Weblog Midden-Oosten

  • World Press Freedom Day

    Op de TV in mijn hotelkamer kijk ik naar Al Jazeera die verslag doet van de rechtszaak tegen z’n eigen drie journalisten in Cairo. De Egyptische aanklager verdenkt ze van het verspreiden van valse informatie en lidmaatschap van een terroristische organisatie. Dit gebeurt allemaal op de World Press Freedom Day 2014.

    De journalistiek ligt letterlijk onder vuur in deze tijd. Mijn NOS-collega David Jan Godfroid twitterde gisteren: “Voor het eerst bedreigd met een kalasjnikov door zenuwachtige pro-Russen bij roadblock tussen Konstantinovka en Kramatorsk.” Midden-Oostencorrespondent Sander van Hoorn bericht vanuit Libanon, Syrië en Egypte zonder dat je als luisteraar en kijker meteen door hebt dat hij serieuze risico’s loopt om de verhalen in de huiskamer te brengen.

    En ook mijn hotelkamer ligt vol met spullen die je als berichtgever van het vrije woord helemaal niet nodig zou moeten hebben: kogelvrij vest, helm, gasmasker en een medische kit om dodelijke bloedingen te stoppen. We gaan toch naar deze risicogebieden omdat we denken dat het nodig is om onafhankelijke informatie te verspreiden zodat het debat in Nederlands politieke keuzes van zuurstof wordt voorzien.

    Nederland staat extreem hoog op de lijst van landen met de grootste persvrijheid, bleek gisteren. Dus wij hebben niets te klagen. Maar in het buitenland lopen we als snel tegen een gebrek aan persvrijheid aan. Zonder vergunning op straat filmen leidt al snel tot aanhouding. Kritische burgers spreken kan tot hun dood leiden. Idiote milities verwachten kritiekloze berichtgeving. Steeds meer collega’s verdwijnen, worden gegijzeld of verdreven. De media zijn doelwit geworden.

    Een paar jaar geleden verhuisde je als journalist tamelijk moeiteloos van de ene strijdende partij naar de andere. De journalist was geen partij, maar slechts een observant. Dat is na 11 september 2001 veranderd. En door de snelheid van globale communicatie via internet vergrijpt de wereld zich al snel aan journalisten en de journalistiek om statements te maken en eisen te stellen.

    Zo zijn we als journalisten midden in het moeras beland. Het onderstrepen van de persvrijheid vandaag is een belangrijk gebaar, maar de toekomst ziet er niet goed uit.

    Geen reacties Lees verder →

  • Jaaroverzicht Syrië 2013

    In het derde jaar van de opstand tegen het regime van president Assad zag ik een duidelijke ontwikkeling aan de kant van de rebellen: ze begonnen het jaar optimistisch, met het vertrouwen dat hun opstand zou slagen. Maar afgelopen december was er van dat optimisme niet veel meer over. De bevolking is oorlogsmoe. Men kiest voor de kant die voedsel, elektriciteit, diesel en enige rust brengt. Daar zijn de opstandelingen niet in geslaagd.

    Geen reacties Lees verder →

  • Een live-gesprek vanuit Syrië, hoe werkt dat?

    Een kruisgesprek in het Journaal, tussen de presentator en de verslaggever ter plaatse, zie je op tv altijd vanuit het studioperspectief. Aan de kant van de verslaggever ziet het er heel anders uit, zeker in deze tijd van technologische vooruitgang. Waar je vroeger afhankelijk was van satellietbedrijven in het buitenland die het signaal naar Hilversum kunnen leidden doen wij verslaggevers het tegenwoordig soms al met kleine apparatuur.

    Geen reacties Lees verder →

  • ‘Tegen de muur staan en meteen een blinddoek om’

    We staan al een half uur rond een plas regenwater te discussiëren met een heel vriendelijke rebel van het extremistische Al-Nusrafront. Zijn baas heeft ons aangehouden en meegenomen naar hun lokale hoofdkwartier toen we langs de weg onder Aleppo stonden te filmen. In de verte, nog bijna uit het zicht, liggen de chemische fabrieken van het Syrische regime. De baas is weggegaan om contact te leggen met hun hoofdkwartier in Aleppo, zei hij. De achtergebleven rebel heeft nonchalant een AK47 om zijn schouder hangen en uit zijn camouflagejas steekt een bajonet. Hij heeft een roodgeblokte sjaal om. Zijn ogen staan vriendelijk.

    Geen reacties Lees verder →

  • Waarheen gaat Israel?

    Het is onwezenlijk stil op straat in Jeruzalem, als op sjabbat. Want: het is verkiezingsdag in Israel. Een vrije dag hier, zodat iedereen zijn democratische recht kan uitoefenen. Voor velen betekent dat: wandelen in het park, op familiebezoek of shoppen in de ‘mall’ (die hier Amerikaans groot zijn) en voor de meerderheid ook – maar hoe groot wordt die? – een stem uitbrengen.

    7 reacties Lees verder →

  • Een Israëlisch tv-avondje

    Deze week was de aftrap van de Israelische verkiezingen op tv. Lekker ouderwets, met van die spotjes, zoals we die in Nederland ook nog steeds kennen. Het verschil: hier zijn het complete tv-programma’s.

    De eerste avond heb ik bijna vijf kwartier stil moeten zitten om de show van begin tot einde te zien.

    13 reacties Lees verder →

  • In handen van islamisten

    “Goedemorgen. Wat doet u hier?”, vraagt een dwingende mannenstem als ik mijn ogen open. Ik kan de omgeving nauwelijks in me opnemen want mijn contactlenzen zijn vet. Het was vannacht te donker om ze uit te doen. Er is in dit Syrische dorp al vijf dagen geen elektriciteit en deze rebellen hebben geen kaarsen. Ik lig op een schoolplein en om me heen liggen jongens op matrassen nog te slapen. Hier en daar steekt een kalasjnikov onder een laken uit.

    8 reacties Lees verder →

  • Politieke deal om Iran?

    Israel begint langzaam van de eerste schrik te bekomen. En zich af te vragen: wat heeft premier Netanyahu nu precies bezield? Iedereen tast, weinigen weten.

    Iran?

    Is het misschien allemaal om Iran te doen? Veel analisten hier in Israel betwijfelen dat. Ik waag het, die analyses te betwijfelen.

    8 reacties Lees verder →

  • Vaderslandsliefde gratis aan huis bezorgd

    Misschien had ik kunnen vermoeden hoe viraal het zou worden. Het begon twee weken geleden al. Toen vond ik een pakketje in mijn brievenbus, cadeautje van de krant Jerusalem Post. Een plastic slinger met blauw-witte vlaggetjes.

    9 reacties Lees verder →

  • Iraniërs wacht een moeilijk jaar

    Om precies 06.14 uur Nederlandse tijd begon op 20 maart de lente, en daarmee het nieuwe jaar voor Iraniërs. De viering van het nieuwe jaar (Nowruz) is het belangrijkste feest in Iran en ook dit jaar probeerden Iraniërs ondanks hun groeiende zorgen er het beste van te maken.

    Geen reacties Lees verder →