21 maart 2010
Biden en Netanjahu aan het diner - Foto: EPA
Sander van Hoorn
Israël kondigt de bouw aan van 1600 nieuwe huizen in bezet gebied, net nadat de tweede man in Amerika heeft opgeroepen om zulk soort dingen niet te doen. Is het kwade opzet, slechte timing of berekende onverschilligheid? En wat is eigenlijk erger?
iraq6
Nicole le Fever
Irak heeft gestemd. De opkomst was hoger dan in 2005. En ook de soennieten die de parlementsverkiezingen van 2005 nog boycotten, gingen naar de stembus. De kiezer liet zich niet afschrikken door het geweld. Zij hebben duidelijk gemaakt wat ze willen met hun land: veiligheid, economische verbeteringen, een gewoon leven. Nu maar hopen dat de partijen hun verantwoordelijkheid nemen en zo snel mogelijk een regering vormen.
p2280246
Nicole le Fever
Om de straat over te mogen steken richting de zone tonen we ons paspoort aan twee vriendelijk Iraakse soldaten. Bij checkpoint nummer 1 volstaat het Nederlandse paspoort. Oppervlakkig worden de tassen gecheckt. We mogen erdoor. Een smalle weg van zo’n anderhalve meter breed ommuurd met betonnen 4 meter hoge blokken.
Koerden zwaaien met hun vlag (Foto: AFP)
Nian Bakal
Een Koerdische vriend uit Kirkuk belt me op. ‘Heb je het laatste nieuws gehoord? Talabani wil de straten van Kirkuk schoonmaken!’ Mijn vriend is boos, boos op de Koerdische leiders en nu ook boos over Talabani’s plannen. Hoezo heeft Talabani ineens besloten aandacht te schenken aan de straten van Kirkuk? De olierijke stad biedt sinds de omverwerping van Saddam Hoessein een troosteloze aanblik. Slechte wegen, kapotte huizen en overal afval. ‘De verkiezingscampagne is van start gegaan en meneer de president begint zijn charmeoffensief. Sinds wanneer denkt hij aan de inwoners van Kirkuk?’
Geëxplodeerde auto bij hotel in Bagdad
Nicole le Fever
Bagdad maakt zich op voor de verkiezingen van 7 maart. En dat is te zien. Niet aan verkiezingsposters aan de muur van kandidaten die vertrouwenwekkend de straat inblikken. Niet aan de discussies van de mensen in de stad. Maar aan de stilte op straat. En de enorme aanwezigheid van veiligheidstroepen. Om de paar meter een checkpoint, een tank of agenten.
Protest in Iran
Redactie Nieuws
Welkom op het liveblog Iran: 22 Bahman. 22 Bahman is volgens de Iraanse kalender 11 februari. Op die dag in 1979 stichtte ayatollah Khomeini de Islamitische Republiek. Jaarlijks vieren miljoenen Iraniërs dat. Dit jaar is de sfeer grimmig, na de omstreden herverkiezing van president Ahmadinejad van vorig jaar juni. De oppositie heeft aangekondigd te protesteren. De internationale media is verboden om de straat op te gaan. Daarom volgt de NOS de ontwikkelingen via internet.
Safwat links - Foto: Mahmoud al Ajrami
Sander van Hoorn
Mijn fixer in Gaza mag van Egypte na een reis naar Europa niet terug naar huis. Daardoor heb ik nu een fixer in Nigeria. Een van de vele Palestijnen gevangen in het web dat voor ze gesponnen is.
Sander van Hoorn

Een lange wandeling dit weekend in buurt van Ramallah mondde uit in een ongeveer even lange zoektocht op kaarten naar wat ik nu precies gezien heb. Vaak is meteen duidelijk wat een Palestijns dorp is en wat een nederzetting, maar even bepalend zijn de bestuursgrenzen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit. En omdat die niet op de grond getekend staan, vergt dat achteraf wat ontluisterend puzzelwerk.


p1140223
Nicole le Fever
Voor 300 dollar mogen we hem spreken. De bodyguard van Osama in de jaren 80. Hij heeft een foto van hemzelf met zijn baas als bewijs. Bin Laden samen met 4 gemaskerde mannen op een bank. 1 van hen zou zijn bodyguard zijn. Tsja. We vinden ook een aantal voormalige gevangenen uit Guantanamo. Ook zij vragen 300 dollar voor een onderhoud. Het is typerend voor het werken in Jemen. Iedereen probeert wat te verdienen aan de buitenlandse gasten. Het ministerie van Informatie, taxichauffeurs, verkopers op straat. Begrijpelijk in een land met zoveel armoede.
Een man kijkt naar de namenlijst van de slachtoffers van de gifgasaanval op Halabja (Foto: AFP)
Nian Bakal
Terwijl ze terug denkt aan de chemische aanvallen op Halabja, vullen haar ogen zich met tranen. Dan kijkt ze ineens recht in de camera, alsof ze wil zeggen: kijk mensen en zie het verdriet in mijn ogen, zegt de overlevende van Halabja. In haar blik en aan haar stem voel ik de pijn die ze nog voelt als ze aan 16 maart 1988 denkt.