Dat bij de Punt daarom 6 terroristen werden gedood is triest maar begrijpelijk. Dat Molukkers slecht werden opgevangen in de jaren 50, is geen excuus voor het trauma dat de terroristen bij veel Nederlandse gezinnen hebben gezorgd.
Gisteren zag ik dat de Molukse gemeenschap de 6 treinkapers heeft herdacht.
Ik vind dit de omgekeerde wereld. Criminelen worden als helden vereerd, en degenen die ze onschadelijk hebben gemaakt worden gecriminaliseerd.
Wat mij betreft is de herdenking door de Molukse gemeenschap voor de kapers al buitensporig, de helden die de gijzelaars bevrijd hebben verdienen die eer niet de daders. Dat daarbij 2 gijzelaars zijn gedood is zeer treurig maar de schuldigen hiervoor zijn de kapers hadden zij dit niet gedaan was dit allemaal niet gebeurd.
Dat er beloften door Nederland zijn gedaan die niet zijn nagekomen wil niet zeggen dat dit soort acties te rechtvaardigen zijn.
Dit gebeuren heeft op mij destijds een enorme indruk gemaakt.
Ik heb er in de tijd met een Molukse oud collega over gesproken ik heb zijn standpunt toen ook nooit kunnen begrijpen.
Insignes uitreiken, dat is totaal niet toepasselijk. Dat we met ons allen nu en hier beseffen wat geweld kan veroorzaken is belangrijk, allen met elkaar. Terwijl wij het hebben over het verleden en over insignes en herdenkingen in het heden heeft er wereldwijd geweld plaats. Zo ook bijvoorbeeld in Syrië, waar burgers dagelijks het leven laten door geweld, onder andere kinderen die gemarteld worden, als levend schild gebruikt, verkracht, noem maar op, nu in het heden. Laten we ophouden met het gezeur over insignes en fouten in het verleden, we moeten de handen ineen slaan en iets doen aan wat er nu gaande is. Steun in ieder geval organisaties zoals bijvoorbeeld War Child of Amnesty of het Rode Kruis, want niet iedereen kan er direct iets aan doen. Beseffen we wel goed genoeg dat er mensen zijn die ongewapend iets proberen te doen in oorlogsgebieden, proberen voedsel erdoor te krijgen, gewonden te helpen, weerloze kinderen weg te lozen voordat monsters van het geweld zich loslaten op hen. Wij hebben een Griekse vriend in Duitsland, hij is chirurg en voert operaties uit op burgers die getroffen zijn in de oorlog en nog het geluk hebben overgebracht te worden naar verschillende landen om medisch geholpen te worden. Hij heeft veel gezien in zijn leven, werkte jaren als arts op de traumahelikopter, maar de mensen die hij nu onder handen/ogen krijgt als gevolg van geweld door oorlogswapentuig, dat slaat alles, hij is zeer geschokt maar bijt zich er doorheen met een bijna bovenmenselijke kracht en bidt voor betere tijden.
Wat je schrijft is wel waar, maar dat er daarom geen aandacht voor het verleden hoort te zijn, daar ben ik het niet mee eens. Want als je dat doortrekt kan je ook stoppen met het internationaal strafhof in Den Haag, dat lijkt mij geen goed idee. Alles heeft zijn plaats en je zal zelf betrokken zijn geweest als gijzelaar, dan denk je daar heel anders over.
@ anouk
Ik denk dat het geen aandacht geven aan fouten uit het verleden juist tot meer haat in het heden leidt.
Of het doel van bijvoorbeeld de RMS nu wel of niet haalbaar is, en of er nu wel of niet het een en ander is toegezegd – het lijkt mij beter dat daar op het juiste niveau gewoon over gesproken wordt
Dat voorkomt radicalisering
@Roland en Bas, jullie hebben helemaal gelijk. Maar we laten met ons allen veel te veel gebeuren, ik voel me zo verdomde machteloos in de wetenschap dat er her en der totaal waanzinnig geworden wezens andere weerloze wezens afschuwelijk toetakelen. En dubbel en dwars is het natuurlijk krankjorum omdat de wapens die door verschillende partijen gebruikt worden afkomstig zijn uit verschillende landen ter wereld, alsof je zelf de moordenaar bent. Natuurlijk moet er gepraat worden, helemaal mee eens, maar met uitzicht op betere samenwerking van alle aanwezigen, opdrachtgever, slachtoffer, toeschouwer, noem maar op. Niet blijven hangen in het wat ooit was, want dat is ook nu, met weer nieuwe slachtoffers.
Wel of niet goed te praten… Beide partijen zijn fout geweest. Nederland heeft Molukkers schandalig behandeld en Molukkers hadden ook anders actie kunnen ondernemen.
Maar 35 jaar na dato een insigne??? Beetje laat niet. Dus het slaat nergens meer op. En het is nogal hypocriet aangezien de overheid nu eindelijk excuses aan t maken is tegenover de molukse gemeenschap.
Wat is het: excuus of insigne? Kan niet allebei!!
En dat de Molukkers er altijd een lang verhaal bij halen…. Dat komt omdat het een lang verhaal IS. Die kaping heeft een rede, dat was niet zo maar.