Maandag: eerbetoon aan de overleden acteur Jeroen Willems en voetbalgeweld
Acteur Jeroen Willems is op 50-jarige leeftijd overleden. Regisseur Johan Simons en actrice Carine Crutzen herdenken hun vriend en collega.
Is er een antwoord op de geweldsexcessen in het amateurvoetbal? Die vraag is actueel na de mishandeling en dood van een 41-jarige grensrechter uit Almere. Hij werd zondag door een aantal jeugdspelers mishandeld. Oud-amateurscheidsrechter John Nolting – zelf twee keer gemolesteerd – en Johan Dollekamp, voorzitter van de scheidsrechtersvereniging COVS, geven hun visie.
Dinsdag verdedigt premier Rutte de rijksbegroting in de Eerste Kamer. Een spannende dag want de regeringscoalitie heeft geen meerderheid in de senaat. Zal het kabinet voldoende steun vinden? Politiek redacteur Hans Andringa blikt vooruit.
En uit diepgravend onderzoek blijkt dat een mysterieus eilandje in de Stille Oceaan toch niet bestaat. En dat terwijl het eilandje al eeuwen in zo’n beetje elke atlas te vinden is. Hoe kan dat? Pieter van der Wielen vraagt het historisch cartograaf Peter van der Krogt.
Natuurlijk treurig voor betrokkenen, maar waarom moet het overlijden van een acteur nu zo dominant in Het Oog? Doordat het bovendien zo vers voor de beide sprekers was kwam het ook niet veel verder dan hoe erg het was en hoe geweldig de acteur was. Verkeerd voorbeeld van bovenop het nieuws zitten.
Het overlijden van Jeroen Willems is een groot drama. Hij was een veelzijdig alleskunner en één heel fijn mens, die zijn vakkennis in alle disciplines beheerste, die een acteur nodig heeft. Het is vreselijk dat zoiets voor het feest van 125 jaar Carré moest gebeuren. Ik ben heel diep geschokt. Lieve Jeroen, vaarwel!
Peter Meussen.
En alweer is “vaste” presentatrice Jinek afwezig op haar avond, Van der Wielen deed het weer uitstekend. Kan een vaste avond niet beter gegeven worden aan een presentator die gewoon komt opdagen?
Morgen verdedigd… Gaan we terug naar de toekomst?
Fijn dat in Het Oog ook even gereflecteerd werd op wat een gemis het overlijden van Jeroen Willems is en dat Johan Simons ons deelde in zijn mooie en bijzondere herinneringen aan Jeroen.
Het bracht me weer terug naar de allereerste keer dat ik Jeroen zag spelen, onder regie van Simons: ‘Stallerhof’ van Franz Xaver Kroetz. Met andere studenten Theaterwetenschap gingen we drie voorstellingen zien, een van Nieuw West, een van De Trust en een van Hollandia. En van de laatste voorstelling, en dan met name van Jeroen, was ik diep onder de indruk. Het verhaal en de interpretatie van de regisseur en de acteurs vond ik bijzonder aangrijpend. Ik was ook verbaasd, dat zo’n strakke enscenering met vervreemdende make-up op de gezichten, veel strak naar voren/het publiek gerichte teksten, zo’n verpletterende emotionele impact kon hebben. Hollandia en Jeroen Willems hadden zich vanaf toen voorgoed op mijn netvlies gebrand.
Carine Crutzen verwoordde het ook perfect: Jeroen was een zeer gelaagd acteur. Hij kon de meerdere onderstromen laten zien die binnenin het personage woedde. Bijzonder knap! Een waar zwaargewicht onder acteurs. En naar ik heb vernomen ook een zeer aimabel mens. Wat een gemis dat we niet meer van zijn (uitzonderlijk!) brede bereik kunnen genieten. Maar wat een mooi oeuvre heeft hij nagelaten!…
Over de dood van Jeroen Willems haalt Van Schaik wel een heel verkeerd voorbeeld aan, over hoe er in Nederland nieuws zou moeten worden gemaakt. Natuurlijk mag iedereen rustig een eerste reactie geven over de dood van een geliefde acteur. Daar is niets mis mee. Ook moge de collega’s hun verbijstering op dit bericht uitspreken, en zeggen dat Willems één groot getalenteerd auteur was. Dat is menselijk! Ook is het menselijk dat de journalistiek in Nederland daadwerkelijk laat zien, hoe diep ze is geschokt door het overlijden van Willems. Dit heeft niets te maken met een:”Verkeerd voorbeeld van bovenop het nieuws zitten”, zoals Van Schailk stelt. Het is dan ook jammer, dat Van Schaik het woord ‘dominant’ gebruik om zijn eigen zegje juist, in dat ‘Oog’ te laten springen, terwijl hij (het woord Oog) dit wel gebruikt. Dat is juist je eigen dominantie naar de top werken.
Peter Meussen
Met Van Schaik vind ik de aandacht voor de dood van Willems overdreven.
Persoonlijk had ik nooit van hem gehoord, maar belangrijker, er sterven, vrees ik, dagelijks mensen spontaan aan hart of iets dat er net zo uitziet.
Nu was het iemand die bekend was bij programmamakers in het land, morgen een grote onbekende
Vreselijk voor vrienden en familie, maar voor de rest van de wereld niet belangrijk.
Voor mijn gevoel is de aandacht aan dit overleiden een voorbeeld van hoe programma makers omgaan met hun werk – niet als werk, maar als een privaat speeltje.
Ik zou wat meer professionaliteit toejuichen
Ik las eerst de bovenstaande reacties en dacht, o dat komt wel goed. Ik hoef niet ook. Ik las dat iedereen terecht geschokt was over de plotselinge dood van Jeroen Willems. Dat kwam als eerste op het 8 uur TV journaal. Hoe tragisch dat ook is, zoiets gebeurt, daar kan een mens niets aan doen. Een veel belangrijker punt, de doodslag op Richard Nieuwenhuizen pas als tweede.punt; dat is toch een misser van belang. Zoiets was nooit vertoond, zulke jonge jongens die de vader van een teamgenoot doodslaan. dit is een fiasco voor de samenleving. Dat is echt iets nog nooit vertoond, Dat zou Nieuws zijn. Hier is structureel wat aan de hand bij de NOS.